พูดง่ายแต่ทำยากจังค่ะ

หลายเรื่องราวเกี่ยวกับความเป็นมาของชีวิต  บางอย่างก็บอกเล่าต่อไม่ได้ บางอย่างก็เล่าต่อสู่กันฟัง  ฟังเพื่อเป็นเกร็ดชีวิต  เป็นอุทาหรณ์ของชีวิต เป็นบทเรียนเพื่อนำไปประยุกต์ใช้ต่อ

ดิฉันยังวนเวียนอยู่กับเรื่องเก่าๆ ค่อนข้างมาก เกี่ยวกับสุขบ้าง ความทุกข์บ้าง  แต่รู้สึกว่าเรื่องราวเกี่ยวกับความสุขค่อนข้างมีน้อย

ยังนึกถามกับตัวเองอยู่เกือบตลอดเวลาว่า ทำไมช่วงชีวิตที่ผ่านมาของเรา  มีเรื่องราวเกี่ยวกับความสุขที่ให้จดจำ น้อยจัง  ส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวของความทุกข์ซะมากกว่า

แต่ก็อดแปลกใจตนเองไม่ได้ว่า  ชีวิตคนเรายึดติดกับอะไรกันแน่

บ้างก็ว่า ตนเองเป็นผู้ลิขิตทางเดินของตน บ้างก็ว่า ชีวิตเป็นไปตามชะตาพรหมลิขิต  บ้างก็ว่าลองฝืนชะตาลิขิตดูบ้าง สุดท้ายเราจะยึดอะไร เพราะบางเรื่องราว บางสถานการณ์ เรากลับหาที่ยึดอะไรไม่ได้เลย 

ดิฉันไม่แปลกใจเลยว่า ได้ชื่อว่า คน 

คนไปคนมาจริงๆ