ผมชอบคุณมากๆ เลย พูดได้ว่าถึงขั้นรักคุณเข้าแล้วนะ

เวลาอยู่กับคุณทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก...

เพราะฉะนั้นผมถึงเขียนจดหมายฉบับนี้ให้คุณ

หวังว่าคุณจะยอมรับความรักของผม

อยู่เคียงคู่ผมไปจนชั่วฟ้าดินสลาย

แต่ว่า คุณยังไม่ต้องรีบตอบผมก็ได้

ผมจะเล่าเรื่องบางเรื่องให้คุณฟังก่อน...

เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วได้มั้ง

มีผู้หญิงผู้โชคดีคนหนึ่งดังเช่นคุณ

ได้รับจดหมายรักจากผมฉบับหนึ่งเช่นเดียวกันกับคุณ...

ในตอนนั้นเธอตอบผมว่า...

ขอโทษนะ ฉันรู้สึกว่าคุณกับฉันไม่สามารถเป็นไปได้มากกว่าเพื่อน

ผมเสียใจมากเมื่อได้ยินคำตอบเช่นนี้

ผมจึงหั่นเธอออกเป็นท่อนๆ เก็บไว้ในตู้เย็นที่บ้านผม

และก็ 4 ปีก่อน ผมหนีออกมาจากความเศร้าเมื่อ 5 ปีก่อนนั้นได้แล้ว

และเขียนจดหมายหนึ่งฉบับให้แก่หญิงสาวผู้โชคดีอีกคนหนึ่ง

คำตอบของเธอคือ ฉันมีแฟนอยู่แล้ว

ผมจึงนัดแฟนเธอออกมาเจรจากันตัวต่อตัว

เมื่อเขาเผลอ ผมจึงใช้ก้อนอิฐทุบหัวเขาจนตาย

แล้วยัดไว้ในถังใส่ปูนซีเมนต์ทิ้งลงทะเลไป

หลังจากนั้น ผมก็ใช้ยาพิษฆ่าเธอตาย แล้วแช่ฟอร์มาลีน

เก็บร่างเธอไว้ในห้องใต้ดินบ้านผม

3 ปีก่อน ผมหาแฟนสาวได้คนนึง แต่ไม่นานเธอก็โวยวายขอเลิกกับผม

ผมไม่ต้องการให้เธอจากไป จึงใช้เชือกรัดคอเธอตายแล้วผูกไว้ที่เพดานบ้านผม

หลังจากนั้น ผมรู้สึกว่าผมไม่เหมาะที่จะมีคนรักได้ จึงปิดหัวใจตัวเองไว้

เวลาผ่านมาได้ 2 ปี ผมได้พบกับคุณ

คุณได้เปิดหัวใจอันว้าเหว่ของผมแล้ว...

ตอนนี้ คุณสามารถตัดสินใจตอบผมได้แล้ว

คุณรักผมไหม?