เวลาที่เบื่อและเซ็งกับงานมันท้อสุดๆ เลย

ตื่นลืมตาขึ้นมาก็บอกตัวเองว่าไม่อยากไปทำงาน

มาถึงที่ทำงานก็นับเวลาถอยหลังว่าเมื่อไรจะได้กลับบ้าน เมื่อไรจะถึงวันศุกร์เสียที ถ้าขืนเป็นอย่างนี้คุณภาพงานลดลงอย่างแน่นอน

ตอนนี้คิดใหม่ทำใหม่แล้วล่ะคะ

คิดว่าถ้าไม่ไปทำงานเราคงลงแดงตายแน่ๆ ก็ให้ตัวเองมีสติจดจ่อกับงานมากขึ้น ปลุกตัวเองให้รู้ตื่นตลอด ถึงจะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง  คิดไปแล้วทุกอย่างอยู่ที่ใจของเราทั้งนั้นเลย