ผิดหวังไม่ได้เป็นไปตามที่ตังใจ
หมั่นให้ ใส่ใจ ต่อกัน
ผูกพัน ฉันเธอ ไม่หวั่นไหว
หมั่นให้ ใส่ใจ ไม่ว่าใคร
ผูกพัน ยิ่งไซร้ ชั่วฟ้าดิน
บทความนี้นำมาจากบันทึกของแม่อ้อย ซึ่งจะต้องมีความใส่ใจ ต่อกัน ดูแลซึ่งกันและกัน
ชอบบทความนี้อย่างมาก ช่วงนี้กำลังเศร้าใจอยู่ ความหวังเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เรามีความสุข
วันนี้รีบตื่นนอนเพื่อที่จะไปช่วยเพื่อนสาวต่างมหาวิทยาลัยในการช่วยจัดหอใหม่ นี่คือความตั้งใจที่จะไปในวันนี้ แต่แล้วอยู่ๆก็ไม่ได้เป็นไปดังหวังเพราะเขามีคนสนิทที่คอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆแล้ว แต่เราก็ดีใจนะที่ความตั้งใจของเรา ทำให้เรามีความสุข
เดินทางจากที่พักด้วยรถเมย์สาย 29 ไปลงที่เมเจอร์รังสิต แล้วต่อรถตู้ฟิวเจอร์-อนุเสาวรีย์ ใช้เวลาเดินทางไปประมาณ 1 ชั่วโมงก็ถึงอนุเสาวรีย์ จากนั้นก็ไปเดินที่เซ็นจูรีย์ เซ็นเตอร์วัน แล้วก้ไปหาหนังสือที่ห้องสมุดของมหิดลสาขาราชวิถี หลับตื่นๆอยู่ในห้องสมุด จนกระทั่งเวลาประมาณ 16.30 น. จึงออกจากห้องสมุดเดินทางกลับรังสิตด้วยรถตู้เหมือนเดิมมาลงที่ฟิวเจอร์ แล้วนั่งสองแถวจากฟิวเจอร์มาลงที่ท่ารถรังสิต เดินข้ามสะพานลอยต่อด้วยนั่งรถมอเตอร์ไชด์มาลงที่หอพัก จากนั้นก้อาบน้ำเพราะวันนี้เดินทางไปมา อากาศร้อนมากๆแถมด้วยจิตใจที่ร้อนลุ่ม จึงต้องชำระด้วยน้ำเย็นๆ
วันนี้ทำไมถึงกินข้าวไม่ลงก็ไม่รู้เหมือนกัน เลยกินมาม่าแทน.....
เหนื่อยๆๆๆฟังเพลงเศร้าๆๆ รอความหวัง
อืม เรื่องของความรักไม่เข้าใครออกใครจริงๆ ใครที่ไม่เจอด้วยตนเองอาจจะไม่เข้าใจลึกซึ้งนะ ยังไงก็ขอเป้นกำลังใจให้แล้วกันนะพี่ ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม อย่าให้มันต้องกลับมาทำให้เราเสียใจเลย แค่ได้รักและรู้สึกดีๆกับใครสักคน มันก็ดีเกินพอแล้ว เสียใจเพราะรักดีกว่ารักไม่เป็นนะ สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆสู้โว้ย
สวัสดีค่ะคุณจ๊อด
หากใส่ใจ ในรัก ย่อมสมหวัง
อย่าไปเคียด จริงจัง ในพวังค์
ด้วยรักนั้น ผันเป็นทุกข์ สุขอาวรณ์
รักคือทุกข์......เมื่อทุกข์
รักคือสุข...เมื่อสุข
รักอย่างมีสตินะครับ
ส่งกำลังใจมาอยู่เคียงข้างน้องชายเสมอ