สงสัยสร้างมานานแล้ว ใช้วัสดุบอบบางมาก จึงทำให้ได้ยินเสียงไปต่างๆนานา
มานอนคนเดียวในห้องเล็กๆ 2 คืนแล้ว มีสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกัน ทั้ง 2 คืนเลย คือเสียงของคนหายใจดังๆ อยู่ใกล้ๆครูอ้อยทั้งคืน
ต้องฝึกความกล้า และอดทน นั่งอ่านหนังสือ ทำการบ้าน พิมพ์งาน จนง่วงมากๆ จึงล้มตัวลงนอน
เมื่อศีรษะถึงหมอน ครูอ้อยก็หลับทันที ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ตีสาม
เสียงอะไรนะ 2 คืนแล้ว ก็ดังเหมือนเดิม
จนคุณแป๋วมานอนด้วย จึงรู้ว่าเสียงนั้น ....ก็คือ..
เสียงแอร์ปรับอากาศนั่นเอง...เหมือนคนหายใจออกช้าๆๆๆๆ
กลัวเหมือนกัน แต่ก็ไม่ถึงขนาดจะต้องหาคนมานอนด้วยเลย...
อย่างไร เท่ากับฝึกความกล้าและอดทน...ไปด้วยก็แล้วกัน
อ่านแล้วขนแขนStand upตามไปด้วยเลยค่ะ ลุ้นค่ะ อิ อิ อย่างนี้เรียกเข้าข่ายกลัวค่ะ ไม่ใช้อดทนแล้ว คิดแล้ว บรื๊อ….
สวัสดีครับ แนะนำตัวครับ
ผมก็เคยเป็นนะครับแต่เป็นแอร์เก่าๆ ในโรงแรมต่างจังหวัด แถมมีกลิ่นคาวๆ ด้วย ไม่รู้กลิ่นอะไร ขนลุก
สวัสดีค่ะน้อง Ranee
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง ลูกพ่อพิฆเนศ
อิอิ ขำขำ
สิ่งที่น่ากลัว…คือจินตนาการที่เราคิดไปเองค่ะ…..อย่าตกใจไปค่ะครูอ้อย..คนดีพระคุ้มครองค่ะ
สวัสดีครับ คุณครู อ้อย
อย่างนี้จะเข้าข่าย จิตรระแวงหรือเปล่าครับ
สวัสดีค่ะ..คุณพี่ครูอ้อย..
สวัสดีค่ะ
ถ้าอาจารย์แป๋วมาแล้ว นอนคนเดียว จะกลัวไหมคะ
ครูอ้อยขา
หลับฝันดี ไม่มี....มากวนนะคะ
สวัสดีค่ะคุณติ๋วนาง กฤษณา สำเร็จ
ขอบคุณค่ะ