เมื่อเริ่มต้นที่เราเรียนรู้  ที่จะทำความดี  ที่จะพํมนาความคิดและจิตวิญญาณของเรา  เรามักจะมีอัตตาของความคิดตนเอง  เรื่องที่ว่าเรามักจะดีกว่าคนอื่นๆเสมอด้วย  จนบางครั้งเรามองไม่ค่อยเห็นความดีของคนอื่น  มักจะเห็นแต่ความไม่ดี  และความด้วยกว่าทางความดี

 

  เมื่อเราเริ่มคิดในทางบวก  เรารู้จักชื่นชม  ความแตกต่างที่เกิดขึ้นคือเราจะรูสึกสงบสุขมากกว่าที่เรามองแบบแรกมาก  เกิดการยอมรับที่ง่ายกว่าเดิม    แต่บางครั้งก็ยังสลัดความไม่ดีของคนอื่นออกไปไม่ได้  ยังติดอยู่ในความคิด  ความเคยชินอยู่

  ต่อมาเมื่อเราเริ่มเรียนรู้ว่าความไม่ดีของคนอื่น  เป็นความไม่ดีในความเห็นของเรา  เป็นสิ่งที่เราตัดสิน  ถ้าเรามองสิ่งที่ปรากฏด้วยใจที่เป็นกลาง    มองอย่างเข้าใจ   และที่สำคัญลองคิดว่าถ้าเราทำแบบนี้บ้าง  เขาก็คงไม่ชอบใจเหมือนที่เรารู้สึก  และลองย้อนสำรวจตัวตนของเราในอดีตที่ผ่านมา  เราก็อาจจะเคยกระทำเช่นนนี้  หรือแนวนี้บ้างเหมือนกัน

      การมองทั้ง 3 ระดับของผมที่กล่าวเป็นความคิดที่ผมรู้สึกว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น  เป็นตัวอย่างของการยกระดับ  ทั้งเรื่องการมอง(paradigm)  และลักษณะการตอบสนองหรือปฏิกิริยาของจิตใจเราต่อเรื่องราว  ต่อสิ่งที่มากระทบ