แรกเริ่มทีเดียวที่ได้เข้าร่วมโครงการ"พัฒนาเครือข่ายการท่องเที่ยวโดยชุมชนฯ"นั้น ต้องขอยอมรับเลยว่าโดยส่วนตัวแล้วไม่แน่ใจนักว่าจะทำประโยชน์ประการใดให้เกิดขึ้นกับโครงการนี้ได้ อีกประการที่สำคัญก็คือ ยังสับสนอยู่เลยว่านีเราเข้าสู่วัยทำงานจริงๆแล้วใช่มั้ย? อาจจะเป็นเพราะต้องร่วมงานกับอาจารย์ที่เคารพรัก(เกือบ)ทุกท่าน ทำให้หลงลืมตัวไปบ้าง...นึกว่าตัวเองยังเป็นเด็กตัวน้อยๆอยู่วันยังค่ำ วางตัวไม่ใคร่จะถูกกันเลยทีเดียว

   จนกระทั่งถึงตอนนี้ เริ่มเข้าใจในกระบวนการทำงานได้ชัดเจนขึ้น ที่สำคัญก็คือ วัฒนธรรมขององค์กรเราน่ารักมาก "สนุกสนาน มีชีวิตชีวา เต็มเปี่ยมด้วยพลังสร้างสรรค์"  ทุกๆวันของการทำงานมันทำให้ฉันรู้สึกตื่นตัวอยู่เสมอ เรามีสิ่งดีๆมาแรกเปลี่ยนกัน ทุกคนกระตือรือร้น ตั้งใจและเต็มที่กับสิ่งที่ทำ   ฉันได้เห็นตัวอย่างของการพัฒนาตัวเอง การรับฟังและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และที่สำคัญก็คือ อุดมการณ์ในการทำงาน มันเป็น สังคมแห่งการเรียนรู้ โดยแท้จริง              

     <p>    ความสุขในการทำงานของทุกคน อาจจะเกิดขึ้นจากความสนใจใคร่รู้ในสิ่งที่ทำ และลุ้นไปกับผลสำเร็จเสร็จสิ้นของโครงการ เหมือนกับว่าทุกคนไม่ได้ทำโครงการเพื่อทำงาน แต่ทำโครงการเพื่อพัฒนาสังคม :D ใช่แล้วหล่ะ...อย่างนี้นี่เอง ฉันถึงรู้สึกราวกับว่าตัวเองเป็นเหมือนผีเสื้อตัวน้อยๆที่พึ่งออกจากดักแด้รั้วมหาวิทยาลัย มาสู่สังคมใหม่ๆที่มีต้นแบบ มากมายให้ก้าวตาม</p><p></p><p></p><div style="text-align: center"></div><p>หลายๆคนหน้าดำคร่ำเครียดอยู่กับงาน จนลืมถามตัวเองว่าความเครียดกับเวลาที่ทุ่มไป เพิ่มประสิทธิภาพให้กับงานได้จริงหรือ? สู้เอาความเครียดทั้งหมดที่มี มาสร้างทัศนคติที่ดีในการทำงานจิตใจจะชื่นบานกว่ากันไหม ให้วันทุกวันมีความสุข และทำงานด้วยใจ</p><p></p><p align="right">                                                                   Rangsiwan :D (น้องแจน)</p>