จาก The Book of Goals

เป็นการดีที่จะยุติการเดินทาง
แต่ว่า ตัวการเดินทางนั้นเองเป็นตัวที่ทำให้มันต้องยุติลง
Ursula K. Le Guin
The Left Hand of Darkness

          เพื่อนกลาสีของผมได้เคยกล่าวว่า “คุณจะมีความสุขเมื่อแล่นเรือไปเรื่อยๆ เข้าไปหาขอบฟ้า แล้วคุณจะพบว่า ขอบฟ้านั้นเลื่อนหนีคุณออกไปเรื่อยๆ”

          ในชีวิต เป้าหมายและอาชีพก็ดำเนินไปในลักษณะเดียวกัน คือ เมื่อคุณเข้าไปใกล้สิ่งต่างๆยิ่งมากเท่าใด สิ่งนั้นก็ยิ่งลดความสำคัญลงไปเรื่อยๆ เป้าหมายใหม่และวัตถุประสงค์ใหม่ๆ ก็จะเข้ามาแทนที่ของเก่า นี่แหละความเป็นจริง พวกเราไม่ใช่วัตถุที่หยุดนิ่ง ดังที่ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ ได้เคยกล่าวว่า

          “การที่จะประสบความสำเร็จ คือ การสำเร็จธุระอย่างหนึ่งบนโลก เหมือนแมงมุมตัวผู้ซึ่งถูกฆ่าตายโดยแมงมุมตัวเมีย เมื่อมันแยกทางกัน ผมชอบหลักการของการถูกแทนที่ เป้าหมายที่อยู่ข้างหน้าจะถูกแทนที่ด้วยเป้าหมายที่ตามหลังมา”

          มีหลายคนซึ่งปล่อยชีวิตให้ผ่านไปอย่างเรื่อยเปื่อย พวกเขามีความเคลื่อนไหว แต่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงและเติบโต พวกเขาอาจหลงทางหรืออาจจะถูกชี้นำในทางที่ผิด จนลืมไปว่าคุณสมบัติของมนุษย์ คือ ความสามารถในการเปลียนแปลงและพัฒนาไปสู่สิ่งอื่นที่ดี

          ระหว่างหนทางที่เราก้าวไป มักมีความล้มเหลวอยู่ระหว่างทางเสมอ มันเปรียบเสมือนสิ่งลงโทษคุณที่คุณได้ลองเสี่ยงทำสิ่งใด ผมอยากจะกล่าวถึงสุนทรพจน์ขจอง เจสซี แจคสัน ซึ่งเคยกล่าวไว้ก่อนที่จะมีการประชุมประจำปีของ พรรคเดโมเครท ในปี ค.ศ. 1988 เกี่ยวกับความล้มเหลวในอดีตของตัวเขาเอง เขาได้เคยบอกกับกลุ่มคนว่า “ได้โปรดอดทนรอไปพร้อมกับผมก่อน พระเจ้าท่าน ยังช่วยผมไม่เสร็จ” แต่สำหรับตัวผมแล้ว ผมมีความเชื่อว่า ถึงแม้ว่าจะมีพระเจ้าหรือสิ่งใดก็ตามที่คุณศรัทธากำลังจะช่วยคุณอยู่ก็ตาม คุณไม่ควรจะอยู่เฉยๆเพื่อจะรอให้ท่านช่วย เราต้องพยายามช่วยตัวเองในการพัฒนาชีวิตและอาชีพของเราก่อน