ควรฝึกให้มี"สติ"ระลึกรู้อยู่กับ"ปัจจุบันขณะ"ในหน้าที่การงานนั้นๆ



ปุถุชนอย่างเราท่าน  บางครั้งบางช่วงเวลา 
อาจเกิดอาการเบื่อ "เซ็ง" เครียด ทุกข์ท้อ
ต่อหน้าที่การงานขึ้นมาได้  ไม่ว่าจะเป็นงานหลวงหรืองานราษฏร์ก็ตามที  วิธีสลายความรู้สึกดังว่า 
อย่างหนึ่งที่ผู้เขียนเคยใช้  คือ หยิบเอาเพลง"การทำงานคือการปฏิบัติธรรม" มาฮัมเบาๆ

"คนและสัตว์จำต้องเคลื่อนไหว  อยู่เฉยไม่ได้เป็นการผิดธรรม
เมื่อเคลื่อนไหวจึงควรน้อมนำ  ปฏิบัติธรรมด้วยการทำงาน
ใครมีหน้าที่อันใด  จงทำไปด้วยใจเบิกบาน 
สนุกเพลิดเพลินอยู่กับการงาน  นั่นแหละคือการประพฤติธรรม"

เนื้อเพลง "การทำงานคือการประพฤติธรรม" นี้  เป็นของ มูลนิธิเผยแพร่ชีวิตอันประเสริฐ
และ"ชมรมครูศีลธรรมแห่งประเทศไทย" เนื้อเพลงแม้จะสั้น  แต่ถ้าใช้"สติ"ระลึกนึกน้อมตาม
ขณะที่ร้องฮัมเพลง ก็อาจเกิดเป็นมรรคเป็นผลได้ไม่น้อยทีเดียว

สาเหตุอย่างหนึ่งของความทุกข์ท้อ ก็เพราะเราไป"ยึดมั่น"กับงานมากเกินไป 
พระคุณเจ้ารูปหนึ่งจึงแนะนำให้ท่องคาถาข้างล่างต่อไปนี้ซ้ำๆกัน ลองดู
 
"ปล่อยวางๆช่างมัน(ซ้ำ)  อย่าไปยึดมั่นให้มันเป็นทุกข์ 
ทำงานให้มันสนุก(ซ้ำ)  เราจะมีสุขด้วยการปล่อยวาง"

ทั้งการฮัมเพลงและท่องคาถาที่ว่ามา  อาจช่วยบรรเทาลงได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น 
แต่สิ่งที่ควรจะปฏิบัติประจำคือ  ควรฝึกให้มี"สติ"ระลึกรู้อยู่กับ"ปัจจุบันขณะ"ในหน้าที่การงานนั้นๆ
ย่อมบังเกิดผลดีกว่าและถาวรกว่าเป็นไหนๆ
 
แต่ละท่านอาจมีวิธีการที่ได้ผลต่างกันไป  แล้วท่านผู้อ่านล่ะ "ยามเบื่อเซ็ง ทุกข์ท้อต่อการงาน  ท่านทำอย่างไร"
อยากทราบความคิดเห็น เป็นการเติมเต็ม ต่อยอด และแบ่งปันกัน ครับผม

           ............................................................