ด้วยคติที่ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จึงต้องการทำดีให้มากที่สุดและจนถึงนาทีสุดท้าย

 

 

ถึง ณ วันนี้ ผมอาจจะเป็นนักการทูตคนเดียวที่มาบันทึกใน G2K หากไม่ใช่กรุณาแจ้งมานะครับ

บางครั้งก็ยังงงว่าเรามาทำอะไรอยู่ตรงนี้ เหตุเกิดมาจากการที่ได้ไปอภิปรายที่คลังสมอง วปอ. ในหลักสูตรผู้นำเศรษฐกิจพอเพียงช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ได้เจอกับอาจารย์จิระ หงส์ลดารมณ์ซึ่งท่านไปเป็นวิทยากรรับเชิญเช่นกัน ได้สนทนากับท่านและประทับใจในตัวท่านมาก ว่าเป็นคนที่เก่งคนหนึ่งในสังคมไทย จึงค้นหาหาข้อมูลในเว็บ และไปเจอเว็บของท่านดร.จิระและก็มีเพจของท่านใน G2K ด้วย

ผมเข้ามาดูเว็บ G2K ครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2550 รู้สึกว่าเว็บนี้มีรูปแบบที่น่าสนใจ มีความรู้จากสมาชิกมากมายและส่วนใหญ่กล้าเปิดเผยตัวตนดี แสดงถึงความจริงใจและน่าเชื่อถือ และด้วยความที่ผมเองก็มีแนวคิดส่วนตัวที่จะนำความรู้และประสบการณ์ส่วนตัวมาเผยแพร่แก่ผู้สนใจโดยถือว่าเป็นการทำความดีถวายในหลวงในปีมหามงคลนี้ จึงคิดว่าแนวทางของ G2K สอดคล้องกับความคิดของตนเอง กอร์ปกับผมยึดคติที่ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ จึงต้องรีบทำความดีอยู่เสมอและให้มากที่สุด........จึงสมัครเป็นสมาชิกทันทีและเริ่มโพสต์ครั้งแรกในวันที่ 13 มีนาคม 2550 ในเรื่องเศรษฐกิจพอเพียงที่ผมสนใจอยู่ในขณะนี้

แต่ผมก็รู้สึกเหมือนกันว่า G2K เน้นเรื่อง KM มาก มีครูบาอาจารย์ซะเป็นส่วนใหญ่ เราเป็นนักการทูตจะเกี่ยวข้องไหมเอ่ย....ก็ลังเลพอสมควร แต่อย่างว่าคติธรรมที่มีอยู่เตือนว่า หากพรุ่งนี้ต้องตาย.......เอ้า รีบทำดีต่อไป ไม่ต้องคิดอะไรมาก....และที่ผ่านมาก้มีผู้สนใจถามเรื่องงานการทูต จึงน่าจะเป็นประโยชน์บ้าง

ก็เป็นที่มาที่ผมมาอยู่ตรงนี้ ในเวลานี้...........ไม่ได้คิดว่าจะให้ใครมาเข้าใจ แต่คิดพูดกับตัวเองและเห็นว่าน่าจะถือเป็นการแนะนำตัวด้วยความจริงใจจากผม........ซึ่งก็คงถือโอกาสบันทึกไปเรื่อยๆ เท่าที่ยังมีไฟอยู่

ด้วยความปรารถนาดี