พิธีแต่งงานที่จัดโดยยึดความพอเพียง ไม่ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ เป็นวันชื่นคืนสุขอย่างแท้จริง

หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับงานแต่งงานกับการเลี้ยงโต๊ะจีนตามโรงแรมหรู หรือหอประชุมใจกลางเมือง ที่เชิญแขกเหรื่อมาร่วมยินดีในวันชื่นคืนสุขมากมาย แต่น้อยคนนักที่จะได้สัมผัสบรรยากาศพิธีแต่งงานในแบบกันเอง ในหมู่ญาติมิตรของคู่บ่าวสาว

เมื่อ 29 เม.ย. 2550 นายบอนไปร่วมงานแต่งงานของนุ้ย – เกศินี เพื่อนสาวสมัยมัธยม ซึ่งเธอเป็นพยาบาล รพ.ศรีนครินทร์ ขอนแก่น พบรักกับแฟนซึ่งมีพื้นเพเป็นคนประจวบคีรีขันธ์ มาพบเจอกันที่ขอนแก่น

งานแต่งงานทั้งงานช่วงเช้าและงานเลี้ยงโต๊ะจีนในช่วงย่ำค่ำ ถูกจัดภายในบริเวณบ้านของประธานชุมชนซอยน้ำทิพย์ ในแบบกันเอง ทำอาหารเลี้ยงแขกเหรื่อเอง ชาวชุมชนมาร่วมกันช่วยงานอย่างเต็มที่

นายบอนไม่ได้เป็นญาติสนิท แต่ไปร่วมยินดีกับวันชื่นคืนสุขของเพื่อน ตามไปเก็บภาพที่หลายคนอาจจะไม่เคยได้พบเห็นมากนัก



นี่คือขบวนแห่ของเจ้าบ่าวที่ตั้งต้นจากปากซอย เดินเข้ามายังบ้านเจ้าสาวในชุมชน ในซอยเล็กๆแคบๆแบบนี้เป็นสถานที่จัดงานทั้งช่วงเช้าและเย็น โดยไม่ต้องไปแสวงหาห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราในการจัดเลี้ยงอย่างใหญ่โต.. แต่บรรยากาศแบบนี้ อบอุ่นเป็นกันเองมากที่สุด



ขบวนของเจ้าบ่าวเดินมาเข้าที่ประตูหลังบ้าน เพราะประตูหน้าบ้านมีญาติผู้ใหญ่นั่งอยู่เต็ม เข้าไม่สะดวก (กั้นประตูเงินประตูทองไม่สะดวก) เลยเดินมาเข้าหลังบ้าน เข้าที่ประตูห้องครัว ซึ่งมีพื้นที่ให้ญาติฝ่ายเจ้าสาวกั้นประตูเงินอย่างเต็มที่ ในภาพเจ้าบ่าวต้องทำพิธีล้างเท้าก่อนก้าวเข้าประตูบ้านเจ้าสาว





เจ้าบ่าวพร้อมพ่อพราหมณ์ กับการผ่านประตูเงินประตูทอง



ส่วนหนึ่งของสินสอดทองหมั้นจากฝ่ายเจ้าบ่าว




คู่บ่าวสาวกับพิธีการภายในงาน




บรรยากาศภายในบริเวณบ้าน ที่ใช้เป็นสถานที่จัดงานทั้งภาคเช้าและเย็น จากสถานที่จอดรถกลายเป็นที่ตั้งเต้นท์ และ ไกลออกไป คือที่ตั้งเวที ซึ่งหลังเวที คือ คอกหมู ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ริมคลอง มีกลิ่นขี้หมูเป็นเอกลักษณ์ แต่ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับการจัดงานแต่งงานแบบพอเพียงของคู่สมรสคู่นี้



รูปถ่ายในสตูดิโอแบบชัดๆของคู่บ่าวสาวครับ





ขอให้ครองรักกันยืนยาว ตลอดไปนะครับ