ด้วยความที่เป็นคนชอบอะไรแล้วชอบจริงครับ ผมชอบใช้รองเท้ายี่ห้อหนึ่งเข้า เนื่องจากใช้ทนมากเมื่อเปรียบเทียบกับยี่ห้ออื่นที่เคยซื้อ และคู่ที่ว่าเวลานี้ก็อยู่ในกองขยะเรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ลองใช้อีกหลายยี่ห้อครับ แต่ไม่ถึงครึ่งปี ผมต้องเปลี่ยนรองเท้าใหม่มาหลายคู่แล้ว (เหตุผลเพราะผมเดินในทางที่ไม่เหมือนใคร ดังนั้นรองเท้าจะสึกง่ายมากครับ) คราวนี้เลยตั้งใจจะกลับไปซื้อยี่ห้อเดิม ดังนั้นที่ที่จะไปซื้อก็ที่เดิมครับ คือ ซุปเปอร์ ยะลาครับ (ครั้งที่แล้วซื้อเมื่อห้าปีก่อนครับ นานมากแล้ว)

ไปวันที่หนึ่ง (แสดงให้เห็นว่าต้องไปหลายรอบ) ไปเดินรอบบูทที่ขายรองเท้า ถามหาคนขาย ก็มีมาหนึ่งคนครับ ปรากฏเมื่อได้แบบที่ต้องการก็ไม่มีขนาดที่ต้องการอีก ก็เปลี่ยนคู่ใหม่ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งตกลงใจว่ารุ่นนี้แหละมีขนาดที่ต้องการเรียบร้อย แต่ก็ไม่ได้ซื้อครับ เพราะคนขาย ซึ่งทราบภายหลังว่า มาขายแทน ไม่รู้ว่าคู่นั่นราคาเท่าไร เขาก็ใช้เวลาอยู่นานเพราะโทรหาคนขายตัวจริง สุดท้ายก็พูดว่า พี่ค่อยมาพรุ่งนี้แล้วกันนะครับ สรุปวันแรกเสียเวลาไป 1 ชม.ครึ่งครับ

ด้วยความมุ่งมั่นครับ ไปอีกวันที่สอง (เมื่อวาน) คราวนี้ขอคู่เก่าที่เลือกไว้เมื่อวาน คนขายซึ่งเปลี่ยนจากเมื่อวานแล้วก็หยิบมาให้ ผมก็เลยถามราคาอีกทีหนึ่ง ปรากฏว่าไม่ทราบราคาครับ ก็เลยยอมเลือกคู่ใหม่อีกทีหนึ่ง สุดท้ายได้คู่ที่ต้องการครับ ปรากฏว่าสินค้ามีตำหนิ ก็เลยขอเปลี่ยนกล่องใหม่ ปรากฏว่า ไม่มีครับ มีคู่นี้คู่เดียว ก็เลยไม่ได้ซื้ออีกครับ

กลับออกจากห้างด้วยความมืนงง อะไรกันเนี๊ยะ เมื่อหลายปีก่อนห้างนี้คึกคักมากครับ สิ้นค้าเยอะทีเดียว ตอนนี้แม้กระทั่งคนขายยังไม่มีกระจิตกระใจจะขายของเลย

ความมุ่งมั่นของผมลดลงครับ เปลี่ยนที่ซื้อก็ได้ แต่ขอเป็นยี่ห้อเดิม ก็เลยขับรถต่อไปโคลีเซี่ยมครับ ห้างใหม่ ปรากฏเดินเกือบทั่วห้างครับ กว่าจะเจอบู้ทขายรองเท้าผู้ชาย (มีอยู่เพียงสองบู้ททั้งห้างคือ บาจา กับยี่ห้อที่ผมจะซื้อ)

สุดท้ายก็ได้คู่ใหม่ครับ ไม่ใช่แบบที่เลือกไว้จากห้างเดิมครับ

สรุปว่า ใช้เวลาสองวันครับ กับการหาซื้อรองเท้าเพียงคู่เดียว ทั้งๆ ที่รองเท้าคู่นี้ไม่ได้เป็นรองเท้าวิเศษอะไรเลย