ผมนี่นะ..ไม่ได้เรียนอะไรกับใครเขาสักกะหน่อย แต่ก็ได้รู้ได้เห็นวิธีคิด วิธีเรียน และวิธีทำการบ้านของนักศึกษาโข่งในระยะประชิด ยิ่งที่ใกล้วันอาจารย์ที่ปรึกษาจะมาทดสอบความก้าวหน้า ความขยันมุ่งมั่นไม่รู้ไปเอามาจากไหน ไหลมาเทมาเหมือนทำนบแตก บางคนทำการบ้านกันข้ามวันข้ามคืน ผมเคยชวนความคิดว่า ทำไมเราไม่เอาเวทีบล็อกเป็นพื้นที่สนามการฝึกฝนวิธีเขียน วิธีรายงาน และวิธีทำเสนอ
การเขียนบล็อกบ่อย จะมีผลต่อทักษะด้านการเขียนการถ่ายทอดได้เนียนขึ้น ภาษาทางวิชาการที่สละสลวยถ้าเขียนได้ดีจะเป็นกระบวนยุทธฝีไม้ลายมือที่เกิดขึ้นจากเนื้อในตน ตอนจะสรุปวิทยานิพนธ์สิ่งที่ถูกติงประการหนึ่งก็คือการเขียนภาษาที่ไม่คมชัดและราบรื่นเท่าที่ควร บางทีก็ไม่เกี่ยวกับรายละเอียดด้านอื่นแต่อย่างใดผมชอบอ่านงานที่ภาษาสวยของท่านผู้ใหญ่ ลองสังเกตดูวิธีเขียนของเซียนขี่นกกระเรียนข้ามเมฆดูเถิด ว่าภาษาคมชัดที่มีศิลปะทางภาษานั้นเป็นฉันใด ที่กล่าวนี้เป็นความรู้สึกของชาวบ้านที่ชอบเจ๊าะแจ๊ะจอแจการเรียนของคนอื่น ไม่ได้รู้หลักเกณฑ์หลักการอะไรก็พูดไปเรื่อย เหมือนหาบมะพร้าวไปขายสวน ใครจะซื้อไม่ซื้อไม่รู้ไม่ชี้ หนักและเหนื่อยก็ขอวางหาบตรงหน้าบ้านG2K นี่แหละ
บ่ายวันนี้ ศ.ดร.อภิชัย พันธเสน ดร.สุทธิดา แจ่มใส ดร.แสวง รวยสูงเนิน และนักศึกษาโข่งจากสำนักต่างๆ ที่ติดตามมาเป็นกองเชียร์อีกจำนวนหนึ่ง จะจัดประชุมติดตามความก้าวหน้าของนักศึกษา รายการอย่างนี้จะเห็นบรรยากาศผู้คงแก่เรียนทั้งหลายเขาคั้นกะทิในสมอง นักศึกษาโข่งทำการบ้านกันคร่ำเคร่งค่อนรุ่งแล้วก็ยังบ่นว่าไม่เรียบร้อย ไม่ทราบว่าวันนี้อาจจะฉุกคิดได้แล้วหรือยัง การอ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ถ้าทำสม่ำเสมอจะเป็นการเพิ่มศักยภาพที่เป็นทุนความรู้ให้กับตนเอง
ทราบว่าท่านเล่าฮูแสวงจะมาถึงก่อนท่านอื่น ก็คงจะได้ขออนุญาตจับไข่ เอ๊ย!! ประทานโทษ จับเข่าคุยกันในบรรยากาศชื่นมื่น เพราะท่านได้เที่ยวตระเวณไปในที่ต่างๆตอนหยุดสงกรานต์ คงจะมีเรื่องฮามาฝากมาเล่า เอาเป็นว่าเกิดปฏิกิริยาด้านไหนอย่างอะไรผมจะเก็บมาเล่าในตอนต่อไป บัดนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว ข้าพเจ้าฯขออนุญาตแว๊บไปนอนฝันถึงน้าอึ่งอ๊อบแป๊ด ราณี ลูกหว้า ครูสุ หนิง อ.แป๋วพี่องุ่น อ.อ้อย อ.ขจิต เม้ง ดาวเทียม ทวีศิลป์ ฯลฯและหลานๆทางหาดใหญ่สงขลา ไปนะครับ ไก่ขันเตือนครั้งที่3 แล้ว
อ้าว พ่อครูขาฯ
ไปซะแล้ว
นอนหลับฝันดีนะคะพ่อครูฯ
(อ่านหนังสืออยู่ค่ะ เลยแอบเกเรแวะมาเปิด g2k คะ)
สวัสดียามเช้าค่ะครูบาสุทธินันท์
ขำกลิ้ง จึงต้องวิ่งไปกับคนอายุรุ่นลูก
ขอบคุณค่ะที่ครูบา คิดถึง แม้จะเป็นคนสุดท้ายและถูกเปลี่ยนชื่อจาก จันทรรัตน์ เจริญสันติ ให้เป็น ฯลฯ …ก็ตาม…….(เรียกว่าเข้าข้างตัวเองเกินร้อยและไม่ยอมหลุดโผ…..อิอิ)
สวัสดีครับครูบา สุทธินันท์
นี้เป็นครั้งแรกที่เปิด blog ของครูบา สุทธินันท์ เจอ หลังจากมีที่มีคนแนะนำให้มาweb นี้ ได้มีโอกาสเข้ามา2-3ครั้งแต่ก็ยังงงกลับการใช้อยู่ และก็พิมพ์ชื่อค้นหาผิดเป้นสุธินันท์เลยหาไม่เจอสักที
ผมเป็นนักเรียนคณะวิทย์ปีนี้ปี 4แล้ว เมื่อเทอมที่แล้วโชคดีได้เรียนclass การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่คณะเปิดสอน ซึ่งเป็นการเรียนที่เน้นพัฒนากระบวนความคิด มีการคุยกันแบบสุนทรียสนทนา<dialogue> ได้ฝึกเจริญสติ จนทำให้ผมได้รู้สึกว่าผมชอบเกษตรมากกว่า อยากทำเกษตร อาจารย์เลยแนะนำครูบาสุทธินันท์
ดีใจที่เจอเลยรีบพิมพ์กระทู้นี้เลยแม้ยังไม่ได้กระทู้อื่น ๆอีกก่อน เพราะอ่านแล้วก็ได้มองถึงตัวเองว่าชอบดองงานไม่สะสาง อ่านแล้วก็โดนเต็ม ถ้าให้ประเมินตนเองว่าทำไมไม่สะสางงาน รอจนถึงวันที่จะต้องส่งงานถึงทำคงปัดไม่ได้ที่จะโทษความเกียจคล้านในตัวเองที่มีอย่างล้นเหลือ แล้วคงต้องมองที่อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ เป้นงานที่เราไม่สนใจ ผมคิดว่าถ้าเราค้นใจตัวเองว่าชอบอะไร พลังในการทำงานนั้นคงจะมีมากและผลักนั้นให้งานนั้นสำเร็จอย่างมีคุณภาพและที่สำคัญเราทำก็สุขใจที่ได้เห็นผลงานตัวเอง
คำพูดในกระทู้ทำให้ผมคิดถึงคำพูดที่อาจารย์ใน class การจัดการทรัพยากร มักบอกให้พวกผมพาตัวเองไปในที่ไม่คุ้นเคย พาตัวเองทำ ในสิ่งที่ไม่เคยทำ เพราะสุดท้ายแล้วมันก้จะพัฒนาตัวเราเอง
เขียนครั้งแรกอาจจะยาวไปนิด ทั้งยังไม่ได้รู้กฎระเบียบ หรือศึกษาการใช้ให้รอบคอบก่อน (เพราะใจร้อน) อาจจะผิดพลาดยังไงก็ขอโทษนะครับ และหวังว่าจะได้รับการชี้แนะและมีเมตตา ขอบคุณครับสำหรับข้อคิดดี ๆ ^-^
ในการเขียนรายงาน หรือการทำงานใดๆส่งที่มีระยะเวลาให้ หากยังไม่ใกล้วัน deadline (เส้นตาย) ก็จะยังใจเย็นไม่มีไฟ สมองไม่แล่นค่ะ …. แต่เมื่อใกล้วันเข้ามาเรื่อยๆ จนถึงระยะประชิด ก็เหมือนกับมีไฟมาลนก้น ทำให้เกิดความร้อน กลายเป็นไฟ เป็นพลัง เหมือนมี adrenalin หลั่งออกมาค่ะ ก็เลยมีไฟ มีพลังทำงานได้ในช่วงระยะเวลาสุดท้าย…….ไม่ทำตายแน่ๆๆๆ…ต้องเอาตัวรอด…อิอิอิ….จึงเกิดการดองขึ้นมาค่ะ
มหาวิทยาลัยควรสอนวิธีดองงานให้อร่อย ด้วยดีไหมครับ
เอ๋…ท่านใดมีสูตรการดองที่อร่อยๆบ้างค๊า… อิอิ ขอชิมหน่อยนะคะ จะได้ขอมาใช้ด้วยค๊า…ชอบๆ ชอบของอร่อยค่ะ ^__*
ดองงานนี่เป็นอย่างไรนึกไม่ค่อยออก
แต่ที่รู้คือ วันไหนที่เป็น deadline อย่าง อ.แป๋วว่า สมพร ต้องทำเรียบร้อยทุกที 55555
อะไรที่เป็นของดองเค้าว่าอร่อยดีไม่ใช่เหรอจ๊ะ
พ่อครูคะ.......
วันนี้ขอยาดอง 1 จอก(ใจ)หน่อยจ้า
น้าอึ่งอ๊อบ เอาไปหนึ่ง ก๊าก!!
ขอบคุณครับที่ถ่ายทอดเรื่องราวให้ได้รับประโยชน์
กำลังวางแผนจู่โจมบุกถ้ำท่านครูบาฯ ครับ .. พูดถึงท่านเล่าฮูแสวง ขอยืนยันว่าเคารพศรัทธาท่านยิ่งนัก โดยยังมิพัก F-2-F แต่ประการใด ส่วนตัวท่านครูบาฯนั้นรู้อยู่ในใจ ไม่บอกดีกว่า กลัวท่านเขินครับ.