..เอาอีกแล้ว...สายตาของฉันมองเห็นนามสกุลอาจารย์...ฉันจะทำประวัติศาสตร์ซ้ำรอยหรือไม่

 วันนี้ท่านอ.ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด แวะมาคุยกับฉันในบันทึก  ...HR : Heart  Revolution....ของฉัน ...ฉันจึงเพิ่มเติมรูปภาพที่ตอนแรกใส่ไว้ไม่สมบูรณ์...คราวนี้เลยลงอีกหลายภาพ...แล้วบันทึกเพิ่มเติม.....พลันสายตา็้เหลือบไปเห็นนามสกุลอาจารย์...ผาสุกยืด...หรือ...ผาสุขยืด...(หว่า..)

 

....เอาอีกแล้ว...ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยหรือไม่.....เชิญเงี่ยหูมาฟังกันเจ้าค่ะ.... 

 

ฉันชอบอ่านบันทึกของท่าน  beyondKM......

 โดยส่วนตัว...ฉันว่าท่านใช้ภาษาพูดง่ายๆ...ตรงไปตรงมา..(ยกเว้นถ้าเอาเรื่องธรรมะมาพูด..ฉันเป็นประเภทบัวใต้ซีเมนต์ค่ะ...ไม่ค่อยเข้าใจ)

 

....ฉันประทับใจตั้งแต่ท่านมาบรรยาย...TUNA Model...KM...ยุคแรกๆ...สนุกเหลือหลาย...เรียกว่ามันมาก......และเท่าที่ฉันเห็น...ท่านไม่เคยนั่งบรรยาย.....

 

....ไม่ว่าจะมีชื่อท่านบรรยายที่ใด...ถ้ามีโอกาส....ฉันจะตามใกล้ชิด(ชนิดท่านไม่รู้ตัว...ฉันกลัวท่านหนี) 

 

...ฉันเคยเข้าไปอ่านบันทึกท่าน...ฉันชอบที่ท่านเล่าเป็นธรรมชาติมากๆ...

ชอบก็บอกว่าชอบ...ไม่ชอบก็ว่าไม่ชอบ...ไม่ใช่็ก็ว่าไม่ใช่....ชัดเจนตรงไปตรงมา...ไม่ต้องอ้อมค้อมให้ต้องแปลลำบาก.... 

 

....ฉันเคยตอบขอบคุณท่านเมื่อครั้งที่ท่านมาบรรยายที่ขอนแก่น  แล้วชวนฉันให้เข้าฟัง....

ท่านตอบกลับมาครั้งนึง...ฉันจำได้...ท่านเรียกฉันว่า..."คุณสำเร็จ"....

...ทันที...ค่ะ...ทันที....ฉันตอบกลับทันที...เดี๋ยวนั้นว่า......

"อาจารย์ขา...อาจารย์เรียกชื่อดิฉันผิด ค่ะ...ฉันชื่อ...กฤษณา  สำเร็จ ค่ะ.....ไม่ใช่ชื่อ...สำเร็จ...."

 

 

.....ไม่นาน ...อาจารย์ตอบกลับมาว่า...ขอโทษ... แล้วอาจารย์แถมให้ตอนท้ายว่า.....

"....รู้สึกว่าคุณ กฤษณา ก็จะเรียกชื่อผมผิดเหมือนกันนะครับ....ผมก็ไม่ได้ชื่อ ประพันธ์  ครับ...ผมชื่อ ประพนธ์ ..ครับ..."

 

...ฮาค่ะ..ฮา..ฉันเล่าให้ใครๆฟังตอนหลังๆก็ฮากันทั้งนั้นค่ะ...... 

 

....เป็นไงล่ะ...   กฤษณา...  เจอสุภาพบุรุษ.....(สมน้ำหน้า)

....ทีนี้หล่อนจะเอาหน้าไปซุกอะไร...ที่ไหนล่ะ...ไม่มิดแล้ว....

.....สมน้ำหน้าตัวเองค่ะ...บทเรียนที่เห็นแต่ความผิดพลาดของผู้อื่น...แล้วไม่รู้จักหัดมองข้าม(ดังเช่นท่าน อ. ดร.ประพนธ์)ซะบ้าง.....

..นี่แหละหนา...ความผิดคนอื่นดั่งขุนเขา....ความผิดของเราเท่าเส้นขน....ตดคนอื่นเหม็นเหลือทน...ตดของตนทนเหม็นไม่เป็นไรเน๊อะ....

(อันนี้ไม่ใช่กลอนค่ะ....ฉันจำไม่ได้...ใครจำกลอนบทนี้ได้....ท่องให้ฟังหน่อยจ้า...)

 

....นี่แหละหนา.....มนุษย์ขี้เหม็น .....(ที่พ่อของฉันชอบเรียกค่ะ).... 

.....อาจารย์ ดร.ประพนธ์ คะ.....

.....ถ้าหากบังเอิญ....อะไรมันจะผิดพลาดอีกละก้อ....ยกโทษให้มัน(กฤษณา)ด้วยนะคะ........