ดิฉันพึ่งกลับมาจากการทำงานที่ จังหวัดสมุทรปราการค่ะ
มันช่างเป็นจังหวัดที่ร้อนมากๆ และก็เหม็นมากๆ เช่นกัน ไปอยู่ 3 วัน อึดอัดกับความร้อน เหนียวลมทะเล และความร้อนที่ช่างร้อนแตกต่างจากขอนแก่นเหลือเกิน
และที่สำคัญ จ. สมุทรปราการ เป็นจังหวัดที่มีโรงงานเยอะมากๆ สองข้างทางมีแต่โรงงาน ชุมชนดั่งเดิม ชาวบ้านดั่งเดิมก็เหลืออยู่ก็ไม่มาก ที่เข้ามาแทนที่คือชุมชนโรงงาน (เนื่องจาก จ .สมุทรปราการ มีพื้นที่ติดทั้งทะเล และแม่น้ำเจ้าพระยา จึงทำไห้มีโรงงานที่นี้มากมาย)
การมีโรงงานมากๆ การจัดการของเสียที่ไม่เป็นระบบ และ การประหยัดแบบไม่เข้าท่า หรืออะไรก็แล้วแต่ของเจ้าของโรงงาน นำมาซึ่งกลิ่นเหม็นมากมาย ที่มาจากโรงงานแต่ละโรงงาน มีทั้งกลิ่นเหม็นเน่า กลิ่นเหม็นไหม้ และ กลิ่นสารเคมี
กลิ่นเหม็นโชยมาจากทุกทิศของลม...แต่ชาวบ้านเค้าก็บอกว่าเค้าอยู่ได้ เพราะชินแล้ว ชาวบ้านอยู่ไป ...อยู่ได้ ...เพราะความเคยชิน แล้วความเคยชินนี้จะต้องได้รับการแก้ไขหรือไม่... หรือว่าต้องทนอย่างชินชาอย่างนี้ต่อไป ใครล่ะจะช่วยจัดการเรื่องเล่านี้ได้
สวัสดีตอนค่ำๆ ค่ะ ดร.ขจิต
ที่หายไปนานๆ เพราะงานมันเยอะ แถมยังต้องเดินทางตลอดเลย
ก็เลยไม่ค่อยมาโผล่ แถวๆนี้ ยังคิดถึงเช่นเดิมค่ะ
แต่เดี่ยว ได้ข่าวว่า อ.ขจิต กำลัง อินเลิฟอย่างแรง อิจฉาอ่ะ เลยไม่อยากไปกรายใกล้สักเท่าไหร่
สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน
ส่วนใหญ่ก็คนบ้านเราแหละค่ะ ที่อาศัยอยู่แถบนั้น ก็ต้องเข้าใจ และทำใจว่า ที่นั่น ทำให้ประกอบอาชีพได้ สร้างรายได้ใขเหล่านั้นได้
แต่อยู่บ้านเรา ประกอบอาชีตามบ้านเรา คงจะมีความสุขกว่า ปลอดภัยจากมลภาวะกว่ามั้งค่ะ แค่คิดเห็นส่วนตัวนะคะ คงกะเกณฑ์อะไรใครไม่ได้
และคนหนุ่มสาว ก็คงอยากท่องไปในโลกกว้าง สักวันเค้าคงจะรู้ว่า อยู่บ้านเราสบายที่สุดแล้ว