หลังจากที่รับทราบความรู้สึกของผู้ป่วย  และทำความเข้าใจกับที่มาของความรู้สึกนั้นๆ แล้ว  อาจช่วยผู้ป่วยวางแผนอนาคตต่อไป โดยขั้นตอนนี้ไม่จำเป็นต้องแล้วเสร็จภายในครั้งเดียว <p>ร่วมวางแผนในเรื่องต่างๆ กับผู้ป่วยในอนาคตที่เหลืออยู่  ร่วมวางแผนทั้งการดูแลรักษาโรคที่เป็นอยู่ว่าจะให้การรักษาที่ดีที่สุด ไม่ให้ทุกข์ทรมาน  และจะไม่ทอดทิ้งผู้ป่วย </p><p>หาคนช่วยให้กำลังใจและประคับประคองจิตใจแก่ผู้ป่วย  การช่วยให้กำลังใจและประคับประคองจิตใจแก่ผู้ป่วยไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำตามใจผู้ป่วยทุกอย่าง แต่เป็นเพียงการตั้งใจฟังในสิ่งที่ผู้ป่วยพูด เข้าใจอารมณ์และความรู้สึก การกระทำต่างๆ   โดยไม่ตัดสินใจไปล่วงหน้าว่าผู้ป่วยควรจะคิด  ควรจะทำ  หรือควรจะรู้สึกเช่นไร</p><p>ก่อนจบควรเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยถาม ส่วนใหญ่ผู้ป่วยมักจะนึกคำถามไม่ออกในช่วงเวลาที่เพิ่งรับทราบการวินิจฉัยใหม่ๆ  ควรเปิดโอกาสที่จะให้ผู้ป่วยถามได้ในครั้งต่อไป</p>