ชื่อบันทึกนี้ คือข้อความที่พิมพ์ตัวโตๆ แล้วปรินซ์ติดไว้ที่หน้ากุฏิเพื่อนสหธัมมิกของอาตมา ในวัดหงษ์ประดิษฐาราม (วัดคอหงษ์) อ.หาดใหญ่ จ. สงขลา...
สัปดาห์ก่อน มีงานเทวาภิเษกจตุคามที่วัดคอหงษ์ หาดใหญ่ ... คิดว่าหลายท่านคงจะพอทราบข่าว (แต่อาตมาไม่ได้ไป)... ฟังว่า คนมาแน่นวัด ประตูวัดต้องปิด เพื่อแจกจตุคามแล้วให้ออกไปจากวัด แต่บางคนก็ปีนกำแพงวัดเข้ามาเพื่อจะเอาซ้ำอีก... สร้างความปวดเศียรเวียนเกล้าให้เจ้าหน้าที่อย่างมาก.. ขณะที่งานศพภายในวัดก็เดือดร้อน เพราะทำให้พวกเค้าไม่สะดวก...ประมาณนี้
วันนี้ผู้เขียนไปคุมนิสิตมจร.สอบปลายภาคที่วัดคอหงษ์... เมื่อไปถึงเพื่อนของผู้เขียนรูปนี้ก็เข้ามาหาพลางแปมือ พูดว่า มีจตุคามมั้งมั้ย ?... ซึ่งเป็นการพูดหยอกล้อตามประสาเพื่อนคุ้นเคย..ครั้นแล้วก็นั่งคุยกัน..
เค้าถามว่า เจอ... (ญาติของเค้า) บ้างหรือไม่ ? ผู้เขียนก็บอกว่า ไมเจอหลายวันแล้ว... แล้วเค้าก็เล่าว่า วันก่อนมาขอจตุคาม ผมกำลังยุ่งอยู่ก็เลยตวาดไป ...เค้าน้อยใจ...ฯลฯ
เค้าปรารภว่า พระใหม่ตอนนี้ถามนวโกวาท เรื่องวินัยหรืออาบัติ ไม่รู้เรื่อง แต่ถามเรื่องจตุคามรู้เรื่อง สามารถอธิบายได้เป็นตุเป็นตะ...ฯลฯ คุยกันเล็กน้อย ผู้เขียนก็ขอตัวเพราะได้เวลาคุมสอบ...
คุมสอบเสร็จ ผู้เขียนก็ไปเยี่ยมที่กุฏิไม่เจอ เจอแต่กระดาษติดอยู่หน้ากุฏิบอกว่า
กุฏินี้ ไม่มีจตุคามแจก
อ่านออกมั้ยครับ
เพื่อนของผู้เขียนรูปนี้ก็คัดค้านเรื่องวัตถุมงคลมาตลอด แต่ญาติบางคนของท่านกลับชอบเรื่องทำนองนี้ (หัวอกเดียวกับผู้เขียน)...
คิดว่าจะกลับก็เจอเพื่อนคุ้นเคยหัวอกเดียวกันอีกรูป ก็เลยชวนกันไปชงกาแฟสนทนากัน เพื่อนรูปนี้ก็เล่าเรื่องนี้อีกครั้ง เค้าให้คุณ....(พระเจ้าหน้าที่) มาแจกผมด้วย ผมว่าไม่เอา คุณ.... ก็บอกว่า อาจารย์ไม่เอาก็ให้ผม ...ผมก็บอกว่า ผมไม่เอา แสดงว่ายังไม่เป็นของผม จะให้คุณได้ยังไง...ทำนองนี้
ส่วนฝ่ายที่ดำเนินการจัดสร้างจตุคามก็กล่าวได้ว่าเป็นเพื่อนของผู้เขียนเช่นเดียวกัน เพียงแต่บวชนานพรรษาเยอะ บางทีความคิดเห็นก็แตกต่างกันไป... ประมาณนี้
ตามที่เล่ามานี้ เป็นปรากฎการณ์หนึ่งของกระแสจตุคาม ซึ่งมีสงฆ์บางกลุ่มที่ไม่เห็นด้วย แต่ไม่สามารถต้านกระแสได้...
ผู้เขียนเคยเสนอไปแล้ว จะขอเสนออีกครั้ง ว่าให้ สื่อไปสัมภาษณ์พระเถระระดับกรรมการเถรสมาคมเพื่อจะได้ช่วยยับยั้งเรื่องนี้
ผู้เขียนรับปากเพื่อนว่าจะเขียนเรื่องนี้คืนนี้ ก็เขียนแล้ว....
เพื่อนสมาชิกในโกทูโน มีความเห็นอย่างไร ?
อ่านข่าวเมื่อสองสามวันก่อนที่ว่าจะมีการปล้นบ้านคนอื่นเพื่อเอาจตุคาม..อ่านแล้วก็อ่อนใจ/สังเวชใจ..แถวที่ทำงานของโยมตอนนี้กำลังมีการปลุกเสกขัตุคาม.ก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร...แต่สังเกตว่าเขาติดประกาศป้ายไว้ใหญ่โตและมีการสร้างปะรำพิธีอย่างหรูหรา.ยามไร้ศรัทธาอย่างมีปัญญาประกอบขนาดต้นไม้ริมทางมีคนเอาของแตกหัก/พวงมาลัยเก่าๆไปวางทิ้งไว้ก็ยังมีกลุ่มชนดั้นด้นไปกราบไหว้ตั้งร้านรวง/ขายของบูชาจนคนเคยทิ้งของและพวงมาลัยทิ้งไว้ชักเริ่มไม่แน่ใจว่าตกลงต้นไม้นี้มีเทพมาอยู่แล้วจริงๆหรือ
..แต่ส่วนตัวโยมไม่คิดจะทำเพราะนึกถึงความหมายของบทสวดสรณคมนปาฐะ,บทอริยธนคาถาและบทเขมเขมสรณทีปีกคาถาซึ่งที่บ้านจะสวดมนต์จากหนังฉบับที่มีแปลความหมายของสวนโมกข์..ท่องจำจนรู้สึกว่าละอายแก่ใจหากจะทำไม่ตรงกันกับสิ่งเราพูด/สวดมนต์ออกไป...
เจริญพร
กระแส + ความเชื่อ + ความอยาก + โปรโมท = ธุรกิจ >>
ทุกวันนี้หนังสือพิมพ์ , โรงงานผลิต ,ร้านอัดกรอบ รวยกันถ้วนหน้าครับ
เจริญพร
ท่านคะ ดิฉันก็เพิ่งเถียงกะเพื่อนทิดเมื่อดึกๆ นี่เอง เรื่องพระเครื่องนี่ล่ะ อดคันๆ หัวใจไม่ได้จริงๆ เลยค่ะ เลยออกมาเขียน blog ระบายความในใจ
http://gotoknow.org/blog/moui/88407
(มันหมิ่นเหม่ไปไหมคะ)
เข้าไปอ่านแล้ว คิดว่าจะทิ้งร่องรอยไว้ ก็ไม่ได้ทิ้งไว้....
เรื่องความเชื่อแก้ยาก... ดังใครว่า ศาสนา การเมือง ชนชาติ ความเห็นต่างกัน ก็มักจะทะเลาะกัน ..ประมาณนี้
มีความเห็นเรื่องนี้ ดู สมบัติบ้าในวัด : ชุดเครื่องสังฆทาน (เฉพาะที่ความเห็นด้านล่าง)
เจริญพร
กราบสามครั้งครับ
กราบนมัสการพระคุณเจ้า
เข้ามาฮาค่ะ ถึงขนาดติดป้ายบอกเลยหรือค่ะ คนเรายังยึดติดกับวัตถุนิยมค่ะ (ไม่รู้ใช้คำถูกหรือไม่ ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยถ้าผิด) คนเราจะเป็นคนดีหรือไม่ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการห้อยพระอะไร แต่ที่ห้อยเพื่อให้เป็นเครื่องเตือนสติ เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ แต่คนสมัยนี้ตีค่าเป็นเงินเสมอ เฮ้อ....ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรดีค่ะ ขอบคุณค่ะ
หดหู่ครับ วันก่อนลูกศิษย์คนหนึ่งมาคุยกับผมไม่พ้นเรื่องจตุคาม แกเล่าใหเฟังว่า มีเพื่อนคนหนึ่งโทรศัพท์มาคุยบอกว่า ขอยืมเงินสักเท่าไหร่จำไม่ได้แล้ว ลูกศิษย์คนนี้ ก็ถามว่าเอาไปทำไม เจ้าเพื่อนคนนั้นก็บอกว่า แม่ป่วยจะพาไปรักษา ลูกศิษย์คนนี้ก็ถามว่า ที่บ้านได้เช่าจตุคามมาเยอะไม่ใช่หรือ ปล่อยไปเสียบ้างก็ได้แล้ว เพื่อนก็บอกว่า โหรุ่นนี้หายาก เสียดาย ลูกศิษย์ผมก็บอกว่า อ๋อ แม่เป็นรุ่นที่หาง่ายกว่าใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยแม่แกเถอะ เก็บจตุคาไว้
ผมหัวเราะแล้วบอกว่า เจ๋งมาก
เข้ามาเล่าให้ฟังเล่น ๆ
ประเด็นที่เล่ามา เป็นปัญหาหยั่งรากลึก....
มีโอกาสค่อยนำประเด็นนี้มาวิจารณ์
เจริญพร
สรุปว่า อาจารย์ไม่เห็นด้วย....
ตอนนี้ อาตมาเจ็บนิ้วมือ พิมพ์ไม่ค่อยถนัด และไข้หวัดด้วย....
น้องชายมาเยี่ยมวันนี้ บอกว่า สงสัยเพราะหลวงพี่ต่อต้านจตุคาม พวกไม่เห็นด้วยจึงรุมกันแช่ง.... ประมาณนี้
เจริญพร
ผมก็เพิ่งรู้ว่า...
.......................... ..................... .................. (สงวนความเห็น)
ครับผม...
กราบนมัสการพระคุณเจ้า
ไม่ใช่ราณีไม่เห็นด้วย แต่คนเดี๋ยวนี้อยากได้มาไว้ประดับเพราะเห็นว่าเป็นกระแสเท่านั้น ไม่ได้บูชามาจากการนับถือค่ะ เพราะเห็นเขาว่าดี ก็ดีตามเขานั่นแหละค่ะ ราณีก็มีค่ะ แต่น้องสาวเช่ามาให้ได้สักพักแล้วค่ะ แต่อยากให้คนนึกถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หรือสนใจในสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่าวัตถุเท่านั้น ถ้าจะห้อยก็ให้ห้อยด้วยความศรัทธาจริง ๆ ยึดมั่นในคุณธรรมค่ะ ขอให้พระคุณเจ้าหายเร็ว ๆ นะค่ะ ขอบคุณค่ะ
อาตมาก็มิใช่ว่าจะ คัดค้าน สำหรับความเชื่อหรือความนิยมทั่วๆ ไป....
แต่ กระแส ที่ก่อให้เกิดความหลงเชื่อและงมงายในสังคมนั้น.. อาตมาจะมีคำถามอยู่ในใจเสมอว่า....
ทำไม ?
ผู้มีอำนาจในบ้านเมืองและในคณะสงฆ์
จึงไม่ออกมาสยบปัญหาทำนองนี้
...ผู้มีอำนาจในบ้านเมืองและคณะสงฆ์มักจะเล่นตามสถานการณ์ปัจจุบันเพื่อให้ตนเองอยู่ได้และเป็นที่นิยมของสังคมในกลุ่มนั้นๆ...
อาตมาว่า นี้แหละ เป็นปัญหาอย่างหนึ่งที่หยั่งรากลึกในสังคมไทย...
รู้สึกมีอารมณ์ พิมพ์ไม่รู้สึกเจ็บ...
คงจะได้กำลังใจจากอาจารย์ราณี... ก็อนุโมทนาในเมตตาจิตรของอาจารย์ด้วย...
เจริญพร
หนูเป็นคนประเภทไม่เชื่อเรื่องของขลังแบบนี้เสียด้วย เพราะเชื่อว่าชีวิตเรา เราลิขิต เหมือนกับที่ลูกชายของขุนพันธรักษ์ บอกว่า จตุคามคงไม่คุ้มครองใคร ถ้าเอาจตุคามไปแล้วไม่ทำดี..
เจริญพร
รับจตุคามมาแล้วทำดีปฏบัติดี ถือศีล ชีวิตเราก็จะมีแต่ความดี
แต่ถ้ารับมาแล้ว ไม่ทำดี ขี้โกงชาวบ้าน ก็ไม่มีดี
เพราะฉะนั้น ทุกอย่างขึ้นอยู่ที่จิตใจ ที่แขวนคอนั้นคือแค่เครื่องหมายเท่านั้น เพราะบุคคลมีระดับจิตไม่เท่ากัน เขาเลยต้องการมีที่พึ่ง พระคุณเจ้าต้องหาวิธีว่า ทำอย่างไรเขาจึงจะศรัทธาให้ถูกวิธี ในวิธีพุทธ
เจริญพร