เดินทาง......ท่องไพร
พูดถึงภูกระดึง.....หลายคนคงนึกถึงความลำบาก
ความเหน็ดเหนื่อย เหงื่อ....กระหาย ร้อน ฯลฯ
แต่สำหรับผู้บันทึกเอง....จะมีรอยยิ้มก่อนเสมอ
และย้อนนึกถึง เพื่อน พี่ น้องที่ไปด้วยกันในแต่ละครั้ง
เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาอยู่ก็เดินทางอย่างไปกับเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ
การไปเที่ยวภูกระดึงครั้งที่ผ่านมา (ตค. 49)
ตัวเองเป็นพี่สุด แล้วก็เป็นพี่คนเดียวในทริป
ไปกับน้องที่ชมรม...(รู้สึกเเปลกๆอยู่คือกัน)
ก็ยังนึกสนุกอยู่นี่นา
ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 แล้วที่ขึ้นภูกระดึง
แต่การขึ้นภูแต่ละครั้งก็คนละความรู้สึกเลยทีเดียว
เหนื่อยเหมือนกันค่ะ ที่คิดจะไป แต่จะนึกข้ามไปอีกขั้น
คือ มิตรภาพ เสียงหัวเราะ และการเอื้ออาทร
ระหว่างเพื่อนร่วมทริป แล้วจะหายเหนื่อยไปเลย
ช่วงนี้ร้อนๆ ก็เลยเอาภาพที่รู้สึกเย็นๆมาฝากค่ะ
ระหว่างเพื่อน
ขอบพระคุณค่ะ อ. <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>รู้สึกกฎระเบียบเรื่องการใช้เสียงและ</p><p>การก่อไฟจะเคร่งครัดขึ้นค่ะ</p><p>แถบ จ.เลย ยังคงกลิ่นไอของความลำบากอยู่</p><p>น้องชมรมก็ไปเมื่อปีที่แล้ว</p><p>บอก่าชาวบ้านให้ความร่มมือดีมากค่ะ</p>
อยากไปมาก ๆ เลยค่ะ แต่หาคนไปด้วยไม่ได้ค่ะไม่มีใครยอมขึ้นเลยค่ะ เคยไปเที่ยวกับญาติ ๆ แล้วราณีอุ้มหลานอายุ ขวบครึ่งขึ้นไปคนเดียวครึ่งทาง แล้วหยุดรอคนอื่น ๆ สักพัก เขาไปไม่ไหวก็อยากกลับบ้าน แบบเซ็งเลยเรา ชอบมากอยากไปมากกกกกค่ะภูกระดึงเนี่ย เห็นเขาบอกว่าสวยทุกฤดูเลยค่ะ แต่ละฤดูจะมีความสวยแตกต่างกัน
อ.ขจิตขา พี่น้องขา
ต้องลองไปดูนะคะ....
หนูไปหลายครั้งแล้วไม่เบื่อเลย
ขอบพระคุณที่เข้ามาทักทายค่ะคุณราณี
ถ้าอยากไปรอบหน้านี่.....อ่าลืมชวนนะคะ
เพราะว่า...เคยไปแต่หน้าหนาว
อยากไปหน้าร้อนบ้าง
เค้าบอกว่า "ป่าปิด" สวยมากค่ะ
เห็นด้วยค่ะ...ที่ว่าสวยทุกฤดุ แต่แตกต่างกัน