ที่จั่วหัวเรื่องไว้แบบนี้ เพราะเป็นความรู้สึกที่เกิดกับตัวผมจริงๆ

                ที่จั่วหัวเรื่องไว้แบบนี้  เพราะเป็นความรู้สึกที่เกิดกับตัวผมจริงๆ  ในการที่ไม่ได้แตะหรือเข้ามาจัดการกับ blog ของตัวเองเลยในช่วงที่ผ่านมา  ต้องยอมรับว่าตั้งแต่เข้ามาทำหน้าที่เลขานุการของ km-team ส่วนกลาง  ผมขยับตัวไปทางไหนยากเต็มทีเพราะงานเต็มหน้าตักไปหมด  แถมบ่อยครั้งที่ต้องหอบกลับไปทำที่บ้าน(แต่ที่บ้านกว่าจะเริ่มได้ก็ต้องรอเจ้าตัวเล็ก  2คน ทำการบ้านเสร็จนอนหลับไปแล้ว ก็ประมาณเกือบ 4 ท่ม) ซึ่งจะว่าเป็นการแก้ตัวก็ไม่ผิด

                 ก็พยายามเรียนรู้ว่าทำอย่างไรให้เราสามารถเขียนบันทึกหรือจัดการกับ blog ของเราได้อย่างมีประสิทธิภาพ  สมาชิกท่านใดมีเคล็ดวิชาช่วยถ่ายทอดให้ผมหน่อยครับ