คนเราอยู่ด้วยกันหากเติมใจให้กันและกันทุกวันชีวิตนี้ก็มีแต่สุข

        วันนี้ตื่นแต่เข้าเหมือนทุกวัน   ทำไมว่าทุกวัน.......ก็ทุกวันซิคะเพราะทั้งไก่แจ้  ไก่อู...ขันเสียงเจื้อยแจ้วอยู่ข้างห้องนอน   ไหนจะเจ้ามะหมา 4 ขาอีก 10 ตัว วิ่งหยอกกันแถมเห่าอีก   ไม่ตื่นก็ไม่ไหวแล้ว

         กิจวัตรก็ทำอาหารเช้าให้พ่อและแม่   แล้วจึงจะทำภารกิจส่วนตัวของตัวเอง

         วันนี้มัวยุ่งอยู่กับการเตรียมเอกสารต่าง ๆ  เพื่อมาทำต่อที่สำนักงานจึงไม่ได้  ตักอาหารเช้าให้ทั้งพ่อและแม่  จึงเป็นหน้าที่แม่ที่จะต้องทำในส่วนนี้         

          สักพักได้ยินเสียงพ่อพูดดัง (อยากให้ลูกสาวได้ยิน)  "ใครทำข้าวต้มหนอ..ร้านข้าวต้มเศรษฐียังสู้ไม่ได้" 

          แม้จะเป็นคำปกติที่เคยได้ยิน  แต่ลูกสาวก็ชื่นใจ  ทำให้เช้านี่สดใสขึ้นมาอีก

          สักพักก็ได้ยินเสียงพ่อ "โอวัลตินแก้วนี้..ก็กลมกล่อมดี  น่าจะเป็นแม่นะ  เพราะรู้ว่าพ่อชอบแบบไหน"

          เข้านี้จึงสดใสพร้อมที่จะไปทำงานแล้ว  เดินลงไปโรงรถ  มองบริเวณบ้านเรายิ่งเพิ่มความสดชื่นขึ้นอีกมาเพราะดอกไม้หลายชนิดเบ่งบ้าน 

         ไม่อยากคุยเหมือน รีสอร์ท  อย่างไงอย่างงั้น

          เป็นอันว่าวันนี้ พลังที่จะทำงานวันนี้เต็มเปี่ยมเพราะครอบครัวเราได้เติมใจให้กันและกันแล้ว

          นี่ยังไม่ได้เล่าว่า....พ่อบ้านเติมเต็มใจในเรื่องไดนะ