วันนี้ทำให้ผมเข้าใจความจริงเพิ่มขึ้นอีกข้อหนึ่ง นั่นก็คือ "ความรักไม่ต้องการเหตุผล"
ก่อนอื่นก็ต้องขอขอบพระคุณในความห่วงใยของทุกท่าน ที่ได้ส่งกำลังใจมาจนบล็อกแทบแตก ด้วยความห่วงใยในอาการหัวใจช้ำหนองของผม ซึ่งแม้ว่ามันจะไม่ทำให้ผมกลับฟื้นคืนดีได้ในเร็ววัน แต่มันก็ช่วยยับยั้งอาการลงได้มากทีเดียว
ปัญหาเรื่องของหัวใจและความรู้สึกเป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อน ที่ไม่อาจหาทฤษฎีหรือหลักการอะไรที่แน่นอนมาอธิบายได้ เพราะอาการเหล่านี้อยู่นอกเหนือการควบคุมของสรรพสิ่ง...แต่เราหลายคนก็ลืมคิดถึงเรื่องนี้..พยายามเอากระบวนการทางวิทยาศาสตร์มาใช้กับ "ความรัก"
ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ตกอยู่ในโมหะนั้นเช่นเดียวกัน ผมใช้เหตุและผลไปคุยกับคนที่ผมรัก...และเขาก็ใช้เหตุและผลเช่นเดียวกัน....และในที่สุดเหตุและผลก็ทำลายความรักของเรา
ทุกคนพยายามบอกว่าการกระทำของตนเองถูกด้วยเหตุผลสารพัด และการกระทำของอีกคนไม่น่าจะถูกด้วยเหตุผลสารพัดเช่นเดียวกัน และในที่สุด เขาก็เดินออกจากชีวิตของผมไปด้วยเหตุผลของเขาเช่นเดียวกัน...
ในขณะที่เราใช้เหตุผลต่อกันและกันอยู่นั้น เราลืมไปว่าความจริงแล้วเรารักกัน และที่ผ่านมาเราก็ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมาถกเหตุผลกันว่าเธอรักฉัน หรือฉันรักเธอด้วยเหตุผลอะไร ต่อพอเรามีปัญหากันต่างก็ยืนอยู่เคียงข้างเหตุและผลของตนเอง ในที่สุดก็ต้องเจ็บทั้งคู่
วันนี้ทำให้ผมเข้าใจความจริงเพิ่มขึ้นอีกข้อหนึ่ง นั่นก็คือ "ความรักไม่ต้องการเหตุผล"
ครับ…..ในที่สุดความรักก็ไม่ต้องการเหตุผลจริง ๆ
สวัสดีค่ะ คุณย่ามแดง
ขอให้ความรักจงเจริญ....
ป๊าด…..จงเจริญเลยเหรอครับ
จ้างห้าบาทก็ไม่ยอมเป็นเอกพจน์ครับ....
ขอบคุณครับสำหรับบทคัดย่อ
เหตุผลมันอาจจะมีอยู่ แต่ว่าควรเอามาอ้างในบางเวลาหรือเปล่ามันก็อีกเรื่อง
อีกอย่างเหตุผลของแต่ละคนมันอาจจะมาจากวาทกรรมที่ต่างกันออกไปเลย ?
คิดถึงมากเหมือนกันค่ะ
เรื่องปะติ๋วน่า..ความรัก...เชอะ
ปรึกษาอาจารย์ขจิตแล้วครับ…เขาให้ผมเป็นเอกพจน์ดีกว่า
แสดงว่ามีเหตุผลบ้างก็ดีใช่ไหมครับ…
คิดถึงอ้ายแผ่นดินเช่นเดียวกันครับ
OK ครับครูอ้อย
แวะมาทักทาย มาอ่าน มาชมเอาความรู้พัฒนาสมองครับ
จริงหรือ? คุณย่ามแดง…พิจารณาดูให้ดีว่า…นั่นเป็นความรัก…หรือความต้องการ?…ลองเงียบฟังเสียงภายในของตนเองให้ดี ๆ ว่าที่ผ่านมานั้นหนะ…เป็นความรักหรือความต้องการ?…
…ความรักไม่เคยทำให้ใครเจ็บปวด…มีแต่มายาคติของความต้องการที่ทำเช่นนั้นได้…
…คำปลอบประโลมทั้งหลายที่มีให้น่ะ…รังแต่จะทำให้คุณย่ามแดง…ห่างไกลจากแสงสว่างไปเท่านั้น…
…ความรักนำคุณไปสู่อิสรภาพ…ความต้องการนำคุณไปสู่ความกลัว…
…อย่าหลอกตัวเอง…เปิดใจให้กว้าง…นั่นเป็นยารักษาที่ต้นเหตุ…ไม่ใช่ “ยาบรรเทา” อย่างที่คุณย่ามแดงกำลังได้รับ…แน่นอน…ยาจริง ๆ น่ะ..”มันขม”
ความรักไม่มีเหตุผลครับ แต่ต้องการการใส่ใจ เข้าใจและให้อภัยครับ...
แต่การดำเนินชีวิตเราต้องใช้เหตุผลครับ ในเมื่อความรักกับการใช้ชีวิตเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกัน...
บางครั้งการใช้เหตุผลกับความรักบ้าง มันอาจจะทำให้การดำเนินชีวิตเราง่ายขึ้นครับ...
เป็นกำลังใจให้ทั้งเรื่องความรักและการดำเนินชีวิตนะครับ...
อยากอ่าน
<h3>The Order of Things โดย
</h3><h1 class="firstHeading">Michel Foucault อะครับ
</h1>
งานของ ฟูโก้เล่มนี้ ลองเข้าไปดูที่นี่ครับ