งาน QA เป็นงานที่ต้องใช้ความอดทน ทั้งในเรื่องเอกสาร การทำความเข้าใจ และการประสานงาน NUQA Staff ก็ทำงานกันอย่างอดทน ต้องประสานงาน (ประสานงาเป็นบางที) สารพัดฝ่าย บางครั้งได้ข้อมูลบ้างไม่ได้บ้าง จนเหนื่อยใจ แต่ NUQA Staff ก็ยังได้ข้อมูลมามากกว่า 80%

          เมื่อวันที่  12 – 13 มีนาคม 2550 ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยนเรศวรได้จัดโครงการ KM Workshop เพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา ครั้งที่ 2 ขึ้น ที่ทรัพย์ไพรวัลย์ แกรนด์ แอนด์ รีสอร์ท จังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเชิญรองคณบดีและเจ้าหน้าที่ด้านการประกันคุณภาพการศึกษา เข้าร่วมโครงการ เพื่อทำความเข้าใจตัวบ่งชี้ของมาตรฐานการประเมิน และเตรียมความพร้อมสำหรับการประเมินภายนอกจาก สมศ. รอบสอง โดยมีการประเมินตนเอง ใช้ช้อมูล 9 เดือน (มิถุนายน 2549 ถึงกุมภาพันธ์ 2550) เป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับการประเมินอย่างจริงจัง โดยเชิญผู้ประเมินภายในของมหาวิทยาลัยไปทำความเข้าใจเกณฑ์และตัวบ่งชี้ร่วมกันด้วย ทั้งนี้ก็เพื่อการประเมินภายในของมหาวิทยาลัยจะได้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน

          พูดถึงการประเมินภายใน ของมหาวิทยาลัยนเรศวร เท่าที่ทำงานด้านการประกันคุณภาพการศึกษา (QA) มาประมาณ 8 ปีได้ เริ่มจากปีแรก ที่ทำการประเมินเพื่อการประกันคุณภาพ จำได้ว่าปีแรกๆ นั้นทำงานด้วยความรู้สึกที่หดหู่มาก เดินไปทางไหน จะได้รับสายตาและการกระทำแปลกๆ จากคนในมหาวิทยาลัย เพราะช่วงแรกที่มีการประกันคุณภาพเข้ามา (อันนี้วัดจากความรู้สึกตัวเอง) คนส่วนมากจะคิดว่า เป็นการประเมิน เป็นการจับผิด และคนส่วนมากก็ไม่ชอบให้ใครมาจับผิดซะด้วย แต่จริงๆ แล้ว การประกันคุณภาพการศึกษา เป็นการรับรองมากกว่า เป็นการรับรองว่าการศึกษาจะมีคุณภาพที่ดีขึ้นเรื่อยๆ  โดยที่มีระบบบริหารจัดการที่ดีเพื่อเอื้อให้เกิดคุณภาพนั้นด้วย แต่ทุกวันนี้ ต่างจากเมื่อก่อนเยอะ เพราะทำงาน QA ด้วยความรู้สึกดีมาก อาจเป็นเพราะงาน QA ค่อนข้างอยู่ตัว ทำการประเมินภายในทุกปี จนเป็นวัฒนธรรมการประเมินของมหาวิทยาลัยนเรศวรไปแล้ว

          และพูดถึงการทำงาน QA ที่รู้สึกดีนั้น ส่วนหนึ่งก็มาจาก “คน” ที่ทำงานด้วยกัน ไม่ใช่เฉพาะใน QAU 5 คนเท่านั้น แต่เป็นเจ้าหน้าที่ QA ของคณะวิชาและหน่วยงานต่างๆ ทั้งมหาวิทยาลัย หรือที่เรา QAU เรียกกันจนติดปากว่า QA Staff หรือ NUQA Staff การทำงานด้วยกันจนเป็นเหมือนเพื่อนที่คอยช่วยแนะ ช่วยนำ จนกลายเป็นเครือข่ายที่ดีต่อกันนั้น มาวันนี้ทำงาน QA แบบสบายใจ เพราะเรามีเพื่อนที่ช่วยเหลือกันในเรื่อง QA อยู่ทั่วทั้งมหาวิทยาลัย นี่เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้งาน QA ของมหาวิทยาลัยนเรศวรเดินทางมาอย่างมีทิศทางที่ชัดเจน และนี่ก็เป็นคำพูดที่ไม่ได้มาจากคน คนเดียว แต่เป็นหลายคนที่รู้สึกคล้ายกันว่า QA ของมหาวิทยาลัยนเรศวร มีน๊อตตัวสำคัญก็คือ NUQA Staff จากทุกคณะที่ประสานงานด้าน QA อย่างทรหด อดทน และแม้ว่าช่วงท้ายของโครงการที่ผ่านมานี้ ท่านอธิการบดีมากล่าวปิดท้าย และขอบคุณอาจารย์ด้วยความชื่นชม อาจไม่ได้พูดถึง NUQA Staff  นั้น แต่หลังงานนี้ อ.วิบูลย์เองและเราทุกคนต่างก็ชื่นชม NUQA Staff  ทุกคนจากใจ เพราะงานนี้เสร็จสิ้นได้อย่างสมบูรณ์ก็เพราะ NUQA Staff นี่เอง

          งาน QA เป็นงานที่ต้องใช้ความอดทน ทั้งในเรื่องเอกสาร การทำความเข้าใจ และการประสานงาน
          NUQA Staff  ก็ทำงานกันอย่างอดทน ต้องประสานงาน (ประสานงาเป็นบางที) สารพัดฝ่าย บางครั้งได้ข้อมูลบ้างไม่ได้บ้าง จนเหนื่อยใจ แต่ NUQA Staff  ก็ยังได้ข้อมูลมามากกว่า 80%

          เมื่อวันที่เดินทางกลับจากจบโครงการ (13 มีนาคม 2550) อ.วิบูลย์ แกนนำของ NUKM Team ก็ชื่นชมกับงานนี้ว่า เหนื่อยแต่ได้ผลที่คุ้มค่า ต้องชม NUQA Staff  ของทุกคณะที่ให้ความร่วมมืออย่างดี โดยงานนี้ อ.วิบูลย์ถึงกับขอเนื้อเพลง เพลงหนึ่ง ไปหัดร้องเพลง เผื่อวันนึงอาจมีโอกาสได้ร้องเพลงเพลงนี้ร่วมกันกับ NUQA Staff  นั่นคือเพลง ยังยิ้มได้ ของพลพล พลกองเส็ง  ค่ะ

          (แต่อาจรอนานหน่อยกว่าจะร้องเพลงร่วมกันได้ เพราะ อ.วิบูลย์น่ะ อย่าว่าแต่ร้องเพลงเลย แค่ปรบมือยังไม่เข้าจังหวะเลย อันนี้จากปากเจ้าตัวเอง บวกประสบการณ์ตรงที่เจอมา)


(คลิกที่ภาพเพื่อดูภาพขนาดใหญ่)
โฉมหน้า NUQA Staff ทั้งนี้รวมถึงเลขานุการทุกคณะด้วย

  <p align="center">เนื้อเพลง ยังยิ้มได้</p><p align="center">หลายครั้งที่ชีวิต เจอกับปัญหา ทำให้ใจเธออ่อนล้าลงบ้างไหม
ฉันถามด้วยความรัก ถามด้วยความห่วงใย ไม่ได้ดูถูกเธอ
</p><p align="center">หวังแล้วก็ผิดหวัง มาตั้งกี่ครั้ง เธอก็ยังอยู่ตรงนี้ไม่จากไป
ฉันรู้มันยากนัก ที่รักฉันนั้นขอบใจ เธอเหลือเกิน
</p><p align="center">เหนื่อยหน่อยนะ อยู่กับฉัน เมื่อสิ่งที่ฝันนั้นมันไม่ง่ายเลย
แหละวันนี้ฉันรู้ ต้องเหนื่อยหนักกว่าที่เคย แต่เธอก็ยังยิ้มได้
</p><p align="center">ไม่คิดจะยอมแพ้ เราก็ไม่แพ้ แค่เพียงทางไม่มีดอกไม้ให้ก้าวเดิน
ขุนเขาหรือขวากหนาม ด้วยรักมันคงไม่ยากเกิน ที่จะเดินไปให้ถึงปลายทาง
</p><p align="center">เหนื่อยหน่อยนะ อยู่กับฉัน เมื่อสิ่งที่ฝันนั้นมันไม่ง่ายเลย
แหละวันนี้ฉันรู้ ต้องเหนื่อยหนักกว่าที่เคย แต่เธอก็ยังยิ้มได้
</p><p align="center">ไม่คิดจะยอมแพ้ เราก็ไม่แพ้ แค่เพียงทางไม่มีดอกไม้ให้ก้าวเดิน
ขุนเขาหรือขวากหนาม ด้วยรักมันคงไม่ยากเกิน ที่จะเดินไปให้ถึงปลายทาง
</p><p>          รัตน์ทวี อ่อนดีกุล</p><p>
 
</p>