หลังจากที่ผมพูดคุยกับน้องหมอkmsabai มานานแล้ว ในร้านอาหารเล็กๆแห่งหนึ่งในอำเภอปาย ในมื้ออาหารเราพูดคุยกันประเด็นเรื่องปัญหาเด็กไม่เล็กเหมือนที่คิด
หลังจากนั้น ประเด็นนี้ก็อยู่ในใจผมมาโดยตลอด คิดว่าเราคนเล็กๆจะทำอย่างไร ก่อนที่ปัญหานี้จะลุกลามใหญ่โตจนเกินเยียวยาแก้ไข
ผมเคยเปรียบไว้ว่า เหมือนขยะใต้พรมสวยงาม ปัญหาทุกอย่างถูกเก็บไว้หมด เหตุเพราะเราเป็นเมืองท่องเที่ยว ผู้หลักผู้ใหญ่ส่วนหนึ่งก็ใช้เวลาส่วนมากไปกับการแก้ไขปัญหาด้านอื่นเฉพาะหน้า และต้อนรับขับสู้แขกเหรื่อและการจัดกิจกรรมงานรื่นเริง
ผมใช้เวลาพักใหญ่ ในการเขียนโครงการส่งไปยัง เครือข่ายสิทธิเด็กของจังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อผ่านไปยัง Unicef คิดๆไปก็เหมือนอีเมลล์ที่ส่งไปเพื่อให้แจ้งให้สาธารณะทราบว่า เมืองผมติดเชื้อโรคร้าย หากจะรักษาผมต้องขอความร่วมมือ จากภาคีข้างนอก
เวลาผ่านไปหลายเดือน...ก็มีข่าวดีครับ ทาง Unicef ได้แจ้งว่า ให้งบประมาณในการสนับสนุนการจัดเวทีแรกเพื่อแก้ไขปัญหาเด็กในอำเภอปาย และผมเป็นผู้ประสานงานทั้งหมด ..
ว่ากันว่า ปายทำงานยากมากที่สุด ในการรวมเอาส่วนราชการมาคิดมาทำงานร่วมกัน มักจะไม่ค่อยสำเร็จเหตุเพราะแต่ละหน่วยงานมีภาระงานที่มากมาย เพราะปัญหาเด็กมีเจ้าภาพที่ไม่ชัดเจนหรือ เหตุผลกลใดผมไม่ทราบได้..
ผมกำหนดวันเปิดเวที “เสวนาปัญหาเด็กปาย” ไว้ในวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๐ ก่อนหน้านั้นทำงานอยู่ที่เชียงใหม่ อาศัยเครือข่ายในพื้นที่ และได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจาก หัวหน้าฝ่ายเวชปฏิบัติ โรงพยาบาลปาย(คุณรอน) เป็นผู้ประสานในพื้นที่ได้เป็นอย่างดี มี น้องkmsabai (นพ.สุพัฒน์) ที่คอยช่วยในการประสานด้วยอีกแรง
ผมออกแบบเวทีและนำมาปรึกษากับทีมงานที่ปาย ว่าเราควรจะมีกิจกรรมอะไรในเวที ๑ วัน เพื่อให้สำเร็จตามวัตถุประสงค์ที่เราตั้งไว้มากที่สุด ในเวทีเราเชิญ หัวหน้าส่วนราชการ (นายอำเภอ เทศบาล นายก อบต. ผู้บริหารโรงเรียน ตำรวจ พัฒนาสังคม และ ภาคประชาชน) ทั้งหมดเป็นกลุ่มเป้าหมายของเราในเวทีเสวนาปัญหาเด็กปาย
เวทีที่เราออกแบบ มีดังนี้ครับ <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ภาคเช้า เป็นช่วงของการระดมปัญหา สถานการณ์เด็กปาย ส่วนภาคบ่าย เป็นช่วงของการหารือทางออกในการแก้ไขปัญหา พร้อมทั้งมีกลุ่มคนทำงานเพื่อเด็กปาย (ซึ่งเรายังไม่มี)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมได้รับการประสานงานจาก คุณรอนเป็นระยะๆ ถึงความคืบหน้าในการประสานงาน และวันเวลา สถานที่ในการจัดเวทีเสวนา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ดีใจที่มีวันนี้…..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในที่สุดวันเปิดเวทีเสวนาก็มาถึง ….เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นที่ดีในการเริ่มทำงาน เพราะมีกลุ่มเป้าหมายที่เราต้องการให้มา มากันครบถ้วนและท่าทางเอาจริง งานนี้ผมเป็นผู้ดำเนินรายการทั้งหมด เป็นวิทยากรกระบวนการเต็มที่เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในเวทีผมชวน คุณยอดดอย เป็นผู้สรุปเวทีในครั้งนี้ และเชิญองค์กรพัฒนาเอกชนที่เกี่ยวข้องมาร่วมรับฟังด้วย เผื่อว่าในอนาคตเราจะสนธิกำลังกันทำงานแก้ไขปัญหาด้วยกัน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ผู้เข้าร่วมเวทีหลากหลาย เอาจริงเอาจัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บรรยากาศการนำเสนอสถานการณ์ น่าสนใจมาก…ประเด็นปัญหาเด็กถูกนำเสนอขึ้นมาในเวทีอย่างไม่น่าเชื่อ ข้อมูลใหม่ ข้อมูลเพิ่มเติมที่เราเก็บได้จากการสนทนา ถือว่าเป็นข้อมูลในการเริ่มต้น เวทีพูดคุยกันอย่างออกรส …หลายๆท่านในเวทีบอกว่า ถือว่าเป็นครั้งแรกในอำเภอปาย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">คุณรอน พร้อมกับ นพ.สุพัฒน์ และพี่ตำรวจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นเป็นเหตุการณ์ในเวทีช่วงเช้า ส่วนช่วงบ่ายเป็นการระดมความคิดแนวทางในการแก้ไขปัญหา โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อย แล้วนำมารวมเป็นแผนการทำงานแผนใหญ่ของอำเภอ สุดท้ายถึงแม้ว่าเรายังไม่มีการทำโครงสร้างเจ้าหน้าที่พิทักษ์สิทธิเด็ก แต่เราได้เครือข่ายคณะทำงานแก้ไขปัญหาเด็กอำเภอปายกลุ่มหนึ่งที่พร้อมใจกันขับเคลื่อนงานนี้ต่อไป ทางโรงพยาบาลปายรับเป็นผู้ประสานงานในโอกาสต่อไป…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div>
<div style="text-align: center">แบ่งกลุ่มระดมสมองช่วงบ่ายของวัน</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากเสร็จการเสวนา เรามีการ AAR กัน เปิดใจกันเต็มที่ เราพบความสำเร็จที่งอกเงยจากความตั้งใจจริงของทีมงาน และเป็นการเริ่มต้นที่ดีในความคิดของทุกคนในวันนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>ความตั้งใจของผมสำเร็จขั้นตอนหนึ่งแล้ว ขอขอบคุณ Unicef ประเทศไทย ขอบคุณพี่รอน น้อง kmsabai และผู้ที่เกี่ยวข้องในการร่วมด้วยช่วยกันในครั้งนี้ <p> </p>
ขอส่งกำลังใจไปให้นะครับ
.
ผู้มีหน้าที่ ช่วยกัน แก้ปัญหา
ความสำเร็จก็จะมาเยือน
.
สู้ๆครับ
ก็ขอให้งานที่คิด ที่ทำประสบความสำเร็จอย่างที่ตั้งเป้าหมายไว้นะคะ เพราะคิดว่างานแบบนี้ไม่ใช่งานที่ทำหรือสรุปไว้บนกระดาษที่เราเขียนอะไร ๆ ก็ได้ลงไป แต่เราต้องลงทั้งแรงกาย แรงใจ ซึ่งคิดว่ากว่าจะถึงวันนั้นก็คงทำให้คุณเหนื่อยพอสมควร แต่เชื่อเถอะผลที่ออกมาจะทำให้เราอิ่มใจไปนานเลย และจะมีแรงกาย แรงใจทำงานอื่นอีกเยอะ
ขอบคุณพี่เอกมากๆครับ กับเรื่องราวดีๆที่มีค่า
ถ้าไม่มีคนที่ดีและเก่งเหมือนพี่สิ่งดีๆเหล่านี้คงไม่สามารถเกิดได้ครับ
ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งเล็กๆในการสร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามให้กับสังคมและชุมชนที่เราอยู่ครับ
สุพัฒน์..........
พี่เอกครับ
อยากเห็นจังเลยครับว่า ผลของการประชุมเป็นอย่างไรบ้าง ....ปัญหา(ทุกข์) + ทางออก(มรรค).... และก็การประเมินหลังปฏิบัติการ AAR ผู้ใหญ่ใจดีแต่ละท่านคิดกันอย่างไรบ้าง
เรื่องเด็กและเยาวชนเป็นเรื่องท้าทายมากสำหรับสังคมไทย (ผมเองก็สนใจ) โดยเฉพาะเด็กๆในชนบท ซึ่งโอกาสทางการศึกษาหรือด้านอื่นๆนั้น การเข้าถึงนั้นน้อยมาก (ขาดความเท่าเทียมอย่างชัดเจน) ทำให้การเรียนรู้บกพร่อง (โดยไม่ได้ตั้งใจ)
การทำงานด้านเด็กและเยาวชนก็เปรียบเสมือนการทำงานระดับชาติเลยนะครับ (เพราะทำงานเพื่ออนาคตของชาติ) พี่ว่าอย่างนั้นมั้ยครับ
ขอให้มีความสุขกับการทำงานเพื่อเด็กๆนะครับ
ปัญหาเด็กจะมีลักษณะคล้ายกันในหลายๆที่ครับ คือ ไม่มีเจ้าภาพทำงานที่ชัดเจน ดังนั้นเมื่อเกิดปัญหาก็โยนกันไปมา
วัยเด็ก ถึงวัยรุ่น มีการเปลี่ยนแปลงทั้งร่างกายและพฤติกรรม หากไม่เข้าใจก็เกิดปัญหาขึ้นได้ เมื่อเกิดปัญหา ยิ่งใช้วิธีการแก้ไขปัญหาที่รุนแรง ปัญหาก็จะรุนแรงมากขึ้นด้วย
น่าเป็นห่วงมากนะครับ ปัญหาที่ได้ในเวทีซับซ้อน และผมคิดเองว่า ต้องใช้เวลาและผู้ใหญ่ที่เข้าใจ เป็นปัญหาที่ละเอียดอ่อนครับ
ขอบคุณครูตาหยูครับ
งานนี้เป็นงานจิตอาสาครับ ใช้ความรักบ้านเกิดเป็นตัวนำเลย เพราะคนที่เข้ามาล้วนแล้วแต่เป็นคนท้องถิ่น
เราชี้ให้เห็นปัญหาที่เกิดขึ้น และช่วยกันร่วมคิดว่า จะทำยีงไงเมื่อเกิดปัญหาเช่นนี้
เยาวชนคืออนาคตของชาติ หากเยาวชนที่มากด้วยปัญหา อนาคตของสังคมไม่ต้องสงสัยว่า ปัญหาใหญ่เกิดขึ้นต่อไปอีกมากครับ
คิดว่าเหนื่อยแน่ๆครับ แต่ก็สุขใจ ที่ได้ทำงานเพื่อบ้านเกิดตัวเอง ผมเองเป็นนักวิจัยและพัฒนา ทำงานพื้นที่อื่นๆมากมาย แต่บ้านตัวเองกลับไม่ได้หันกลับไปมองเลย
ครั้งนี้เป็นโอกาสของผมครับ
ขอบคุณครับ ที่มาให้กำลังใจ
ผมไม่ได้เก่งกาจอะไรครับ แต่ผมมีทีมงานที่ดี ทุกคนทำงานด้วยจิตสาธารณะ และทำเพื่อผู้อื่นอย่างแท้จริง
อย่างนี้ทำแล้วเหนื่อยบ้างก็ไม่เป็นไร แต่ผลของงานนี่ชื่นใจมากครับ
kmsabai เป็นผู้หนึ่งที่จุดประกายให้เกิดเวทีนี้ที่เมืองปายครับ
ผมขอขอบคุณมากๆครับ
อาจารย์จำผมได้หรือยัง ผมก็ไม่ได้เปลี่ยนอะไรนี่ครับ นอกจากริดหัวมานิดหน่อย ให้เข้ากับบรรยากาศสงกรานต์ปีใหม่เมืองเหนือครับ
ขอบคุณครับอาจารย์ ที่มาให้กำลังใจ คงต้องปรึกษากับอาจารย์บ่อยๆประเด็นการทำกระบวนการกลุ่มที่สนุกสนาน
ให้กำลังใจอาจารย์เช่นกัน
ช่วงเช้าเราคุย เรื่อง "ทุกข์" กันมากมาย ไม่คิดว่าจะได้ปัญหาที่มากมายขนาดนั้น ผมคิดว่าทุกคนก็อึดอั้นกับปัญหาที่เกิดขึ้น
ทางออกก็หลากหลายเช่นกันครับ เพราะแบ่งออกเป็นการระดมสมองสามกลุ่ม ที่มีลักษณะงานที่ต่างกันครับ ผมและคุณยอดดอยก็นำมาขมวดมาเป็นแผนระดับอำเภอ..ซึ่งก็น่าสนใจมาก
เราได้เครือข่าย "คนทำงานพัฒนาเด็กเมืองปาย" ด้วย
การทำงานพื่อพัฒนาเด็ก เป็นเหมือนการสร้างชาติผมเห็นด้วย เมื่อก่อนผมสอนนักศึกษา เน้น เรื่องของ "สมองเพื่อการเรียนรู้" เป็น นศ.ปฐมวัย ผมภูมิใจมาก เพราะตรงนั้นเป็นหนทางหนึ่งที่ผมได้ช่วยสร้างบุคคลากรที่ทำงานกับเด็ก ตั้งแต่สร้างสมองที่ชาญฉลาดและมีคุณธรรมตั้งแต่ในครรภ์กันทีเดียว
ขอบคุณน้อง del piero ครับ
ดีใจด้วยครับท่านพี่ที่ทำงานสำเร็จ
ในฐานะที่เป็นคนเมืองปาย ถ้างานนี้คืบหน้ายังไง หรืออยากขยายเครือข่าย ขยายผลอีกก็จะยินดีช่วยครับ
เข้าไปดูรูปแล้วก็คุ้นๆ หน้าหลายท่าน ดีใจที่ผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านคิดถึงเด็ก
ในฐานะที่เป็นครูได้คลุกคลีกับเด็ก อยากแสดงความคิดเห็นว่า ถ้าอยากให้งานที่เกี่ยวกับเด็กสำเร็จในทางปฏิบัติจริงๆ โดยเฉพาะในความรู้สึกของเด็ก ควรมีเด็กร่วมด้วยในทุกกระบวนการ..ขอรับ
การทำงานด้านเด็กและเยาวชนเสมือนการทำงานระดับชาติ เด็กคืออนาคตของชาติ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
มีเพื่อนเป็นอ.จ หลายคน คุยกันว่า เด็กเดี๋ยวนี้ เลี้ยงยากกว่าแต่ก่อน สิ่งยั่วยุมันมาก ฟังแล้ว ใจไม่สบายเลย ดีค่ะ ที่มาทำงานด้านนี้
น้อง <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>จริงๆที่ปายมีกลุ่มคนคุณภาพหลายกลุ่ม และเป็นคนปายแต่กำเนิด ในวันที่ ๑๕ เมย. นี่คงได้พบเจอกันในงานศิษย์เก่า</p><p>ส่วนหนึ่งผู้เข้าร่วมประชุมเป็นคุณครูครับ หลายๆท่านเป็นคุณครูที่ทำกิจกรรมสาธารณะตลอดจึงไม่แปลกที่จะคุ้นๆหน้า</p><p>มาร่วมกันเถอะครับ…เพื่อบ้านของเรา</p><p>ขอบคุณครับน้องจรัญ </p>
คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>อยากให้ผู้ใหญ่ใจดีหลายๆท่านที่เกี่ยวข้อง คิดเหมือนคุณ sasinanda จังครับ</p><p>หลายครั้งเรามีปัญหาในการติดต่อประสานงาน เพียงเพราะปัญหาเด็กใครๆก็ไม่ค่อยสนใจ และมองไม่เห็น ไม่ตระหนักว่า เด็กนั่นคืออนาคตของบ้านเมือง</p><p>วันนี้ปัญหาวิกฤติมาก ใครยังไม่ก้าว เราส่วนเล็กๆ ขอก้าวไป และขอจุดประกายเล็กๆเราก็พอใจครับ</p><p>ขอบคุณครับผม</p>