วันนี้อยู่บ้านเมืองกาญจนบุรี นั่งทำงานอยู่ พี่หน่อย(ดอกแก้ว) ของโครงการเด็กรักป่าโทรศัพท์มาคุยด้วย ผู้เขียนอ่านหนังสือเรื่อง เด็กรักป่า(DEK RAK PA) ที่ได้รับจากพี่หน่อยผู้ใจดี พบว่าภาษาเขียนและการแปลไพเราะมาก ผู้แปลชื่อ สรณรัชฎ์ กาญจนะวณิชย์ (Oy) ด้วยความที่เป็นคนสอนภาษาอังกฤษ จึงชอบการแปลภาษา ลืมบอกไปว่าหนังสือเล่มนี้เรียบเรียงโดย พี่นิรมล เมธีสุวกุล ท่านผู้ใดสนใจ อยากบริจาค หรือมอบทุนการศึกษาให้แก่เด็กรักป่า ได้ที่
โรงเรียนเด็กรักป่า
ตู้ ป.ณ. 123
อำเภอ เมือง
จังหวัดสุรินทร์ 32000
พี่อ้อย(สิริพร)โทรศัพท์มาบอกว่ามีใครไม่ทราบ เขียนcomment ในบันทึกพ่อครูบาสุทธินันท์ เป็นข้อความที่ไม่ดีเลย เลยประสานกับพ่อครูบาสุทธินันท์ให้ลบข้อความออก เมืองไทยและโลกเราแคบไปเลย เพราะน้องเอก(จตุพร)อยู่ปายจังหวัดแม่ฮ่องสอน คุยกับพี่อ้อย พี่อ้อยอยู่กรุงเทพฯ โทรศัพท์มาบอก ผู้เขียนที่อยู่กาญจนบุรี ติดต่อ พ่อครูบาสุทธินันท์ อยู่ที่บุรีรัมย์ คาดว่าพ่อครูบาสุทธินันท์ น่าจะลบข้อความออกแล้ว ข้อดีของ gotoknow คือไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน พี่สมพรยังตามโทรศัพท์มาด้วยความเป็นห่วง
เราสามารถช่วยเหลือกันได้เสมอ ท่านใดพบข้อความที่ไม่ดีใน gotoknow รบกวนแจ้งเจ้าของบันทึกให้ด้วยนะครับ โปรดช่วยกันรักษา gotoknow ของพวกเราไว้ ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่าน….
ขอบคุณทุกท่านที่กล่าวถึงครับ
อาจารย์ขจิต ครับ
^________^
กลับบ้านครานี้
มีเวลาทบทวนตัวเอง
ลำดับเรื่องราว
เป้าหมายชีวิต
โลกมันแคบ....เกินกว่าใจ
แต่ใจไม่แคบ....พร้อมจะโบยบินไปอยู่เคียงข้าง...ยามต้องการ
มุ่งมั่น ต่อสู่เพื่อความดีงามของชีวิต...นะคะ.....
ฝันดี...คือการไม่ฝันค่ะ......
มีสิ่งดีๆเกิดขึ้น…แต่ผมเริ่มมองเห็นเงามืดเข้ามาป้วนเปี้ยนใน G2K อยู่ลางๆแล้วพวกเราจะทำยังไงดีครับ
แวะมาทักทายยามดึกค่ะ..
โลกมันแคบเกินกว่าใจ.. สำหรับคนที่ใช้ใจแลกใจด้วยใช่มั๊ยคะ..
มีตอนหนึ่งที่หลานๆถามว่า..." เรียนอยู่ ม.อะไร "
ครูอ้อยแอบได้ยิน
ในสายตาของเด็กๆ คุณขจิตยังเรียนอยู่ชั้นมัธยม...เฮ้!
อิจฉาจังเลยมีปิดเทอมอยู่บ้านได้ แล้วไม่ไปมุกดาหารหรือครับ แฮ่ๆ แซวเล่นเด้ออาจารย์
โลก G2K สนอให้ผมรู้สึกได้ว่า...โลกไม่เงียบเหงา เพราะยังมีคนให้เราได้คิดถึง..
...
ไกลแค่ไหนก็เหมือนใกล้
มิตรภาพส่งใจมาใกล้ชิด
เป็นยิ่งกว่าเพื่อนสนิท
เป็นยิ่งกว่าญาติมิตรคลานตามกันมา...
ไม่บอกรัก ก็รู้ว่า "รัก"
ที่หน่วงหนักก็เริงร่า
ที่เหน็บหนาวก็อบอุ่นกรุ่นอุรา
เจอะเจอหน้า...ยิ่งศรัทธายิ่งผูกพัน
....
ผมรู้สึกเช่นนี้นะครับ
ถึงโลกแคบ ยอบแยบไป ใจไม่แคบ
ชั่วฟ้าแลบ แป๊บเดียว เที่ยวทั่วถึง
ขอผองไทย มุ่งใจเีดียว เกี่ยวติดตรึง
คิดคำนึง ถึงควาีมรัก สามัคคี
หมอสุข