Sensing

ถอดบทเรียน ผศ.ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญที่คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

อดีตนักวิทยาศาสตร์ องค์การนาซ่า และ อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ คนไร้กรอบ ประเด็นที่อาจารย์ได้เคยถามนักศึกษาบางสถาบัน คำถาม คือ ผักกับผลไม้ต่างกันอย่างไร

คนไร้กรอบ

วิธีคิดต้องปรับใหม่ ต้องมีการใช้ระบบ Sensing คือ ความมีกึ๋น ความเป็นคนที่เชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อม อย่าอยู่ในวง Newtonian หรือ Industrial คือ พวกที่ชอบแต่ดู TV เล่น Internet ส่งแต่ลูกไปกวดวิชา มีความเป็นอัตตา ไม่ได้อยู่ในวงนักปฏิบัติ คือ “ล้อมวงเล่า” มีการเพิ่ม Mutual Relationship

ต้องเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างครู บาอาจารย์ สร้างระบบ Ecology อยู่ในชุมชนของนักวิชาการ มีการสร้าง Social Dimension เพื่อนำความแตกต่างระหว่างความเป็นอัตตา หรือ ตัวกูของกูในองค์กร ต้องมีการเปลี่ยนพฤติกรรม(สันดาน) ลดความเป็นอหังกา หรือ ตัวตน โดยต้องเคารพตนเอง อาจารย์ต้องรัก(สามัคคี)กัน และ รักลูกศิษย์ รักพวกพนักงานที่ทำงานร่วมกันในมหาวิทยาลัย

นิยามของ KM ในความเห็นของ อาจารย์ ดร.วรภัทร์ คือ Learn How To Learn การทำ KM นิสัย ต้องเปลี่ยนแปลง มีเครื่องมือมากมายที่เราจะนำมาใช้ ตัวอย่างของการเรียนรู้บางโรงเรียนเช่น ไปดูผีเสื้อ แล้วเด็กมานั่งล้อมวงแล้วแลกเปลี่ยนกันว่า วันนี้ได้เรียนรู้อะไร ไม่ต้องให้ครูมานั่งสอนทุกๆเรื่อง

การเรียนการสอนน่าจะเน้นจาก Information จากการรับรู้ แล้วนำมาทดลอง นำผลการทดลองมาสนทนา แล้วให้เกิด องค์ความรู้ นำมาเขียนเป็น ทฤษฎี

สรุป LO and KM คือ โครงการเปลี่ยนพฤติกรรม หรือ สันดาน ให้เป็นคนใจกว้าง ยอมรับคนในองค์กรมีสัตว์ประหลาดเยอะ มีความหลากหลายอยู่รวมกันอย่างระบบนิเวศ เพราะสุดท้ายของคน คือ การมีสติ (EQ) การพบตนเอง(Life Map) มีความสุข ได้เพื่อน (Network Capital) มีความสุขในสังคมอุดมปัญญา ไม่ทะเลาะกัน

JJ2007