มีรักให้นะ
 

...ตลอดปีการศึกษา 2549 ที่ผ่านมา  ฉันได้รู้จักผู้ปกครองท่านหนึ่งดูท่านชื่นชมครูของโรงเรียนเราเหลือเกิน... จนกระทั่งวันเปิดเทอมเราจึงได้รู้ว่าท่านฝากลูกชายเข้าเรียน 1 คน และแจ้งว่าน้องมีพัฒนาการทางสังคมค่อนข้างช้าไปบ้าง...

...วันแรกที่ได้พบ ได้รู้จัก น้องเป็นเด็กผู้ชายหน้าตาหวาน ผิวสีน้ำตาล   ก้าวแรกในการมาโรงเรียน น้องร้องไห้จ้า  ฉันก็คิดว่าก็คงเหมือนเด็กทั่วไป ก็ไม่ได้ใส่ใจเป็นพิเศษอะไรนัก จนเห็นน้องในห้องเรียน  น้องดูน่าสงสาร  นั่งคนเดียวมุมห้องเรียน นั่งก้มหน้าตลอด ไม่มีปฏิสัมพันธ์อะไรกับใครทั้งนั้น  ฉันเริ่มเห็นว่าน้องน่าสนใจ  น่าทำความรู้จักมากกว่านี้ จนอยากแม้กระทั่งอยากทำวิจัยเพื่อพัฒนาน้อง  ก็ขออนุญาตครูประจำชั้นของน้องขอเข้ามาแวะเวียนหาน้องบ่อยๆ   ครูอนุญาต  เมื่อได้รับอนุญาตเป็นทางการ ฉันก็แวะเวียนเข้านอกออกในห้องอย่างมีความสุข  ระยะแรกฉันเข้าไปผูกไมตรีโดยการจับมือน้อง และหอมแก้มน้อง พาออกนอกห้อง   ชมธรรมชาติรอบอาคารเรียน  พาน้องจับใบไม้สัมผัสพื้นผิวต่างๆ  พร้อมพูดถึงลักษณะต่างที่น้องสัมผัส  วันหนึ่งฉันพาน้องสัมผัสน้ำในอ่างบัว น้องสะดุ้งในครั้งแรก ชักมือกลับอย่างเร็ว ฉันก็บอกว่าน้ำเย็นๆ นะ ลองแตะใหม่นะ ฉันเอามือน้องแตะน้ำอีกครั้ง น้องเริ่มยิ้ม ดวงตาเป็นประกายเชียว  ฉันก็พาน้องจับดอกบัวสีม่วง บอกว่านี่ดอกบัวสีม่วงนะ  น้องหัวเราะชอบใจ และเราก็เอาน้ำในอ่างบัวมาหยดลงบนดอกบัวกัน  น้องสนุกสนาน ร่าเริง มีความสุข หัวเราะกรี้ดกร้าด  เสียงดังทีเดียว  น้องเป็นเด็กน่ารัก  ง่าย ไม่เหมือนเด็กออทิสติกบางคนที่อาจจะมีอาการก้าวร้าวด้านอารมณ์ไปบ้าง แต่น้องจะมีอาการก้าวร้าวเฉพาะช่วงโดนขัดใจ เช่นครูประจำชั้นแยกฉันออกจากเค้า เค้าจะลงไปนอนดิ้นกับพื้น  ดิ้นแบบไม่ฟังอะไรทั้งนั้น  โวยวายไม่เป็นศัพท์  เราใช้แก้ข้อบกพร่องนี้โดยไม่ไปสนใจกับพฤติกรรมประเภทนี้  ให้รู้จักการพบและจากอย่างเป็นเวลา  และฉันก็สังเกตว่าน้องปฏิบัติทุกอย่างตามเวลาที่เคยทำ เช่นเวลา 09.30 น. น้องจะเดินมาหาฉันที่ห้อง และมานั่งตัก ชวนชี้ดูโน่น นี่ แต่เฉพาะกันฉันนะ คนที่ไม่คุ้นเคยจะก้มหน้าตลอดเลย  ฉันพยายามหาข้อมูลเกี่ยวพฤติกรรมของน้องเพื่อสรุปอาการให้ เนื่องจากผู้ปกครองไม่ค่อยให้ข้อมูลเท่าที่ควร ยังต้องคอยเกลี้ยกล่อมหว่านล้อมถามไปเรื่อยๆ  น้องไม่สามารถร่วมกิจกรรมใดใดกับเพื่อนในกลุ่มได้เลย  กลัวเสียงดังดัง  และชอบนั่งคนเดียวตามมุม  แต่สำหรับสิ่งที่ใช้ความจำ ทำบ่อยๆ น้องจะจำได้ดี  ตอนนี้น้องอนุบาล 1 น้องท่อง ก-ฮได้ถูกต้องทุกตัว A-Z ได้ดี แต่หากเป็นเชาว์แล้วจะลำบากเหมือนกันเพราะน้องไม่สามารถจัดการระบบความคิดที่ซับซ้อนได้  ตลอด 1 ปีการศึกษาที่ได้สัมผัส ได้เรียนรู้ ได้กอด ได้หอมกันทุกวัน รู้สึกดีใจที่ได้เข้าไปนั่งในใจของเค้า ดีใจที่ใจเค้าเปิดรับเรา... แต่ยังเสียใจที่ช่วยอะไรเค้าไม่ได้ดีไปกว่านี้ ... จนปีการศึกษา 2550 นี้ เค้าย้ายโรงเรียน  ผู้ปกครองของน้องเข้ามาถามว่าเค้าควรทำอย่างไรต่อกับน้องดี  ฉันสงสารน้องเหลือเกิน หากเค้าอยู่ที่นี่เค้าก็ได้อย่างเสียอย่างคือ ได้เรียนรู้ไปพร้อมกับเพื่อนๆในวัยเดียวกันว่าวัยนี้เค้าต้องทำสิ่งใดได้บ้าง แต่...สิ่งที่เค้าเสียไปคือ การพัฒนาตามขั้นตอนในเด็กที่มีพัฒนาการค่อนข้างจำกัดเช่นนี้  ฉันตัดสินใจเสนอความคิดไปว่าควรพาน้องเข้าร่วมเรียนในเด็กพัฒนาการใกล้เคียงกันเค้าน่าจะมีความสุขกว่านี้....

...แม้น้องจะไปจากที่นี่แล้วแต่ขอบอกว่า...ยังรักและคิดถึงเสมอ...ขอให้เค้าได้เจอกับสังคมที่ดี คนที่รักและห่วงใยเค้า  พร้อมจะนำพาเค้าให้มีพัฒนาการที่ดีที่สุดเท่าที่เค้าสามารถก้าวไปได้...

...แด่น้องเทนนิส.....จากครูผึ้ง....