งานวิจัยเพื่อการสร้างพลังชุมชนฐานราก บางครั้งทำในประเด็นที่ตรงไป ตรงมาไม่ได้ จำเป็นต้องคิดหาประเด็นที่แตกต่างออกไป แต่เป้าประสงค์อีกอย่างหนึ่ง
ผมเคยทำงานวิจัยประเด็น “ภูมิปัญญาท้องถิ่นในการดุแลสุขภาพของชาวลีซู” โดยใช้ “หญิงหลังคลอดชาวลีซู” (lisu postpartum)เป็นนางเอกในการดำเนินเรื่อง ตนเข้าถึงระบบภูมิปัญญาทั้งหมดของชาวลีซู ด้วยว่า หญิงหลังคลอดชัดเจนในการดูแลสุขภาพตนเอง(Self health Care) นำไปสู่การดูแลสุขภาพตนเองทั้งหมดของวิถีลีซู...
โครงการวิจัยของ ครูเทียมจันทร์ ดวงสุภา ที่ อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน ก็เช่นเดียวกัน ครูได้ใช้ “กล้วยไม้”เป็นตัวเดินเรื่อง นำไปสู่การสร้างจิตสำนึกการดูแลและอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของหมู่บ้านเล็กๆในป่าใหญ่ ที่เป็นป่าต้นน้ำ
ในเวทีเสวนาชุมชนคนวิจัย วันที่ ๒๔ – ๒๕ มีนาคม ๒๕๕๐ ณ บ้านจีนยูนนานรุ่งอรุณ อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับครูเทียมจันทร์ เกี่ยวกับ งานวิจัยที่ครูกำลังเริ่มต้น ในงานวิจัยเรื่อง “กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนเพื่อการอนุรักษ์ฟื้นฟูกล้วยไม้ในท้องถิ่นของชุมชนบ้านหัวแม่สุริน อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน”
<div style="text-align: center"></div>
<div style="text-align: center">กล้วยไม้ รองเท้านารีอินทนนท์ ที่ยังมีให้เห็นในป่าแถบนี้</div><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครูเล่าว่า “ในปัจจุบันกล้วยไม้ในป่ารอบๆชุมชนลดน้อยลงทุกที ..มีการเข้ามาของนายทุนเพื่อมารับซื้อกล้วยไม้ป่า และชุมชนเองก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ กลายเป็นผู้ขายทรัพยากรที่หายากขึ้นไปทุกทีของชุมชน ไม่นานกล้วยไม้คงจะหมดป่า”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ด้วยความเป็นคนในพื้นที่ ความรักและผูกพันในถิ่นเกิด ความเป็นครูที่คอยพร่ำสอนเยาวชน อดที่จะเป็นห่วงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้ … จึงเป็นจุดเริ่มต้นในการคิดหาแนวทางในการอนุรักษ์กล้วยไม้ในท้องถิ่นขึ้น พัฒนาจนกลายเป็นโครงการวิจัย ได้รับทุนสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย สำนักงานภาค</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้คนเริ่มเห็นความสำคัญของกล้วยไม้มากขึ้น …เริ่มคิดหาวิธีการในการอนุรักษ์ฟื้นฟูกล้วยไม้ของพวกเขา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">งานวิจัยเริ่มต้นขึ้น พร้อมกับการนำเสนอแนวคิดการอนุรักษ์ มีทั้งเสียงสนับสนุนและคัดค้าน กลุ่มที่สนับสนุนก็บอกว่า เป็นเรื่องที่ดี และควรทำอย่างรีบด่วน ส่วนกลุ่มที่คัดค้านก็บอกว่า อย่าไปยุ่งกับกล้วยไมเลย เพราะเห็นโครงการของรัฐที่ฟื้นฟูอนุรักษ์ แต่กลับกลายเป็นการประชาสัมพันธ์ให้พ่อค้าคนนอกเห็นของดีชุมชน แล้วเข้ามาซื้อถึงในชุมชน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครูเทียมจันทร์และทีมวิจัย ที่ส่วนหนึ่งเป็นเด็กเยาวชนที่เป็นนักเรียนยังออกพื้นที่ให้ความรู้ ความเข้าใจกับชาวบ้านที่เป็นพื้นที่วิจัย ทั้ง ๔ ชุมชน ผลจากการลงไปทำความเข้าใจทำให้ครูได้ทีมงานเพิ่มมากขึ้น พร้อมกับกำลังใจในการทำงานที่เพิ่มขึ้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โจทย์ที่น่าท้าทายของทีมวิจัยอยู่ที่ “จะมีการจัดการ ฟื้นฟู อนุรักษ์กล้วยไม้ ร่วมกันได้อย่างไร? จัดการอย่างไรถึงจะเหมาะสม?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้เป็นเพียงจุดเริ่มของงานวิจัยและพัฒนา…คิดว่าวิถีอนุรักษ์ และกระบวนการเรียนรู้ที่เกิดขึ้นของเด็กๆที่ร่วมทีมวิจัยของครูเทียมจันทร์ จะได้ซึมซับและเรียนรู้ในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ที่ไม่เฉพาะกล้วยไม้แต่เพียงอย่างเดียว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครูเทียมจันทร์บอกผมในตอนท้ายว่า “กล้วยไม้จะเป็นตัวเชื่อมให้เยาวชนเข้าไปร่วมเรียนรู้ ในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของชุมชน”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมให้กำลังใจพวกเขาในการทำสิ่งดีๆกับชุมชน ….และเราให้กำลังใจกันและกันทุกครั้งในเวทีเสวนาชุมชนคนวิจัยแม่ฮ่องสอน ที่จัดขึ้นทุกสองเดือนครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
กล้วยไม้ส่วนหนึ่ง ถูนำมาเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ และขายเพื่อการพาณิชย์ครับ<p>ที่ผมเห็นก็มี สามปอยหลวง ตระกูลแวนด้า ส่วนรองเท้านารีอินทนนท์ก็มีการเพาะขายครับ </p><p>หากสนใจต้องมาเยี่ยมผมก่อน นะครับ</p><p>(หลังเดือน ๙ จะได้มาฮันนีมูนด้วยไงครับ)</p><p>:)</p>
ว้าว....เปลี่ยนรูปอีกแล้ว
รูปใหม่นี้วัยรุ่นมากเลยค่ะ....
(^____^)
แวะมาแซว...เรื่องนี้อ่านตั้งแต่ตอนตีพิมพ์แล้วค่ะ แต่ไม่ได้ทิ้งรอย แต่ตั้งใจเข้ามาแซว...เรื่องรูปโดยเฉพาะเลยค่ะ..อิอิ
ช่วงนี้ผมต้องทำให้ตนเองอ่อนเยาว์ ครับ ประกอบกับอากาศมันร้อนครับ เลยเปลี่ยนทรงผมเสียเลย ซึ่งก็เย็นสบาย ไม่รุงรัง
คุณกะปุ๋มก็เปลี่ยนรูปเหมือนกันนะครับ
ก็เห็นคุณเอกเปลี่ยนรูป...กะปุ๋มก็ต้องเอาบ้างสิคะ...ภาพนี้ถ่ายเมื่อตอนไป..เป็นวิทยากรให้ภาควิชาพยาธิ มอ.เมื่อวันที่ 24-25 มีนาคม ที่ผ่านมาค่ะ...ไม่แน่ใจว่าเป็นพี่กานต์หรือพี่ถ่าวถ่ายให้ค่ะ...
(^_____^)
กะปุ๋ม
คุณกะปุ๋มครับ
จะบอกว่า ทั้งพี่กานต์ และพี่ถ่าว ต่างก็มีฝีมือในการถ่ายรูปที่หาตัวจับยากครับ
รูปนี้ผมถ่ายเมื่อ สามวันก่อน คราไปประชุมที่แม่ฮ่องสอนวันที่ ๒๕ มีค. ครับ กำลังฟื้นจากท้องร่วงและไข้ ดูอ่อนเพลียอยู่เหมือนกัน
แสดงว่าเราถ่ายรูปในช่วงเดียวกันนะครับ
ดอกไม้ ดอกกล้วยไม้ของพี่สวยมากครับ
<p>
</p><p> </p><p>เป็นแคทลียา หลากสี ดอกสมบูรณ์ และคิดว่าพี่คงได้ดูแลเป็นอย่างดี </p><p>
</p><p>ส่วนสีขาวเป็นดอก ตระกูลหวาย (สวยดีครับ ผมชอบสีขาว) ดูสะอาดดีครับ</p>
สวัสดีครับ..
ดูเหมือนระยะนี้จะมีเวลาและมีพลังในการเขียนบันทึกมากเลยนะครับ...พลอยให้มีบันทึกดี ๆ ได้อ่านและชวนให้ติดตาม ผิดกับผม...วันและเวลาชีวิต หายไปกับงานซะเยอะเลย...
แต่ "เวลาคุณภาพ" ที่คุณเอกเคยบอกผ่านทางโทรศัพท์ เป็นสิ่งที่ผมกำลังจัดการให้สมดุลยิ่งขึ้น...โดยเพาะเสาร์ - อาทิตย์ ควรต้องเป็นเวลาของพวกเขา...
.....
สมัยเด็กผมเลี้ยงวัวในโคก พบเห็นกล้วยไม้บ้าง เคยมีความพยายามเก็บมาเพาะเลี้ยงที่บ้าน รดน้ำทุกเช้า...บานบ้างไบนบ้าง
โตขึ้นเรียนมัธยม..เริ่มเรียนรู้คุณค่าของกล้วยไม้ทั้งในตัวตนของมันเอง รวมถึงตัวตนที่มีต่อความเป็น "ชาติ" ..ก็รู้สึกรักและหวงแหน เลิกเก็บออกมาจากป่า
.....
ตอนนี้หลายชุมชนให้เด็กเป็นกลุ่มแกนนำขับเคลื่อนเรื่องป่า...ซึ่งได้ผลอย่างน่าพอใจ แต่ผู้ใหญ่ในฐานะนายทุน คือ ปัจจัยปัญหาที่จัดการได้ยากมาก
สภาวะเช่นนี้ จึงมิใช่แค่การอนุรักษ์ แต่มันหมายถึงการฟื้นฟูด้วยเช่นกัน...
....
ผมเป็นคนหนึ่งที่ส่งกำลังใจถึงผู้คนที่เกี่ยวข้องกับวิถีการอนุรักษ์และฟื้นฟู นะครับ
พี่ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>การที่เรามีความอ่อนน้อมต่อธรรมชาติ และ มีความสุขกับสิ่งเล็กๆที่เจอ เป็นการใช้ชีวิตที่น่าอิจฉามากครับ</p><p>ดูจากรูปพี่อัมพรแล้ว เป็นผู้ที่มีความสุข และคนอยู่รอบข้างจะพลอยสุขไปด้วย</p><p>ขอบคุณพี่อัมพรมากครับ</p>
คุณพนัส ครับ<p>ช่วงนี้ผมพอมีเวลาว่างๆมากขึ้น และทุกอย่างเริ่มลงตัวมากขึ้น ผมพยายามเขียนบันทึกสม่ำเสมอครับ …เป็นการพัฒนาตนเองที่ผมไม่ยอมให้ขาดหายไป</p><p>เรื่องเวลาคุณภาพ ที่ผมเองปฏฺบัติต่อคนรอบข้างยังพร่องลงไปเยอะ…ผมควรจะทำให้สมดุลมากกว่านี้ แต่ด้วยภารกิจ ทำให้ผมต้องลดเวลาคุณภาพลง…</p><p>ผมยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร</p><p>ย่างเข้าเทศกาลปี๋ใหม่เมือง บ้านเฮา ทุกครั้งในตอนเด็กเราจะไปเก็บดอกกล้วยไม้ในป่า เพื่อเตรียมไปถวายพระที่วัดครับ สมัยก่อนมีมากมาย แต่ตอนนี้ก็หายไปตามกาลเวลา …เป็นความทรงจำที่ผมไม่ลืม</p><p>ต้องอนุรักษ์ และฟื้นฟูป่าอย่างเร่งด่วนครับ…งานอนุกรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ผมอยากทำครับ</p><p>ให้กำลังใจคุณพนัสครับ</p>
ดอกสวยมากอย่ากบอกว่าทำได้สวยมากเลย
จาก กุ๊กกิ๊ก
แม่เทียมทำได้สาวมากหนูจนะบอกว่าทำไมแม่ต้องเอาลงคอมพิวเตอร์ค่ะ
จากวราทิพย์ ดวงสุภา
สวย