เนื้องอกของศาสนาพุทธ ?

เมื่อวานมีข่าวเศร้าเกี่ยวกับการสร้าง "วัตถุ" มงคล คือ องค์ท้าวจตุคามรามเทพ ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชอีกครั้ง หลังจากที่มีข่าวความวุ่นวายมาแล้วหลายครั้งเกี่ยวกับการสั่งจองวัตถุมงคลดังกล่าว แต่คราวนี้เลวร้ายยิ่งกว่าเพราะมีคนเสียชีวิต!! เพราะถูกกลุ่มคนที่ "ศรัทธา" เหยียบในขณะที่ล้มลง!!

ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับวัตถุมงคล ของขลัง สักเท่าไหร่ แต่ที่บ้านก็มีพระเครื่อง อยู่ไม่น้อย ซึ่งส่วนมากได้มาจากผู้หลักผู้ใหญ่ ซึ่งก็ทำให้ผมมีที่ "ยึดเหนี่ยว" จิตใจ ในยามวันพระ ก็บูชาด้วยดอกไม้ สวดมนต์ก่อนนอน เป็นประจำ แต่ก็ไม่ถึงกับนำพระมาห้อยที่คอ แต่ที่ทำเป็นกิจวัตรยามว่าง คือ การอ่านหนังสือธรรมะ ที่มีอยู่ ซึ่งส่วนมากเป็นของท่านพุทธทาสภิกขุ

ผมไม่แน่ใจว่าจากข่าวที่เกิดขึ้น กับสิ่งที่ผมทำ อะไรคือ ความศรัทธา อะไรคือ แก่น อะไรคือ เปลือก ที่เป็นเพียงเนื้องอกของพุทธศาสนา อย่างที่ท่านอาจารย์พุทธทาสได้ฝากไว้ในวรรณกรรม และอะไรคือความพอดีที่จะทำให้ชีวิตพบกับความสุขอย่างแท้จริง

ในทัศนะส่วนตัวผมมองปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับองค์ท้าวจตุคามว่าเป็นเพียง "กระแสนิยมวัตถุ" มากกว่าการ "เข้าถึงธรรม" เพราะคิดโดยธรรมดาสามัญ ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกนี้สามารถเนรมิตสิ่งที่มนุษย์ปรารถนาได้ โดยปราศจากความเพียร ปราศจากความดี แล้ว เราคงไม่ต้องทำอะไรกัน เพียงซื้อของบูชา แล้วก็ภาวนาขอก็จะทำให้ชีวิตประสบความสำเร็จได้

แต่อย่างไรก็ตามผมมิได้ปิดกั้นแรงศรัทธาของท่านที่เชื่อและศรัทธา แต่ก็ไม่อยากให้เกิดสิ่งที่น่าเศร้ากับสิ่งยึดเหนี่ยเหล่านี้เลย และที่สำคัญที่สุด อยากเชิญชวนทุกท่านที่มีแรงศรัทธาอยู่แล้ว ได้นำมาปฏิบัติควบคู่กับการมีไว้ในครอบครอง อย่างน้อยที่สุด คือ การปฏิบัติตามศีล 5 ที่จะทำให้ท่านเข้าถึงความสุข อย่างแท้จริงมากขึ้นครับ  

ด้วยความเคารพรัก