เมื่อวานผมขับรถไปเยี่ยมฤๅษี กลับมาถึงตอนเย็น มีเพื่อนแม่บ้านมาจากแคนนาดาพาสามีสุดที่รักมากินข้าวเย็นด้วย หลังจากคุยกันสารพัดสาระเพก็แยกย้ายไปนอน ผมมานั่งเขียนเรื่องเล่าให้ท่านฟัง ขณะเดียวกันก็ลุกไปแอบดูแม่หมูแม่วัวว่าเบ่งสำเร็จแล้วหรือยัง ทำอยู่อย่างนี้2-3รอบจนกระทั้งตี3.30 น. ผมจึงเข้านิทรา เพราะคิดว่าถ้าจะขืนย่องไปดูบ่อยๆเราก็จะหมอบก่อน
ประมาณตี5 คุณคนสวยที่นอนข้างๆก็มาปลุกว่า รถเก๋งหาย! อ้าว! ใจหายจริงๆด้วย พรุ่งนี้มีการอบรมเกษตรกรในโครงการผู้นำเศรษฐกิจพอเพียงจากจังหวัดมหาสารคาม แม่บ้านต้องออกไปซื้อข้าวปลาอาหารมาเตรียมไว้ให้แม่ครัว แต่รถหายไปเสียแล้ว จึงโทรบอกตำรวจ บอกเพื่อนฝูง รวมทั้งผู้จัดการบริษัทโตโยต้าเพื่อนกัน ว่ารถของนายประหยัดน้ำมันใช้ดีมีคนชอบ มาแอบขโมยไปเสียแล้ว
5.30 น. ตำรวจยกโขยงมาดูร่องรอย ทุกคนงงว่าไม่น่าเป็นไปได้ มืออาชีพไม่กล้าทำลักษณะนี้แน่ ถ้ายังงั้นมันมือประเภทไหนละ เจ้าเพื่อนที่เป็นผู้จัดการหัวเราะในยามหน้าสิ่วหน้าขวาน อธิบายว่าไม่มีนักขโมยรถคนไหนหรอกที่จะมาเลือกรถเก๋งกระป๋องอย่างเจ้าวีออสนี่ เอาไปขายก็ได้ไม่กี่สตางค์ ส่วนมากจะเลือกขโมยรถปิคอัพ4ประตู เพราะขายได้ราคาสูงกว่ามากนัก
ไม่ว่าจะเหตุผลใดๆมันก็หายทิ้งไว้แต่ร่องรอย สายๆเจ้าหน้าที่ประกันภัยมา อธิบายว่ารถคันนี้ดูหลักฐานแล้ว คงได้เงินค่าประกันคืนภายใน15วัน เป็นเงินประมาณ350,000 บาท ผมก็นึกอยู่ในใจว่า
<p align="justify">“ก็ยังดีวะ กำขี้ดีกว่ากำตด”</p><p align="justify"> “ดีเสียอีกเราจะได้เปลี่ยนรถคันใหม่” </p><p align="justify">แต่แม่บ้านเขาไม่ได้คิดอย่างผมสิครับ ผู้หญิงเขาเสียดาย และผูกพัน ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาไม่เคยซื้ออะไรให้เธอเลย เขาอยากได้อะไรก็ให้ไปซื้อหาเอาเอง ผมเหมือนคนไร้น้ำใจและไม่โรแมนติคเอาเสียเลย </p><p align="justify">วันนั้นเราขับรถปิคอัพไปด้วยกัน เธอบ่นว่าปวดที่ขา ผมก็นึกว่าเธอน่าจะได้ขับรถที่เบาและสบายกว่านี้ บังเอิญรถวิ่งผ่านหน้าบริษัทขายรถยนต์ จึงชวนกันแว๊บเข้าไป เห็นเจ้ารถคันนี้จอดอยู่หน้าโชว์รูม พนักงานแจ้นมาหาทันที ของใหม่เธอดูตรงไหนก็สวยก็ชอบ ผมจึงตกลงซื้อรถคันนี้ให้ นับเป็นวัตถุสิ่งแรกที่มีส่วนตัดสินใจมอบให้ เธอจึงผูกพันเพราะเรื่องนี้รึเปล่าผมก็ไม่แน่ใจ ไม่กล้าถาม เพราะเธอน้ำตาซึม จึงไม่ควรไปก่อกวนบ่อน้ำตา เดี๋ยวทำนบแตกมาละยุ่งเลย </p><p align="justify">ตอนกลางวันมีญาติอวยพรให้พบแต่ความดีงาม ชั่วผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงก็เกิดเรื่องเศร้า ผมกลับมองว่าอย่างน้อยเราก็มีประสบการณ์ไว้คุยละน่า ว่าครั้งหนึ่งฉันก็เคยรถหายมาแล้ว ได้แง่คิดตามมาอีกว่า ถ้าเรามีสะตังค์ ซื้อรถคันแพงๆ ถ้ามันหายไป เราก็คงจะเสียดายมากกว่านี้ คิดอีกทีก็ยังดีกว่าไปมีอุบัติเหตุเป็นไหนๆ เห็นคำขวัญของ สสส.ไหมละครับ </p><p align="justify"> “ตั้งสติ ก่อนสต๊าทส์ “</p><p align="justify"></p><p align="justify"> “ตั้งสติ ก่อนขโมยรึเปล่าไม่ทราบ” </p><p align="justify">ตามจับให้ได้นะคุณตำรวจ รถไม่เสียดายเท่าไหร่หรอก ถ้าเจอตัวก็อยากจะถามว่า </p><p align="justify"> “เจ้ามาทำให้หวานใจข้าฯตกใจทำไม”</p><p align="justify">รู้ไหมว่ามันทำให้เสียบรรยากาศสมานฉันท์ระหว่างครอบครัวขนาดไหน ถ้าเกิดเธอขอรถคันใหม่ เป็นรถคันใหญ่ที่มีราคาแพง คนที่เดือดร้อนคือผม ยังนึกไม่ออกว่าจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อรถคันใหญ่ๆให้เธอ เอหรือจะซื้อรถแทรกเตอร์ให้ โธ่! ขโมย ทำไมถึงทำกับฉันได้</p>
หายที่ไหนคะท่านครูบาฯ
ใครนะบังอาจมาล้วงคองูเห่าเราได้
เชอะเชอะ...ไอ้โจรกระจอก
น่าเจ็บใจ ตำรวจตามตัวมันมาลงโทษให้ได้
แล้ว ครูบาฯ ต้องซื้อคันใหม่ให้แม่หวีด้วยนะคะ
เอาใจช่วยครูบาค่ะ ขอให้ตามรถคืนได้ พวกขโมยนี่บาปจริงๆ ทำให้เจ้าของทุกข์กายทุกข์ใจ คงได้รับผลแห่งกรรมสักวัน
ดิฉันก็เคยมีประสบการณ์ขโมยขึ้นบ้านตอนกลางคืน ชั่วเวลาไม่นานขโมยงัดตู้เก็บกล้องถ่ายรูปของลูกชาย เอากล้องฟิลม์ไป ๓ ตัว กล้องดิจิตอลเพิ่งซื้อมาได้เดือนเดียว ๑ ตัว อุปกรณ์กล้องและเลนส์อีกหลายชิ้น ราคานับแสนเช่นกัน ที่เสียใจมากๆ คือเป็นของที่ลูกรัก ทำงานหารายได้พิเศษมาซื้อไว้ และกล้องบางตัวผู้มีพระคุณให้มา รอยมือรอยเท้าเกลื่อนบ้าน ตำรวจไม่ค่อยสนใจมาเก็บหลักฐานอะไร เราก็เลยต้องทำใจอย่างเดียว
ดิฉันชอบดูสารคดี FBI และการสืบสวนสอบสวนต่างๆ ของฝรั่งเส้นผมเพียงเส้นเดียวก็อาจตามจับฆาตกรได้ แต่ก็มีหลายคดีที่ต้องใช้เวลาเป็นปีๆ
เห็นใจตำรวจเหมือนกัน ไม่รู้ว่าบ้านเรา facilities ที่สนับสนุนการทำงานของตำรวจมีเพียบพร้อมแค่ไหน
พึ่งไสยศาสตร์ด้วยก็ดีนะครับครูบาครับ
สวัสดีค่ะ เสียใจด้วยค่ะ คนเราเดี๋ยวนี้ แย่จริงๆค่ะ นึกว่าฟาดเคราะห์ไปนะคะ
เสียดายจังเลยค่ะ…แต่คุณครูบายังน่ารักและอารมณ์ดีเป็นห่วงจิตใจภรรยาขนาดนี้แล้วจะไม่โรแมนติกได้ไงคะ..เดี๋ยวหนูให้สามีมาอ่านให้นำไปใช้สมานฉันท์ใจกันบ้างคะ
หายจริงๆหรือครับ?… ใครนะที่เป็นขโมย ช่วยมาขโมยใน กทม.สัก 5 แสนคันซิ ถนนจะได้โล่งบ้าง
ขอให้ได้รถคืนแม่หวีมาขับซิ่งไปตลาดเร็วๆนะครับ
สวัสดค่ะค่ะพี่อครูบา เป็นกำลังใจให้ตำรวจหารถให้เจอค่ะ อย่างนี้คงไม่ใช่โจรกระจอกหรอกค่ะ ราณีคิดว่าเขาคงดูลู่ทางมาแล้วค่ะ
รถก็หายใจก็หายหายที่บ้าน
งูเห่าคลานลงรูอยู่หงอยเหงา
โจรใจร้ายมาทำร้ายจิตใจเรา
แหมมาเอารถเก๋งไปคนใจดำ
รถหายซื้อใหม่ได้ครับ..
แต่อ่านๆดูแล้วพ่อครูบายังมีกำลังใจที่ดีครับ...ผมขอให้พบรถในเร็ววันนะครับ
รถหายครั้งนี้ได้เรียนรู้เยอะมาก
ได้ความรู้ความคิดใหม่ๆ
เริ่มจะสนุกกับของหาย
ขอบคุณที่ห่วงใย
ที่จริงก็ไม่กระไรนัก รถหาย ยังดีกว่า รักหาย ครับ
แล้วจะเกิด ผลบุญ อุดหนุนใหม่
สิ่งที่หาย หายไป ช่างปะไร
เดี๋ยวก็ได้ กลับคืน ชื่นอาวรณ์
เพราะว่ามัน เป็นของหวง ดวงสมร
หากได้ให้ ให้ไป ไม่อาวรณ์
ได้กลับมา แน่นอน ลองดูกัน
*******ครูอ้อย*******ให้กำลังใจครูบาฯกับแม่หวี
ใครใจร้าย...นี่ถ้าขโมยมันรู้ว่าเป็นสิ่งของชิ้นแรกที่พ่อครู....มอบแก่คนรัก...มันคงไม่กล้าขโมยนะคะ...
ระยะเวลาห่างไม่กี่ ชม.เอง...ตี 3 ครึ่ง ถึง ตี 5 ....
หมู หมา กา ไก่ ก็ไม่ร้องเรียก....ขอให้ได้คืนในเร็ววันนะคะ..
เราพัฒนาคนของเราได้แค่ไหน?
น่าใจหาย จริง ๆ ครับ ขอแสดงความเสียใจกับครูบาและแม่หวีด้วยนะครับ
สู้ สู้ ครับ
แวะมาให้อีกหนึ่งแรงใจ…. ครับครูบาฯ
สวัสดีค่ะ ครูบา
เสียใจด้วยค่ะที่เสียทรัพย์ แต่ตอนที่ไปเที่ยวเขมร เมื่อปีที่แล้ว ได้ความคิดเชิงบวกจากไกด์ค่ะ ตอนนั้นน้ำท่วมหนักมาก ไกด์เขามาช่วยขนของให้พวกเราแล้วมันมืดมาก โทรศัพท์เขาตกน้ำหายไปเลย เขามาเล่าให้ฟังตอนเช้า แต่เขาก็ยิ้มๆ แล้วบอกว่า แม่เขาเคยสอนว่าถ้าของหายแสดงว่าเราจะไม่มีเคราะห์อื่น เพราะของเราได้หายเป็นการฟาดเคราะห์ไปแล้ว ต่อไปนี้จะโชคดีค่ะ ฝากบอกแม่หวีด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะพ่อครูฯ
ใครน้อ ทำร้ายหัวใจดวงน้อย ๆ ของแม่หวีได้ เพี้ยง ขอให้ตำรวจเจอเบาะแสเร็วๆ ด้วยเถิดค่ะ เพราะถ้าไม่เจอ พ่อครูฯ คงต้องระแวดระวัง ความปลอดภัยในด้านอื่น ๆ ด้วยนะคะ
เป็นห่วงมากเลยค่ะ