ผมเพิ่งเดินทางกลับจากชุมพร การไปชุมพรคราวนี้มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีที่ซ้ำซาก ก็น่าสงสัยเหมือนกัน ทำไมหนอเมื่อสิ่งใดถูกใจจึงบอกว่าดี เมื่อสิ่งใดไม่ถูกใจก็บอกว่าไม่ดี นั้นแสดงว่าผมเอาตัวเองเป็นใหญ่เพื่อตัดสินความสิเนี่ย

   สิ่งดี ผมไปพบผู้สูงอายุหลายท่าน ๑) ลุง-ป้า (พ่อ-แม่ ของพี่เขยหัวปี) ลุงสอนอะไรหลายๆอย่าง อย่างหนึ่งคือ เราต้องทำหน้าที่ของเราให้บริบูรณ์ ยึดมั่นในสิ่งดีงาม ต้องมีความซื่อสัตย์สุจริตในหน้าที่ให้สุดความสามารถ ฯลฯ ช่วงกำลังคุยเรื่องนี้ เมื่อผมนึกขึ้นได้ว่า ผมนำโทรศัพท์มาด้วย และเอาออกมาบันทึกเสียงก็สายเกินไป เพราะกว่าจะนึกได้เรื่องราวดีๆก็หมดไปซะแล้ว ๒) ป้า (แฟนของพี่ชายพ่อ) สอนเรื่องชีวิตครอบครัวควรจะทำอย่างไร แน่นอนคนที่ผ่านการมีครอบครัวมาแล้วย่อมได้สาระการเรียนรู้ที่ดี ป้ากับลุงไม่เคยขัดใจกันถึงกับลงมือลงไม้ ถือว่าเป็นตัวอย่างที่ดีระดับหนึ่ง

  สิ่งไม่ดี ผมพยายามเหลือเกิน พยายามมาหลายปี กับการไม่เข้าไปยึดติดกับคนเมา แต่ก็ให้ต้องระทมอยู่เสมอ เพราะเข้าไปยึดมั่นถือมั่น ทำอย่างไรดีหนอที่จะอยู่เหนือความรู้สึกของการเข้าไปยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งที่ไม่ใช่เราไม่ใช่เขาเหล่านี้ "จน เครียด กินเหล้า" แถมด้วย คำหยาบคาย ดุด่า ว่ากล่าว เสียดสี ฯลฯ ได้แต่คิดว่า "อย่าเข้าไปใกล้ นั้นคือสิ่งอันตรายของเรา"