หลังจากการสัมมนาวิชาการ "แนวคิดกับการบริการที่เป็นเลิศ" พบว่ามีคำคม "การพัฒนางานด้วยจิตบริการ" ........................... "Customer Relationship Management" ..........การบริหารจัดการที่ทำให้ลูกค้าพอใจ ต้องดู.............
- ใครเป็นผู้รับบริการ
- ผู้รับบริการสำคัญอย่างไร
- ผู้รับบริการต้องอะไร
- ทำอย่างไรให้ผู้รับบริการพอใจในบริการของเรา
- ทำอย่างไรให้ผู้รับบริการกลับมาใช้บริการของเราของเราอีก
จากความประทับใจในเนื้อหาดังกล่าวจึงนำไปสู่การทำ Workshop ที่เกาะสุกร จึงได้เก็บภาพบรรยากาศมาฝากสมาชิก G2K ค่ะ
เมื่อกองทัพเดินทางมาถึงท่าเรื่อตาเสะ หาดสำราญ พร้อมลงเรือ เพื่อความปลอดภัยทุกคนสรวมเสื้อชูชีพ
เวลาใกล้เที่ยงเดินทางมาถึงเกาะหลาวเหลียง
ทุกคนเหนื่อยล้ากับการเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่จากม.อ. สงขลา ถึง ตรังพักการเดินขึ้นเกาะหลาวเหลียงเพื่อทานอาหารกลางวันก่อน ก้มหน้าก้มตาหม่ำกันตามสภาพการหิวโหย
หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จพบสาวชาวตะวันออกกลางค่ะ
หลังจากนั้นได้ลงเล่นน้ำ ดูปะการัง บริเวณเกาะหลาวเหลียง
สนุกกันแล้วยังค่ะ? พวกเราเล่นน้ำหน้าเกาะหลาวเหลียง แต่หลายคนเถียงว่าไม่ใช่เกาะหลาวเหลียง แต่เป็นเกาะเชือกต่างหากเพราะทุกคนเกาะเชือกหมดเลย (ยิ้ม........ยิ้ม)
น่าไปด้วยจังเล้ย....
“สาวโพกผ้าเหลืองใช่พี่หรือเปล่าคะ?” ใช่ค่ะ ขอบคุณนะคะ โอกาสหน้าเชิญนะคะ
แบบว่า…อิจฉา…ตาร้อน..ควันออกหูเลยค่ะ ช่วงนี้ไปได้ไปทะเลซะนานแล้วค่ะ ชื่อแปลกดีค่ะ เกาะหลาวเหลียง มีที่มาที่ไปรึเปล่าค๊ะ ???
สวัสดีครับ พี่อัมพร..
เข้ามาเยี่ยมกลางดึกที่ล่วงเข้าวันใหม่เสียแล้ว.. เห็นภาพอันประทับใจและมีความสุขก็พลอยหายง่วงได้ปลิดทิ้ง...
ผมชื่นชมแนวทางการทำงานที่มุ่งเน้นแนวทางเหล่านี้อย่างจริงจังและต่อเนื่อง บางครั้งยังอยากให้ที่นี่เป็นเช่นที่นั่น
บริการ คือ งานของเรา.....เป็น คำที่ผมท่องจำและฝังอยู่ในหัวคิดและหัวใจของผม ...
สวัสดีครับ
ช่วงนี้ลงพื้นที่บ่อยครั้ง..วันนี้ก็เพิ่งกลับมาตอนเกือบ 4 โมงเย็น...เหนื่อยล้าบ้างพอสมควร แต่ก็ยังมีแรงสู้ครับ ที่สำคัญวันนี้ไปช่วยชาวบ้านเรื่องการศึกษาและอนุรักษ์ใบลาน...รวมถึงการอนุรักษ์ธรรมาสน์เสาเดียว
สวนเณรได้รับอนุญาตให้ไปบิณฑบาตรในหมู่บ้านต่างตำบลแล้ว เดินนำแถว รองเท้าไม่ใส่ และไม่ยอมนั่งบนรถ แต่จะเดินท่าเดียวเลยครับ...
สวัสดีคะคุณอัมพร อิฉันมีความสนใจในเรื่องการพัฒนางานกิจการนักศึกษาอย่างมากเพราะที่ดิฉันอยู่งานกิจการนักศึกษาส่วนใหญ่จะทำในงานประจำมากกว่างานเสริมประสบการณ์ให้กับนักศึกษา การการเข้าร่วมกิจกรรมแต่ละครั้งต้องบังคับนักศึกษา ต้องไปยืนตะโกนคอยเรียกให้เข้าร่วม และมาตรการในการลงโทษก็ไม่มี หรือมีแต่ไม่ชัดเจน แรงจูงใจที่จะให้นักศึกษาเข้าร่วมโครงการ หรือระดมความคิดกันเองมีน้อยมาก องค์การนักศึกษาก็ยังไม่เข้มแข็ง ถ้าพี่อัมพรจะกรุณาชี้แนะแนวทางในการพัฒนางานกิจการนักศึกษาให้บ้างก็จะเป็นการดีมาก
ขอบคุณคะ
แต่ก่อน ม.อ.ก็ประสบปัญหา "การเข้าร่วมกิจกรรมแต่ละครั้งต้องบังคับนักศึกษา ต้องไปยืนตะโกนคอยเรียกให้เข้าร่วม และมาตรการในการลงโทษก็ไม่มี หรือมีแต่ไม่ชัดเจน แรงจูงใจที่จะให้นักศึกษาเข้าร่วมโครงการ หรือระดมความคิดกันเองมีน้อยมาก" ปัจจจุบัน ม.อ ใช้วิธีค่อนข้างที่เรียกว่าบังคับ คือนักศึกษาตั้งแต่รหัส50......เป็นต้นมาต้องเข้าร่วมกิจกรรมอย่างน้อง17 กิจกรรม 100 หน่วยชั่วโมงกิจกรรม มิฉะนั้นไม่สำเร็จการศึกษา ถึงแม้ว่าลงเรียนทะเบียนเรียนครบตามหลักสูตรแล้วก็ตาม
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ หากต้องการคำปรึกษาสามารถเมล์ตรงได้เลยค่ะ [email protected]