ชีวิตของคนเราทุกคนส่วนใหญ่แล้วนั้น มักต้องการที่ยึดเหนี่ยวไม่ว่าจะทางกายหรือทางใจก็ตาม ที่ยึดเหนี่ยวทางกาย คงช่วยได้ในเรื่องของการทำให้ตัวร่างกาย ยืนหยัดอยู่ได้ ส่วนที่ยึดเหนี่ยวทางใจ คงทำให้จิตใจมั่นคงที่จะดำเนินการภายในอยู่ได้เช่นกัน
สวัสดีครับทุกท่าน
บังเอิญได้รับภาพจากน้องชายอีกคนของผมครับ พอเห็นภาพปั๊บทำให้คิดถึง ที่ยึดเหนี่ยวของคนเราครับ ชีวิตของคนเราทุกคนส่วนใหญ่แล้วนั้น มักต้องการที่ยึดเหนี่ยวไม่ว่าจะทางกายหรือทางใจก็ตาม ที่ยึดเหนี่ยวทางกาย คงช่วยได้ในเรื่องของการทำให้ตัวร่างกาย ยืนหยัดอยู่ได้ ส่วนที่ยึดเหนี่ยวทางใจ คงทำให้จิตใจมั่นคงที่จะดำเนินการภายในอยู่ได้เช่นกัน แต่ที่ยึดเหนี่ยวทั้งทางกายและใจควรจะสอดคล้องกันโดยทำงานประสานงานกัน เพื่อเป็นตัวเราที่มีแนวทางการดำเนินชีวิต
แต่เราก็ไม่ควรจะยึดติดกับสิ่งนั้นมาก แต่ให้ยึดติดได้ด้วยสติ และปัญญา
มาดูภาพกันเลยครับผม ลองดูนะครับ ว่าท่านๆ จะมองเห็นเหมือนที่ผมมองเห็นหรือเปล่าครับ








รูปเพียบเลยครับ อิๆ (สงสารคนเนทไม่แรงเหมือนกันครับผม ใจเย็นๆ นะครับ)
จากภาพด้านบนคุณเห็นอะไรเกี่ยวกับด้านบนบ้างครับ หากจะมองเป็นเรื่องธรรม และเรื่องอื่นๆ
-
สิ่งที่ผมเห็น ผมว่าเหมือนกับว่า สิ่งมีชีวิตต้องการที่ยึดเหนี่ยวไม่กายก็จิต หรือทั้งสองอย่าง
-
แต่บ้างก็มีทั้งที่ยึดเหนี่ยวและไม่มีที่ยึดเหนี่ยวหรือหายังไม่เจอ
-
บ้างก็หาเจอแต่ยึดกับสิ่งที่ตายอยู่ มั่นคงแค่ไหนก็ไม่รู้ ไม่ทราบว่าจะเป็นอย่างไร แต่ก็ขอให้ได้ยึดไว้ ดีกว่าไม่ได้ยึด
-
บ้างก็ยึดกับสิ่งที่เหมือนจะดูแข็งแรง เพราะที่ที่ให้ยึดนั้นก็มีชีวิตด้วยกัน แต่จะทราบได้อย่างไรหล่ะ ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน และตัวเราเองก็ใช่ว่าจะอยู่นาน
-
แล้วท่านคิดว่าอะไรหล่ะครับ ที่ควรจะยึดถือ ยึดเหนี่ยวให้นานตลอดไปได้ .....สิ่งนั้นคืออะไร เชิญคุณบรรเลงไว้นะครับ
น้องเม้งครับ
เดี๋ยวค่อยกลับมาให้ความเห็นอีกรอบ แต่ตอนนี้ เรียนเชิญน้องเม้ง ไปหรอยกับพี่ที่นี่ด้วยครับ
รับรองว่า "หร้อยจังฮู้"
โหลดนาน เนทไม่แรง เห็นแต่สีน้ำเงินค่ะ ทำไงดีค่ะ
สวัสดีครับพี่แป๊ด
สวัสดีครับพี่แป๋ว
ภาพมาครบแล้วค่ะสวยมาก…สัจจธรรมว่าสิ่งมีชีวิตต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวทั้งร่างกาย และจิตใจ… ร่างกายนี่ยึดเหนี่ยวครอบครัว ยึดเหนี่ยวงาน… จิตใจยึดเหนี่ยว คนที่เรารัก ความดี ธรรมะ…..หลายอย่างค่ะ
หลายอย่างครับเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวให้เราได้ แล้วแต่สถานะการณ์ครับพี่เม้ง เช่น
เวลากลัว ต้องยึด ชินบัญชร และพระที่แขวนอยู่
เวลาเหงา ก็ เพื่อนเกลอ
เวลาเศร้า ก็ ตัวเอง ปลอบ ตัวเอง
เวลาอิน love ก็ สุดที่รัก
ตลอดเวลา ก็ พ่อ แม่ และครอบครับ และคนที่เรารัก
ยึดเหนี่ยว แต่อย่ายึดติดครับ ทุกอย่างเป็นอนัตตา (แต่ตัวเองก็ทำไม่ได้)
สวัสดีครับพี่แป๋ว
สวัสดีครับน้องเดอ
“ความจริงในชั่วชีวิตของมนุษย์เรา ที่บันดาลให้รันทดสุดแสน มิใช่เป็นการจำพราก แต่เป็นการได้อยู่ร่วม" "อยู่ร่วม ?" "ใช่ หากมิได้อยู่ร่วมกัน ไหนเลยมีการจำพรากไป ?" ผมเอาประโยคนี้มาจาก “จอมดาบหิมะแดง” ชายชรา นั่งคุยกับเอี๊ยบไค ในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง สิ่งที่สื่อออกมาจากผู้แต่ง อย่างโกวเล้งในหลายเรื่องที่ได้อ่านไม่ว่า ฤทธิ์มีดสั้น (สี้คิมฮวง) กระบี่ ผีเสื้อ ดาวตก ดาบจอมภพ ฯลฯ สิ่งที่ปรากฤในแต่ละบทความจะแสดง “ปรัญญาเซ็น” ให้ได้เห็นอย่างเด่นชัด ในส่วนที่เกี่ยวกับปรัญญาสูงสุดของเซ็น ถึงการไม่ยึดติดกับรปธรรม และนามธรรม ในฤทธิ์มีดสั้น “มือมีดอันดับ 1 ถามอันดับสองวา “กระบี่ท่านอยู่ที่ใด มือมีดอันดับ 2 ตอบว่า กระบี่ข้าอยู่ที่ใจ แล้วก้อถามกลับไปว่า แล้วของท่านละ รู้ไหมว่าเขาตอบว่าไร” คำตอบที่ตอบคือ “ กายข้าไร้กระบี่ ใจก็ไร้กระบี่”
สวัสดีครับวิลเลี่ยม
อือม์...
น้องเราคบค้ากับจอมยุทธ์...มิเสียแรงที่ฝึกพลังยุทธ์อย่างต่อเนื่องดุจสายน้ำ...555...
คารวะ 1 จอก...ท่านเลี่ยม...
หลังจากผมอ่านนวนิยายของโกวเล้งจนแทบจะไปแข่งขันแฟนพันแท้กับเขาด้วย...ถ้าไปคงตกรอบแรก...อิอิ
ผมก็ได้ฟังนิทานเซ็นจากหลาน(ดันเรียกเราว่าน้าเฉย..อิอิ) เขาบอกว่า มีเณร 2 องค์เดินออกมาหน้ากุฏิ...
เณรองค์แรกพูดว่า...เราเห้นธงเคลื่อนไหว...(ประมาณว่าบนยอดเสาธง)
เณรองค์ที่สอง กล่าวว่า...เราเห็นลมเคลื่อนไหว...
เจ้าอาวาสเดินตามออกมาแล้วกล่าวว่า...ใจของพวกเจ้านั่นแหละ ที่เคลื่อนไหว...
สวัสดีครับพี่สอน
สวัสดีค่ะคุณเม้ง
มายิ้มกับความเห็น..งั้นเบิร์ดเปลี่ยนใหม่ ( จะได้หลากหลายไง ^ ^ )
สรรพสิ่งเกิดขึ้น.. ตั้งอยู่.. ดับไป.. วนเวียนเป็นวัฏฏะ จะมองให้เห็นเป็นนัยยะ..หรือจะมองให้เห็นเป็นสัจจะ
ถ้า " การมอง " นั้นก่อให้เกิด " การรู้แจ้ง " แห่งตน..หรือจนไร้รูป ไร้นาม..
" มองอย่างไร "... ฤาจะสำคัญเท่า..." ได้อะไร " จากการมอง ...
ธรรมะสวัสดีค่ะ ^ ^
สวัสดีครับคุณเบิร์ด