เมื่อเรามีภารกิจใดที่เราไม่สามารถขับเคลื่อนโดยลำพัง เราก็จะนึกถึงเขา และรู้ว่าภารกิจของเรานั้นไม่ยากเลย
แนวทางการปฏิบัติงานที่เราชาววลัยลักษณ์ที่ยึดถือก็คือ การรวมบริการและประสานภารกิจ และการประสานภารกิจก็เป็นแนวทางหนึ่งในการทำงานของตนเองที่จะร่วมปฏิบัติเพื่อบรรลุตามภารกิจของมหาวิทยาลัยให้สำเร็จ โดยเฉพาะช่วงนี้ มีเพื่อนๆ พนักงานชวนเป็นทีมงานหลายเรื่องมาก ทั้งที่เกี่ยวข้องกับภาระงานและไม่เกี่ยวกัน เช่น การเป็นทีมงานในค่ายหมอยาน้อย ของสำนักวิชาเภสัช ค่ายโบราณสถาน คณะกรรมการฝ่ายพิธีการ งานกีฬามหาวิทยาลัย เป็นต้นเคยตั้งข้อสังเกต ถามตนเองเหมือนกันว่า อะไรทำให้เขาถึงชวนเราไปเป็นทีมทำงาน โดยพยายามรวบรวมข้อสังเกตในตนเอง และจะพยามยามที่จะเรียนรู้และทำมันให้ชัดเจนขึ้น ดังนี้
- การทราบและเชื่อมั่นในศักยภาพ ---- ดังนั้นเราก็ต้องหาโอกาสตนเองในการแสดงความสามารถ ทำให้หน้าที่ให้เต็มศักยภาพ
- มีประสบการณ์ ความสามารถ ความถนัด ---- การที่เราจะมีชั่วโมงบินที่หลากหลายเราต้องไม่เกี่ยงงาน เวลา สถานที่ ศึกษาเรียนรู้พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง
- ความสนิทสนม คุ้นเคย ---- เราต้องซื้อใจ ด้วยการให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ หมดใจ และเราก็จะได้ใจเขามา
- การได้เคยร่วมงานการมาก่อนและพึงพอใจ--- 1+2+3+ใจ.... ทำให้เรามีเครือข่าย มิตรแท้ไม่ใช่มิตรเทียม เมื่อเขามีอะไรให้เราช่วยเขาจะนึกถึงเราคนแรก...น่าดีใจไหมละคะ และเมื่อเรามีภารกิจใดที่เราไม่สามารถขับเคลื่อนโดยลำพัง เราก็จะนึกถึงเขา และรู้ว่าภารกิจของเรานั้นไม่ยากเลย
หรือมีประเด็นอื่นๆ อีกหรือไม่คะ อยากให้พี่ๆ ช่วยกันเติม...คะ ขอบคุณคะ
