ดิฉันเกิดความกังวลเป็นอย่างมากขึ้นมา 2 ข้อ หลังจากนั้น

เมื่อดิฉันตัดสินใจรับปาก เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อประชุมที่ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา แทนท่านผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการ (ผศ.ดร.เด่นพงษ์ สุดภักดี) แล้ว ดิฉันเกิดความกังวลเป็นอย่างมากขึ้นมา 2 ข้อ หลังจากนั้น

1) เที่ยวบินจากขอนแก่น 3 ทุ่ม จะถึง กทม ประมาณ 4 ทุ่ม ดิฉันต้องนั่งแท็กซี่คนเดียวไปยังโรงแรมที่พัก

2) ดิฉันไม่รู้จักและไม่ทราบว่าโรงแรมที่เจ้าหน้าที่จองให้ ท่านผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายวิชาการ อยู่ตรงไหน (ความจริงสถานที่ใน กทม ดิฉันแทบจะไม่รู้จักที่ไหนเลยค่ะ) แล้วดิฉันจะบอกแทกซี่อย่างไร ให้พาไปโดยไม่หลงทาง หรือไปที่อื่น.....

  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนกลับบ้านประมาณ 6 โมงกว่าๆ ดิฉันพบบันทึกคุณ สะมะนึกะ จึงเข้าไปแจ้งข่าวว่าดิฉันจะเข้า กทม ….จึงอาจมีโอกาสไปเยี่ยมครูอ้อยที่บ้าน แต่ดิฉันไม่มีเบอร์ครูอ้อย… แล้วดิฉันก็กลับบ้าน </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ปรากฎว่า เมื่อดิฉันถึงบ้าน น้องชายผู้น่ารัก (อ.ขจิต) ได้โทรมาแจ้งเบอร์โทรครูอ้อย (คุณสะมะนึกะ ก็ได้แจ้งบนบล็อกเช่นกัน แต่ดิฉันกลับบ้านก่อนจึงไม่ได้เห็น) แล้วดิฉันก็เดินทางไปสนามบินขอนแก่น</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนขึ้นเครื่องบิน ดิฉันยังแก้ไขปัญหาความกังวลใจทั้ง 2 ข้อ ไม่ได้ค่ะ...ดิฉันจะทำยังไงดี</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ดิฉันได้คิดหาแนวทางแก้ไขปัญหาดังนี้ค่ะ ดิฉันภาวนาให้ได้พบอาจารย์ของ มข สักท่านที่ดิฉันรู้จัก เพื่อจะได้ขอเดินทางร่วมกันในรถแท๊กซี่ไปยังที่พัก ทั้งนี้ต้องเป็นที่พักที่อยู่ละแวกเดียวกัน เพื่อไม่เป็นการรบกวนท่านนั้นมากเกินไป ... แต่ดิฉันก็ยังไม่พบใครที่ดิฉันรู้จักเลยค่ะ </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ก่อนขึ้นเครื่องดิฉันตัดสินใจ โทรศัพท์ถึงครูอ้อย เพื่อสอบถามทางไปโรงแรมที่จองไว้ … แต่ ครูอ้อยไม่รู้จัก…</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">(โปรดติดตามตอนต่อไป…ง่วงนอนแล้วค่ะ…ขอโทษจริงๆค่ะ…)</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เชิญติดตามภาค 2 </p>