หลายท่านคงได้อ่านหนังสือ คำคมเพื่อการสนทนา Quips&Quotes ที่รวบรวมโดย Richard S. Zera แปลและเรียบเรียงโดยคุณ "คนเดิม" บ้างแล้วนะคะ

หนังสือเล่มนี้รวบรวมเอาคำคมฝรั่งที่คมคายและให้อารมณ์ขัน  ทำให้ดิฉันเห็นมุมมองที่จะใช้บ่นเอ๊ยพูดคุยกับเด็กๆ(นักศึกษา)ได้เยอะ  เด็กๆก็เห็นขัน ขณะเดียวกันก็ได้แง่คิดติดมือกลับบ้าน(หรือกลับหอ)ไปด้วย

ดิฉันก็เพิ่งมองเห็นตัวเองว่าคำคมที่อ่านแล้วชอบนั้น  มักเป็นการใช้คำแบบขัดความ  หรือเป็นเพราะอ่านแล้วคิด  คิดแล้วเห็นจริง  และเป็นความจริงแบบเหน็บๆด้วยอารมณ์ขัน  ทำให้ยิ้มหรือหัวเราะได้

แล้วก็มักเป็นของ Mark Twain อยู่บ่อยครั้ง .....   เช่นคำคมนี้

" To be good is noble, but to teach others  to be good is even nobler - and less trouble."

การเป็นคนดีนั้นสูงส่ง แต่การสอนคนอื่นให้เป็นคนดีนั้นสูงส่งยิ่งกว่า ....และลำบากน้อยกว่า...

คืออย่างนี้นะคะ ...  ดิฉันอ่านแล้วก็หัวเราะกิ๊กอยู่คนเดียว   ที่สอนๆบ่นๆลูกศิษย์ไปนั้น หลายเรื่องดิฉันก็ยังทำไม่ได้อย่างที่สอน  แต่ก็ต้องสอนเพราะเป็นหน้าที่ของเราที่จะต้องบอกเขา 

มีอีกหลายคำคมที่ดิฉันชอบมาก  อย่างเช่นของ Thomas Fuller ที่ว่า..

"He was a vary valiant man who first adventured on eating oysters."

คนแรกที่หาญเสี่ยงกินหอยนางรมนับเป็นคนเก่งกล้าอย่างยิ่ง

 ดิฉันนั่งคิดอยู่พักหนึ่งถึงได้นั่งยิ้มน้อยยิ้มกลางยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว........ !   

จินตนาการจะสำคัญกว่าความรู้หรือไม่  ดิฉันเองก็ไม่ทราบได้ คิดเองก็ไม่ออก  ได้แต่ตามอ่านที่ท่านทั้งหลายสนทนากันไว้ ที่บล็อกของอาจารย์สุรเชษฐ์  และ ที่บล็อกของคุณเบิร์ด อย่างสนุกสนานมาก

แต่สิ่งที่ดิฉันเห็นมาตลอดชีวิตอย่างหนึ่งก็คือ 

 "ความรู้ทำให้เราเข้าใจ   และจินตนาการ ทำให้เราหัวเราะได้ 

............(โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีความรู้หรือไม่) "  .....อะค่ะ     :) ........