"วิดลูกคลัก" เป็นภาษาใต้ หมายถึงการจับปลาหลังจากการวิด หรือสูบน้ำออกจนเกือบหมด แล้วจับปลาในโคลน

สงกรานต์ปี 2550 นี้   ภรรยาผมล๊อคโปรแกรมกลับบ้าน  เพราะว่าบรรดาพี่ๆน้องๆของเธอนัดหมายไปเจอกันที่ประโคนชัยบ้านเกิด   ผมเลยต้องพาลูกสาวไปด้วยโดยอัตโนมัติ

กิจกรรมสำคัญของสงกรานต์ปีนี้ของครอบครัวแฟนผม   คือ  "จับปลา"  ครับ     ทราบว่าพ่อ(ตา) แกวางแผนไว้นานแล้วว่าสงกรานต์ปีนี้ลูกๆกลับมาบ้านทุกคน   จะต้องสูบน้ำจับปลาในบ่อที่ทุ่งนา    เท่าที่ผมทราบที่นาของพ่อ (ตา)  มีสระน้ำ  3 บ่อ     และครั้งนี้หนึ่งในนั้น  ถูกกำหนดว่าต้องสูบน้ำจับปลาเพื่อเอาปลามาทำอาหารเลี้ยงลูกๆและเขยๆที่กลับมาบ้านกัน

เช้าตรู่วันที่ 14 เมษายน   พี่อ้วน (เขยพี่)  ขนท่อพญานาคและรถไถควายเหล็กไปยังสระที่จะจับปลา  ทำการติดตั้งเครื่องสูบน้ำแต่เช้า    พอสายๆประมาณ 9 โมงเช้าทุกคนก็เตรียมอุปกรณ์  นำดื่ม  ข้าวเปล่าและน้ำจิ้มปลา   ขนกันไปที่ทุ่งนา   ประมาณ 10 โมงกว่าๆ  น้ำแห้งขอด ไปลุยโคลนจับปลากัน    ในระหว่างนั้น  ก็ปิ้งปลาที่จับได้เอามากินกับข้าวไปด้วยเป็นมื้อเที่ยงริมขอบสระ   จับปลาจนประมาณบ่ายสองโมงกว่าก็เสร็จ    เราก็ทะยอยกันขนของกลับบ้านพร้อมกับปลาที่จับได้เอาไปคัดแยกอีกทีหนึ่ง     ปลาที่ได้ก็จะมี  ปลาช่อน  ปลาหลด  ปลาไหล  ปลากด  ปลากระดี่  นอกนั้นก็อย่างละนิดละหน่อย  เช่น  หอยกาบ  หอยขม กบ  เป็นต้น

คืนนั้นก็ทำอาหารเมนูปลา 90%  ที่เหลือก็เป็ดเทศของแม่ (ยาย) อีก 2 ตัว    และยังมีญาติๆพี่น้องในละแวกนั้นมาร่วมทานอาหารค่ำคืนนั้นหลายคนอีกด้วย