เป็นบันทึกสุดท้ายในการติดตามการอ่านของตัวเองแล้วค่ะ

อ่านบันทึกในบล็อก PreedaStation.com ของคุณปรีดา ตามลำดับตั้งแต่เริ่มแรก ประทับใจความเป็นคนคุณภาพที่เข้มแข็งและเผชิญหน้ากับเรื่องที่ร้ายแรงขนาดเปลี่ยนวิถีชีวิตได้อย่างน่านับถือ ชื่นชมการที่นำประสบการณ์ตรงของตัวเองมาเขียนเล่าอย่างละเอียด และขยายในส่วนที่จะเป็นประโยชน์กับผู้อื่นได้ในแง่มุมที่รอบด้าน ตัวเองอ่านแล้วจะรู้สึกว่า ตัวเราที่ยังมีอวัยวะทุกอย่างครบถ้วนได้ทำอะไรคุ้มค่ากับสิ่งที่เรามีหรือยังนะคะ 

บันทึก ไปตามหมอนัด ของคุณดอกแก้ว ก็เป็นอีกบันทึกที่แสดงให้เห็นว่า คนดีๆนั้นมักจะคิดถึงคนอื่นมากกว่าตัวเองเสมอ

บันทึก เพราะเหตุใดหัวหน้าหรือผู้นำไม่ถือธง KM นำหน้าขบวน ของคุณครูนง คงโดนใจใครหลายๆคน รวมทั้งตัวเองด้วยค่ะ คิดถึง"หลุมดำ"ที่มีเสนอในงานมหกรรมฯที่ผ่านมาไปด้วย ชื่นชมอ.หมออัจฉราจากบำราศที่ท่านอุตส่าห์มาส่งความเห็นไว้ในบันทึกนี้ด้วยค่ะ ท่านเป็นคุณเอื้อหนึ่งในคุณเอื้อสาวในดวงใจ 4 ท่าน ที่เก็บไว้ในใจค่ะ สักวันต้องนำมาขยายค่ะ

ตามการอ่านบล็อกของตัวเองมา 3-4 อาทิตย์แล้ว ได้เรียนรู้ว่าเป็นคนอ่านบล็อกได้แบบไม่มีแบบแผนเลยค่ะ แต่ก่อนไม่เคยสังเกตเลย แต่พอเริ่มติดตามตัวเองถึงรู้ว่า แพลนเน็ตที่เก็บเอาไว้นั้น มักจะใช้เพื่อ"กินรวบ"เป็นครั้งๆ แต่บันทึกที่อ่านจริงๆกลับเป็นสิ่งที่เห็นจากหน้าแรกๆของ GotoKnow คิดว่าทำให้รู้สึกว่าเป็นการพักผ่อน และเป็นความสุขอย่างหนึ่งที่เราจะคาดเดาไม่ได้ว่าวันนี้เราจะพบเจออะไร หลังๆนี้จะเป็นการเลือกเอามาเขียน แต่ บันทึกที่อ่านแล้วชอบของวันนี้....จากโอ๋-อโณ ซึ่งเป็นบันทึกชิ้นแรกสุดของการติดตามตัวเอง เป็นสิ่งที่มักจะทำประจำจริงๆ

เรียนรู้ตัวเองมาพอใจแล้วค่ะ คิดว่าคงจะกลับไปอ่านแบบไม่เขียนเล่าเหมือนเดิมเสียที แต่คงใช้บันทึก (แบบไม่แสดงต่อผู้อื่น) เป็นเครื่องติดตามตัวเองจนกว่าศูนย์รวมข้อมูลของเราจะโชว์บันทึกที่เราไปเขียนความเห็นไว้มากกว่า 5 บันทึกต่อไป เป็นยุทธวิธีส่วนตัวที่ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะคะ