เรื่องของภาษาแห่งการสื่อสารมีนักศึกษาชาย ป. โท สนใจอยากทำวิทยานิพนธ์

อากาศยามเช้านี้สดใสเมื่อเปิดประตูก้าวลงจากรถแล้วเดินไปที่ทำงานบนยอดเขาเกาะยอสัมผัสลมพัดมาปะทะกายแล้วผ่านลงเขาจูบน้ำทะเลสาบสงขลายามเช้ามันเป็นความเย็นชื่นใจมองบนฟ้าเห็นกลุ่มเมฆฝนกระจายทั่วไป...แสดงว่าวันนี้อากาศไม่ร้อนแน่...

ช่วงบ่ายเมื่อวานเจอสาว ๆ  2  คน มาทักว่าอาจารย์จำพวกหนูได้ไหมคะ...จะบอกเธอว่าจำไม่ได้ก็ยังไงอยู่...แล้วเธอก็บอกว่าเคยเรียนวิชาปรัชญากับอาจารย์ที่ห้อง500 ใน มอ. ปัตตานี 

 เธอเป็นนักศึกษา ป. ตรีช่วงปี2544มาจบเอา2548 และมาต่อ ป. โท ที่ มหาวิทยาลัยทักษิณ  ภาคพิเศษ  คือในห้องนั้นมีนักศึกษานั่งเรียนได้ 500 คน  เธอถามว่าห้อง 500 ยังอยู่ไหม...คงไม่โดนระเบิดมั้ง...ก็หัวเราะกันไป...เป็นอันว่า...นักศึกษาย่อมจำครูได้เสมอไม่ว่าจะนานแค่ไหน...แต่อย่าถามว่าครูจำนักศึกษาได้ทุกคนไหม...? 

 ฮา  ๆ เอิก ๆ 

 เรื่องของภาษาแห่งการสื่อสารมีนักศึกษาชาย ป. โท  สนใจอยากทำวิทยานิพนธ์และขอคุยว่าจะทำได้ไหมเพราะเขาสนใจเรื่องบ้า ๆนี้คือ  การไปศึกษาความหมายที่คนบ้าพูดออกมา  เราเลยให้ความเห็นไปว่า…ทำได้แต่หาข้อมูลยากมากเพราะผู้ให้ข้อมูลเป็นคนบ้าไงละครับ…ฮา ๆ เอิก ๆ