CoP e-Learning

 CoP e-Learning   มีพัฒนาการมาจากกลุ่ม PSU  Programmer เมื่อประมาณปีพ.ศ. 2543 ซึ่งกลุ่ม PSU Programmer เป็นการรวมกลุ่มของโปรแกรมเมอร์จากหน่วยงานต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ แลกเปลี่ยนข้อคิด และวิธีการแก้ไขปัญหาจากการทำงาน ในช่วงแรกของการจัดตั้งกลุ่ม PSU Programmer มีกิจกรรมพบปะตามสถานที่ต่างๆ กิจกรรมส่วนใหญ่เป็นกิจกรรมเพื่อสร้างความสัมพันธ์ แลกเปลี่ยนความรู้ และวิธีการแก้ไขปัญหาจากการทำงาน เนื่องจากโปรแกรมเมอร์ส่วนใหญ่จะพบเจอปัญหาจากการทำงานเหมือนๆ กัน ช่วงแรกมีสมาชิกเข้าร่วมกิจกรรมกันมากนานวันเข้าสมาชิกก็หายไปตามกาลเวลา กิจกรรมของกลุ่มก็หายตามไปด้วย
กลางปีพ.ศ. 2547 คุณวิภัทร ศรุติพรหม แห่งศูนย์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก็ได้จัดกิจกรรมติวการติดตั้งและการใช้งานโปรแกรม Opensource โดยสมาชิกส่วนหนึ่งก็มาจากกลุ่ม PSU Programmer จากการจัดกิจกรรมการติวครั้งนี้นับได้ว่าเป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญที่ทำให้เกิดชุมชนพีเอสยู โอเพนซอร์ส ( CoP PSU Opensource) ขึ้น กิจกรรมของชุมชนพีเอสยู โอเพนซอร์สก็ได้ดำเนินมาเรื่อยๆ มีการติวซึ่งศัพท์ทางด้านการจัดการเรียนรู้นั้นเรียกว่า แลกเปลี่ยนเรียนรู้ จากการจัดกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในชุมชนพีเอสยู โอเพนซอร์สนั้น พบว่ามีความรู้มากมายอาทิเช่น ความรู้เกี่ยวกับระบบปฏิบัติการลีนุกซ์ ความรู้เกี่ยวกับแมมโบ ความรู้เกี่ยวกับมูเดิ้ล และอื่นๆ จากความรู้ต่างๆ คุรวิภัทร ศรุติพหรมก็ได้นำเสนอแนวคิดภายในกลุ่มว่า เราควรแยกความรู้เกี่ยวกับแมมโบ และความรู้เกี่ยวกับมูเดิ้ลออกไปเป็นชุมชนดีกว่า ซึ่งสมาชิกภายในชุมชนเห็นดีด้วยและไม่มีท่านใดคัดค้าน ซึ่งก็ได้แยกตัวออกมาเป็นชุมชนเว็ปมาสเตอร์ (CoP Web Master) และชุมชนอีเลิร์นนิ่ง (CoP e-Learning) โดยช่วงแรกของชุมชนทั้งสอง คุณวิภัทร ศรุติพรหม อาสาเป็นผู้นำชุมชนระยะหนึ่ง เมื่อชุมชนทั้งสองสามารถขับเคลื่อนไปได้มอบให้หมายให้คุณวิศิษฐ โชติอุทยางกูร แห่งคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เป็นผู้นำชุมชนเว็ปมาสเตอร์ต่อ เนื่องจากสมาชิกทุกท่านเห็นว่า คุณวิศิษฐ โชติอุทยางกูร มีความรู้และความชำนาญในเรื่องเกี่ยวกับแมมโบมากที่สุด และจากนั้นไม่นานคุณวิภัทร ศรุติพรหม ก็ได้มอบหมายให้ผมเป็นผู้นำชุมชนอีเลิร์นนิ่งต่อไปและได้ประกาศการจัดตั้งชุมชนอีเลิร์นนิ่งอย่างเป็นทางการๆ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2548 
     การรวมกลุ่มของ CoP e-Learning มาจากหลายปัจจัยต่างๆ ด้วยกัน อาทิเช่น เรื่องของคน เรื่องของความสำเร็จในการทำงาน เรื่องของการพัฒนางานให้ดียิ่งขึ้น และอื่นๆ สมาชิกภายในกลุ่ม CoP e-Learning มีด้วยกันหลากหลายหน่วยงาน อาทิเช่น ศูนย์คอมพิวเตอร์ ฝ่ายเทคโนโลยีทางการศึกษา ฝ่ายหอสมุดจอห์นเอฟเคเนดี้ ฝ่ายหอสมุดคุณหญิงหลง อรรถกวีสุนทร คณะศึกษาศาสตร์ คณะวิทยาการสื่อสาร คณะทันตแพทยศาสตร์ ฯ สมาชิกแต่ละท่านก็มีความชำนาญหรือความรู้ในแต่ละด้านไม่เหมือนกัน สมาชิกบางท่านก็มีความชำนาญหรือความรู้เหมือนกัน และสมาชิกบางท่านก็ไม่มีความรู้ในเรื่องมูเดิ้ลเลย เพียงแต่ต้องการที่จะทำให้ได้เหมือนเพื่อน สมาชิกบางท่านมีปัญหาจากการใช้งานมูเดิ้ลแก้ปัญหาไม่ได้ก็เลยมาเข้ากลุ่ม เพื่อต้องการที่จะทำให้งานที่ติดขัดหรือมีปัญหาสามารถทำงานได้ต่อไป  สมาชิกบางท่านก็เป็นที่ปรึกษาให้กับหลายท่านในเรื่องมูเดิ้ล
     จากปัจจัยดังกล่าวจะเห็นว่าเรื่องของคนเป็นเรื่องที่ใหญ่และบริหารจัดการยาก จนทำให้ผู้บริหารหน่วยงานบางท่านปวดหัวแทบทุกวัน หลายเรื่องที่เกี่ยวกับคนก็ปวดหัวอยู่แล้วการจะนำความรู้ออกจากคน หรือการสกัดความรู้ที่มีอยู่ในตัวคนหรือที่ภาษา KM เรียกกันเท่ๆ ว่า ความรู้ที่อยู่ในตัวคน (Tacit Knowledge) ออกมานั้นจะทำอย่างไร มีวิธีการอย่างไรที่จะทำให้ความรู้เหล่านั้นแสดงออกมาเพื่อให้คนอื่นได้เห็น แล้วนำความรู้เหล่านั้นไปใช้งานต่อไป หรือไปแก้ไขปัญหาจากการทำงาน หรือนำไปสร้างงานของเขาต่อไป