พลิกใจจากเหนื่อยหน่าย ทำสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความสุข

ข้อคิดในวันพระ การได้ให้ผู้อื่น...... เปิดโอกาสให้เราได้ให้ตัวเอง

         ทุกครั้งที่เกิดความทุกข์   ความสับสน  ความเหนื่อยหน่ายขึ้นในใจ    เชื่อได้ว่าคนเราทุกคนล้วนมีความเห็นแก่ตัวเกิดขึ้นในใจ  แต่เมื่อใดก็ตามที่เราเกิดปัญญาจากการเรียนรู้ธรรมะ  จะพบว่า "การได้ให้ผู้อื่น   เปิดโอกาสให้เราได้ให้ตัวเอง"         

 

          ใจของคนเราที่คิดจะให้เป็นหัวใจที่ยิ่งใหญ่่  ถือว่าเป็นการเอาชนะความเห็นแก่ตัวลงได้   หลังจากนั้นใจของเราก็จะคลายจากความทุกข์ลงได้                                  

 

           การที่เรามีสติจดจ่อกับการทำสิ่งที่อยู่ในปัจจุับันด้วยความสุข เราก็จะไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาแย่งความสุขของเราไป  

 

...........เพราะสุดท้าย...คนรอบข้างก็จะกลายเป็นปัจจุบันขณะของเรา  ขอให้เราเปิดใจให้กว้างขวาง    ขวนขวายที่จะเอาใจใส่ดูแลผู้อื่น   เปิดโอกาสให้ตัวเองได้พัฒนาจิตใจที่ใสสะอาด  ภูมิใจ  เกิดศรัทธา  มั่นใจในความดีของตน

 

             ในวันนี้เราอาจจะเหน็ดเหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่และอยากจะหนีไปให้พ้นจากภาระและปัญหาต่างๆ ขอให้เราพลิกใจจากเหนื่อยหน่าย   ให้กลายเป็นวิถีอันงดงาม

  "ไม่ต้องตามใจตัวเองในสิ่งที่อยากทำ   แต่ขอให้ทำสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความสุข"  

          สร้างความดีให้เกิดขึ้นในหัวใจของทุกคนที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง  แล้วเมื่อนั้น....เราก็จะได้ความสุขใจเป็นของขวัญในที่สุด...... 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ผู้หญิงดอกไม้เหล็กและความทรงจำในเรือนรักร้อย



ความเห็น (31)

  • อ่านบันทึกนี้ มะปรางได้ข้อคิดของชีวิตอย่างหนึ่งค่ะ  ความสุขอยู่ที่เราเลือกเอง
  • ขอบคุณมากค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • มาอ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้น
  • ชอบเสียงขิม
  • สงสารเมื่อชาติก่อนเป็นชาวโบราณ
  • ชอบอันนี้ จะพยายามทำครับ
  • สร้างความดีให้เกิดขึ้นในหัวใจของทุกคนที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง  แล้วเมื่อนั้นเราก็จะได้ความสุขใจเป็นของขวัญในที่สุด...... 
เขียนเมื่อ 
  • น้องมะปรางเปรี้ยวคะ  ใช่ค่ะความสุขอยู่ที่เราเลือกเอง...
  • บางครั้งเราอยากทำโน่นทำนี่  ตามที่ใจเราอยากจนเกินไป  บางครั้งก็เป็นทุกข์
  • ลองเลือกทำสิ่งที่มีความสุขสิคะ  เราเลือกได้ค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีค่ะพี่ขจิต..สบายดีแล้วนะคะ
  • หว้าอาจจะห่างๆไปบ้างนะคะ  แต่พยายามเข้ามาทุกวันค่ะ
  • สิ่งเหล่านี้เป็นความสุขใจของหว้าค่ะ  เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงให้หว้ามีแรงทำความดีต่อไปค่ะพี่ี่
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ...บันทึกที่เงียบ ๆ ไป  คงเป็นห้วงชีวิตที่มีงานเข้ามาสู่ชีวิตอย่างมากมายมหาศาล

ก็หวังแต่เพียงว่า อ.ลูกหว้า คนเก่งและคนแกร่ง  จะยังมีความสุขกับการทำงาน (เสมอไป)

...

ไม่ต้องตามใจตัวเองในสิ่งที่อยากทำ   แต่ขอให้ทำสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความสุข

ขอบคุณครับ...

บางครั้งเราอยากทำโน่นทำนี่  ตามที่ใจเราอยากจนเกินไป  บางครั้งก็เป็นทุกข์ <---ประโยคนี้ โดนใจอีกแล้วค่ะ  อ.ลูกหว้า

ทำมาเกิน จัดการไม่้ดี กลายเป็นปัญหา ทำให้พอดี แล้วจะได้จัดการได้อย่างสมบูรณ์มากยิ่งขึ้นค่ะ ปัญหาก็จะเกิดน้อยลงค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ  

เขียนเมื่อ 
  • คุณแผ่นดินคะ...
  • พอดีมีปัญหาที่หว้าต้องจัดการให้ได้
  • อย่างน้อยที่นี่เหมือนเป็นที่พักใจของเราในยามทุกข์ค่ะ
  • กะว่าจะเขียนบันทึกในบล็อกนี้ให้ได้ทุกวันพระค่ะ
  • พอดีช่วงนี้ถือศีล 8  และทานมังสวิรัติทุกวันพระ  เลยอยากจะเขียนอะไรในนี้บ้างค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • น้องมะปรางเปรี้ยวคะ..
  • คนที่จะเตือนเราได้ดีที่สุดก็คือตัวเราเองค่ะ...
  • เข้ามาเขียนเตือนตัวเองบ่อยๆค่ะ  ธรรมะวันละนิด
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

  • สุขทุกข์อยู่ที่ใจเราเองจริงๆ ครับ ราชากับยาจกอาจมีความสุขเท่ากันได้ครับ
  • แต่พุทธศาสนาของเราไม่ให้ติดอยู่แค่ความสุข ยังมีอะไรที่เหนือความสุข ลองช่วยกันค้นหาดูครับ

ขอเป็นกำลังใจครับ

อนุโมทนาบุญในวันพระด้วยค่ะ

พี่ทานมังสะวิรัติวันพระเหมือนกัน และวันที่ไปวัด

วันนี้ก็ทาน  แต่ตอนเย็นโดยพี่บ่น  เพราะช่วงนี้ซ้อมกีฬาหนัก ต้องใช้พลังงานเยอะ  จึงจำต้องกินเนื้อเสริมเข้าไปด้วย  ก็คงลาสัก 2 เดือนค่ะ

วันนี้พ่อครูเศร้า ลูกสาวไม่ได้ไปบ้านครูบา

มีหลายคนเศร้าตามค่ะ

แวะมารับน้ำทิพย์ชโลมใจให้มีแรงสู้ต่องาน จากบันทึกนี้ก่อนนอนค่ะ

หลาย ๆ คน รีบเร่งงาน เพียงเพื่อจะได้พบความสุขในเบื้องหน้า  เราจะไปผ่อนคลายกันที่บ้านพ่อครูฯ เผื่อลุกหว้านะคะ

        ไม่เสียใจนะคะที่ไม่ได้เจอลูกหว้า  เพราะสัมผัสถึงพลังกาย พลังใจ และพลังจิต จากบันทึกของลูกหว้าตลอดเวลาคะ

        หวังเพียงสักวันได้มีโอกาสสัมผัสตัวอุ่น ๆ นะคะ

สวัสดีครับอาจารย์

มาสวัสดีครับแล้วก็มาแอบฟังเพลงครับผม :D

ปกติผมก็ทานข้าว สองมื้อเป็นประจำอยู่แล้วครับ (เพราะตื่นสายตลอดเวลา ข้าวเช้าไม่เคยตื่นมากินทันครับ :D)

เขียนเมื่อ 
  • คุณ  ธรรมาวุธ คะ
  • ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมเยียน
  • ความจริงตัวเองก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่อาจจะศึกษาธรรมะแบบผิวเผิน....
  • ยังต้องศึกษาอีกมาก แต่คิดว่าถ้าการดำรงชีวิตของเราสามารถสอดแทรกธรรมะเข้าไปได้น่าจะทำให้เราอยู่ได้อย่างมีความสุขค่ะ
  • ยังต้องการคำชี้แนะของคุณอีกมากค่ะ  เพราะทราบว่าคุณได้ศึกษาค้นคว้ามาพอสมควร
  • ขอบคุณนะคะ แล้วเจอกันทุกวันพระค่ะ
เขียนเมื่อ 
  • พี่อิ่งอ๊อบคะ....
  • สิ่งหนึ่งที่ช่วยขัดเกลาจิตใจหว้า  นอกจากครอบครัวแล้ว  หว้าก็ได้รับจากการไปเรียนที่เชียงใหม่นั่นแหล่ะค่ะ
  • สมัยเรียนอยู่ชมรมพุทธศิลป์ทำให้เราต้องทำวัตรเย็นทุกวัน
  • และในวันพุธ  เราจะนิมนต์พระมารับบิณฑบาตรในม.ช.และมีการฟังเทศน์ต่อที่สนามวอลเล่ย์ฯ
  • ส่วนวันอื่นๆก็ไปตักบาตรตอนเช้าที่ตลาดต้นพยอมค่ะ
  • พอตอนนี้ได้ละเลยหลายๆอย่าง  แต่ถ้ามีโอกาสก็อยากจะทำให้ได้ตลอดค่ะพี่
  • เสียใจจังค่ะที่ครูบาเศร้า...ยังมีเวลาอีกนิดที่หว้าจะพยายามอีกครั้งหนึ่ง...
เขียนเมื่อ 

คงจะมีบางช่วงเวลาครับที่คนเราท้อ...

คงต้องอาศัยกำลังใจจากตัวเราครับ ที่จะทำให้เราผ่านพ้นช่วงเวลาเหล่านี้ไปได้...

ชอบดนตรีจังครับ...

เขียนเมื่อ 
  • พี่แป๊ดคะ...
  • หว้ารู้สึกได้เลยค่ะว่านี่เป็นบททดสอบอย่างหนึ่งทีเดียวว่ากว่าเราจะมาเจอกันได้มันยากเย็นเพียงใด
  • หว้าพยายามย้ายตำแหน่งคนคุมแถวเพื่อให้ไปคู่กับคนที่เขาอยากไปเชียงใหม่  เคลียร์ทุกอย่างจนเรียบร้อย
  • แต่กลับมาเจอการเลื่อนรับปริญญาจนวันซ้อมมาชนกับวันที่ 5-7 เม.ย. พอดี
  • นี่ก็ไปวิ่งอีกหลายอย่างไม่ขอเอ่ยถึงละกัน
  • สุดท้ายมีโอกาสเดียวคือหาคนมาซ้อมรับปริญญาแทนแล้วทำเรือง   ซึ่งทั้งมหาลัยมีหน้าที่กันหมด.....ความหวังริบหรี่จริงๆเลย
  • ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจ
เขียนเมื่อ 
  • น้องต้นคะ..
  • แต่กรณีของน้องนี่คงไม่ใช่การถือศีล 8 นะคะ
  • เพราะน้องคงทานมื้อเที่ยงและมื้อเย็นถึงจะสองมื้อเหมือนกัน
  • เพราะศีล8 ห้ามทานหลังเที่ยงวันค่ะ...

เขียนเมื่อ 
  • คุณดิเรก..
  • ทำไมเปลี่ยนรูปหล่ะคะ  อ.ราณีเรียกให้มาดูเลย
  • ชอบดนตรีหรือคะ  หว้าชอบเล่นขิม แต่ไม่เก่ง
  • ว่างๆจะปัดฝุ่น เล่นเพลงนี้ซะหน่อย  ได้โน๊ตมาแล้ว  เย็นๆดีค่ะ  ชอบ..
เขียนเมื่อ 
เปลี่ยนตามกระแสครับ อ.ลูกหว้า ช่วงนี้คนเปลี่ยนกันเยอะ...
เขียนเมื่อ 
  • หว้าชอบภาพเก่าค่ะ ภาพนี้ดูผิวเข้มไปหน่อยอิอิ
เขียนเมื่อ 
แอบหมูมาอยู่ที่นี่เอง
เขียนเมื่อ 
เป็นแรงใจให้ทำได้ในสิ่งที่หวังนะครับ
เขียนเมื่อ 
  • น้องหมูคะ...
  • พี่จะมาบล็อกนี้ทุกวันพระค่ะ
  • แวะมาพักใจนิดๆแถวนี้

มาตามลูกช้างน้อยๆไปตอบช่วยพี่ลูกช้าง  อิอิ

พี่หนิงรบกวนด้วยนะคะ  อ.ลูกหว้าขา...

เขียนเมื่อ 
  • ขอบคุณค่ะคุณพนัส...
  • อาจจะห่างหายไปบ้าง  แต่ก็ยังมีแรงทำงานต่อไปค่ะ
เขียนเมื่อ 
วันนี้ไม่ใช่วันพระมาอ่านได้ใช่ไหมครับ ฮ่าๆๆๆๆ
เขียนเมื่อ 
  • พี่หนิงขา..
  • แอบย่องๆไปแล้ว  ช่วงนี้กลัวค่ะมีความผิดทำให้คุณพ่อเศร้าใจ อิอิ
เขียนเมื่อ 
  • พี่ขจิตขา...
  • บรรดาลูกชายลูกสาวครูบานี่ช่างน่าสงสารกันจริงเล๊ย...
  • ไม่ใช่วันพระก็มาอ่านได้ค่ะ  พี่..หนูเขียนบันทึกให้พี่หล่ะ  ตามไปอ่านนะคะ
  • http://gotoknow.org/blog/Kulkanit/86967
เขียนเมื่อ 
งั้นหมูมาเดือนละ 4 วันพอพี่ อิอิ
เขียนเมื่อ 
  • ได้เลยค่ะน้องหมู
เขียนเมื่อ 
  • สร้างความดีให้เกิดขึ้นในหัวใจของทุกคนที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง แล้วเมื่อนั้น....เราก็จะได้ความสุขใจเป็นของขวัญในที่สุด...... 
  • ถึงจะเลยวันพระมาแล้ว   แต่อยากบอกว่าถ้าพวกเราทุกคนร่วมใจในวันพระหรือวันอื่นๆก็ได้
  • ลองมารวมใจกันสวดมนต์  ถือศีล  ส่งแรงใจทุกดวงถวายแด่ในหลวงของเรา
  • และส่งแรงใจอันบริสุทธิ์ของพวกเรา  เพื่อให้เกิดความสงบสุขในประเทศของเรา
  • ไม่ว่าท่านจะอยู่ในประเทศ  หรืออยู่มุมไหนของโลก  ทุกคนสามารถรวมใจเป็นหนึ่งเดียวกันได้ค่ะ.....