ไม่เคยดู ไม่เคยรู้ ได้ยินเสียงเล่า สนุกนักหนา เพิ่งจะรู้ เพิ่งจะดู และรู้ค่า สนุกนักหนา เฮฮาตลอดคืน
คืนชื่นมื่น  คืนสู่เหย้า ชาว วรฟ 
อดีตหนอ  พอตื่น  ขึ้นสิบกว่า 
ปีผ่านไป  และผ่านมา  ตั้งใจรอ 
น้อมสุขหนอ  เกิดความรัก..สามัคคี....
     
พ่อบ้านชวนครูอ้อยไปร่วมสังสรรค์งานคืนสู่เหย้า  ชาว วรฟ.    ในงานนี้มีการจัดเลี้ยงอาหารแบบโต๊ะจีน  ที่ตั้งโต๊ะไว้มากถึง 230 โต๊ะ...ไม่แปลกใจเลย...ทำไมคนมาร่วมงานมากมาย..เพราะคืนนี้มีคอนเสริท  ..ชื่อดัง...โปงลางสะออน
     
ก่อนเข้างาน   มีระบบป้องกันอันตรายมากมาย  เจ้าหน้าที่หนาแน่น  คุ้มกันภัยที่จะเกิดขึ้นได้อย่างดี    ครูอ้อยกับพ่อบ้าน  มาถึงบริเวณงาน  ได้บันทึกภาพหน้างาน  ด้วยฉาก  ...หัวลำโพง  อันสูงตระหง่าน  สวยงามมาก
     
เมื่อเข้ามาในงานก็พบกับสาวสวยมากมายที่เรียกว่า.....เชียร์เบียร์..ครูอ้อยยังชอบเธอเลย น่ารัก....จึงขอถ่ายรูปด้วย   จากนั้นก็ไปนั่งที่โต๊ะหมายเลข 95 เกือบหน้าเวที..ดีใจจังได้เห็นภาพชัดเจน   ได้ฟังเพลงของ.....เดือน ศรีวิชัย   อาหารเริ่มมาจานที่ 2 แล้ว
 
 
 
งานนี้..จัดขึ้นเพื่อสังสรรค์ชาววิศวกรรมรถไฟ  รุ่นที่ 38  ชาว วรฟ.ทั่วประเทศเดินทางมาร่วมงานมากมาย  น่าสนุกและอบอุ่น  และสนุกสนานขึ้นเรื่อยๆ  เมื่อ  เดือน  ศรีวิชัย นักร้องสาว  ...แจก ซีดีเพลงของเธอ   ..ครูอ้อยได้เห็น..การ์ดรักษาความปลอดภัย  ทำงานอย่างแข็งขัน   ทำให้รู้สึกสบายใจ..นั่งชมการแสดงอย่างสบายใจ 
หนึ่งทุ่มกว่าๆ  โปงลางสะออน  ก็เริ่มแสดง   ครูอ้อยหยุดการกิน  และตั้งอกตั้งใจ ดู  เพื่อเก็บภาพความสนุกสนานไว้  พ่อบ้านของครูอ้อยก็อาสาออกไปบันทึกภาพที่หน้าเวที  ได้รับแจกซีดีเพลงมาด้วย  
การแสดงของโปงลางสะออนนี้  ได้รักษาวัฒนธรรมไทย  รักษาการใช้เครื่องดนตรี  การแสดงศิลปะพื้นบ้าน  สาวดีดไห  ผสมผสานการแสดงสมัยใหม่   การแสดงก็สร้างสรรค์เรียกเสียงหัวเราะได้อย่างครึกครื้น...มีนักร้องคนหนึ่งเป็นสาวประเภทสอง..เธอมีความสามารถมากในการเล่นดนตรี  ประเภทคีร์บอร์ด  และเครื่องเป่าที่เรียกว่า....โหวด
ที่ประทับใจครูอ้อยมาก  คือ  การเชิญ  เด็กๆรุ่นเล็กขึ้นบนเวที  ร่วมตอบคำถาม  เรียกเสียงเฮฮาได้มากทีเดียว  
ครูอ้อยนั่งอยู่ในงานได้ไม่นาน  แต่ก็...หกทุ่มน่ะค่ะ  จึงเดินกลับบ้าน   เพราะวันรุ่งขึ้น..ต้องสอบค่ะ