ช่วงเวลาที่เลขาฯดีใจที่สุดช่วงหนึ่งในการทำงาน คงเป็นนาทีที่ได้รับข่าวจากน้องที่หายหน้าไปนาน บอกเล่าเรื่องชีวิตของเขาให้ฟัง บางคนเล่าเรื่องที่ภูมิใจ บางคนคิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อนเก่า คิดถึงไปเสียหมด บางคนเศร้าที่เรียนไม่ได้ดังตั้งใจ บางคนทุกข์เพราะพยายามอยู่ในสังคมใหม่ให้ได้ดีที่สุดแล้ว แต่ดูเหมือนว่าสังคมในอุดมคติกับในความเป็นจริง มีช่องว่างที่ห่างเกินจะบรรจบกันได้
ป่านเป็นน้องในมูลนิธิคนแรก ที่ตามฝันเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดังได้ เลขาฯเชื่อว่าไม่ใช่เพราะพระเจ้าเห็นใจที่ป่านตกสำรวจในการสอบหลายๆครั้ง แต่เป็นเพราะความตั้งใจและความสามารถของป่านเอง
หนึ่งปีผ่านไป ป่านเรียนจบปี 1 แล้วล่ะค่ะ
-----
19 มี.ค. 50
สวัสดีครับพี่
๑ ปีผ่านไปป่านได้กลับบ้านแค่สามครั้งเองน่าเศร้าจังเลย ฮือ ๆ กลับบ้านได้อาทิตย์เดียวป่านก็กลับมาอีกแล้ว เพิ่งมาถึงวันนี้เอง เย็น ๆ ก็ไม่ได้มาเรียนภาคฤดูร้อนหรอกครับ มาทำงานที่มหาวิทยาลัย เค้าให้เด็กที่ประสบปัญหาทางค่าครองชีพได้ทำ รับเด็กประมาณ ๗ คนเองครับ ค่าจ้างก็ชั่วโมงละ ๕๐ บาท วันหนึ่งทำได้สูงสุด ๗ ชั่วโมง เฉพาะจันทร์ถึงศุกร์ ทำงานทั่วไป เช่น พิมพ์งาน เรียงเอกสาร งานอาจไม่ค่อยหนักเท่าไรครับเพราะเค้าถือว่าเป็นการให้ทุนเด็กไปในตัวด้วย ป่านก็เลยมาหาค่าเล่าเรียน ดีอีกอย่าง (ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดีกันแน่) เงินจะออกหลังจากทำงานประมาณ ๓ เดือน ออกเป็นก้อน แต่เฮ้อทำไมนานจังเลย ช่วงเวลาเสาร์อาทิตย์ก็จะได้เตรียมเรื่องรับน้อง+ห้องเชียร์ด้วย
บอกอีกทีนะครับตอนนี้ป่านเรียนคณะครุศาสตร์ จุฬาฯ เอกวิชาภาษาไทยเดี่ยว ผลการเรียนเดี๋ยวบอกอีกทีนะครับ ผลจะออกประมาณวันที่ ๒๑ มีนาคมนี้ครับ
สงกรานต์ป่านก็อยู่ที่กรุงเทพฯ ครับไม่ได้กลับบ้านอีกตามเคย
คิดถึงพี่ทุก ๆ คนนะครับ จุ้บจ๊บ ฮี่ฮี่
-----
21 มี.ค. 50
สวัสดีครับ
เซ็งจังเลย งานที่มหาวิทยาลัยชั่วโมงละ ๕๐ บาทก็ไม่มีงานให้ทำ คือว่างานจะมีมาเป็นครั้ง ป่านต้องมานั่งคิดหางานอื่นทำเสริมอีก คิดแล้วกลุ้ม ๆ ๆ แต่ไม่เป็นไร ผลการเรียนป่านออกแล้ว กว่าจะดูได้ เฮ้อ!! ลุ้นกันแทบแย่เลย
ภาคการศึกษาต้น ๓.๗๘ ภาคการศึกษาปลาย ๓.๘๖ ผลการเรียนเฉลี่ย ๓.๘๒
เห็นผลการเรียนตัวเองแล้วก็ดีใจครับ แต่เกรดก็คงจะดีแค่ปีหนึ่งแน่ ๆ เลย เพราะปีต่อไป ๆ ต้องเรียนกับคณะอักษรศาสตร์ ที่มีแต่คนเก่ง ๆ แต่ไม่เป็นไรครับ ป่านจะพยายามสู้ สู้ ๆ สู้ตาย
ขอให้พี่มีความสุขมาก ๆ นา
สวัสดีครับ
ป่าน
-----
ตอนนี้พูนพลังมีไฟล์เสียงจากการสัมมนาและดูงาน เลขาฯเลยให้ป่านช่วยทำงานถอดเสียงลงเป็นตัวหนังสือ โชคดีที่เพื่อนร่วมหอของป่านมีคอมพิวเตอร์ให้ป่านพึ่งพิง และหอมีอินเตอร์เน็ตให้ใช้
ใครมีงานอะไรให้ป่านช่วยทำ บอกผ่านเลขาฯได้นะคะ
