วันนี้ดิฉันและเจ้าหน้าที่กองกิจฯบางส่วน ได้เดินทางไปเยี่ยมค่ายที่นิสิตมมส. ได้จัดโครงการขึ้น ณ จังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 3 ค่ายด้วยกัน ดังนี้
1.ค่ายสิ่งแวดล้อมสร้างสรรค์สื่อสัมพันธ์เพื่อชุมชน ณ บ้านสะอาด ต.ผาน้ำย้อย อ.หนองพอก
2.ค่ายนอกหน้าต่างเพื่อน้อง ณ วัดบ้านดอนม่วง อ.โพนทอง
3.ค่ายครูบ้านนอก ครั้งที่ 2 ณ รร.ดงเครือวัลย์ อ.จังหาร
ในระหว่างนั้นดิฉันก็ได้ถ่ายภาพกิจกรรมต่างๆมากมาย แต่มีบางภาพที่ดิฉันถ่ายภาพแล้วรู้สึกยังไงก็ไม่รู้ อยากให้ท่านช่วยแสดงความคิดเห็นกับภาพที่เกิดขึ้นเหล่านี้ด้วยนะคะ
ภาพที่ 1 ดิฉันถ่ายภาพนี้ตอนที่คนในชุมชนมาดูกิจกรรมในค่าย
ภาพที่ 2 ดิฉันถ่ายภาพนี้ตอนที่กำลังเดินเข้าไปในบริเวณพระมหาเจดีย์ฯ ที่ผาน้ำทิพย์ (ผาน้ำย้อย)
ภาพที่ 3 ดิฉันภ่ายภาพนี้ตอนที่เดินขึ้นไปนมัสการพระสารีริกธาตุ ชั้นบนสุดของพระมหาเจดีย์ฯ
ภาพที่ 4 ดิฉันภ่ายภาพนี้ในขณะที่เดินลงซึ่งอยู่ในบริเวณผาน้ำทิพย์ ตลอดระยะทางเป็นป่าเขียวขจี มีเสียงจั๊กจั่นร้อง และลมพัดปลิว
ภาพเหล่านี้เป็นยังไงบ้างคะ ช่วยดิฉันบรรยายความรู้สึกหน่อยซิค่ะ อิอิ
ชอบภาพแรกค่ะ...ดูมีชีวิต เห็นการเคลื่อนไหว...ความห่วงใย...เห็นชีวิตค่ะ
ปล. เปลี่ยนรูปใหม่ แล้วจำเกือบไม่ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณส้มโอ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ปล.เปลี่ยนรูปใหม่ แล้วหน้านุ้ยเปลี่ยนด้วยเหรอคะ สงสัยรูปนี้น่ากลัวกว่ารูปเดิมแน่เลย อิอิอิ </p><p> </p>
ผมว่าเป็นความสำเร็จของโครงการครับ ดูได้จากภาพแรกครับ พี่จูงน้องมาร่วมกิจกรรม...
ภาพสุดท้าย...แสดงให้เห็นว่าชุมชนนี้ยังมีความเป็นธรรมชาติอยู่มากครับ...
ขอบคุณมากค่ะ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p> ความสำเร็จคงเกิดขึ้นไม่ได้ถ้าหากขาดความร่วมมือร่วมใจของเราทุกคนในสังคมค่ะ </p><p>ภาพที่สอง ดูคลาสสิค ลึกลับ โบราณ …..(แต่คนถ่ายภาพไม่โบราณนะคะ อิอิอิ)</p>
ชอบภาพที่ 4 คะ
สิ่งมีชีวิต อาศัยเกิด ตาย พึ่งพิงกันเสมอ
ขอบคุณมากค่ะ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>พระมหาเจดีย์และบรรยากาศรอบข้างสวยมากๆ ถ้ามีโอกาสนุ้ยก็จะไม่ลืมที่จะไปที่แห่งนี้อีกแน่นอนค่ะ… (นุ้ยไปบ่อยนนะคะแต่ก็ไม่เคยเบื่อเลย อิอิอิ) </p><p> </p>
รู้สึกถึงความสงบที่ซับเข้าสู่ตัวเราอย่างไม่รู้ตัว สายลมแผ่วเบาจักชวนให้หยุดนิ่ง เพื่อพิจารณาสิ่งมงคลที่ส่งผลให้จิตใจเราที่พบเจอตื่นเต้น ดีใจ ปนกับรอยยิ้ม แสดงออกถึงการอิ่มบุญครับ
หนีเร็ว...รถตู้มาจับเด็กแล้ว....
ปล...นี่ไง พอมาอยู่กลุ่มงานกิจกรรม ลงพื้นที่แล้วก็มีมุมชีวิตมานำเสนอได้ ...
นักคอมพิวเตอร์ ก็มีจินตนาการเหมือนกัน
เยี่ยมครับ...
พรุ่งนี้ไปอีกมั๊ย
ชอบภาพแรกเหมือนกัน รู้สึกว่าไม่ใช่ได้มาง่ายๆ เด็กคนนั้นจะทำหน้าแบบนั้น ท่าแบบนั้นอีก หรือเปล่าก็ไม่รู้
อย่าลืมแวะไปดูเด็กในคาถานะครับ พี่เลี้ยงกิตติมศักดิ์http://gotoknow.org/blog/pandin/84475
ถึงคุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul><p> </p>
ถึง พี่พนัส <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
ถึงคุณวีร์ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
ถึงพี่พนัส <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul><li> แวะไปดูมาแล้วค่ะ น่ารักจังเลย หลานใครเนี่ย อิอิ เสียดายที่ไม่ได้ไป ก็เมื่อวานรู้สึกเหนื่อยๆน่ะค่ะ กลับห้องอาบน้ำนอนเลยค่ะ </li></ul><p> </p>
ถึงน้องออย
นอนเลย….หมายถึง ยังไง…พี่ไม่เข้าใจ อิอิ (ยืมใช้) …ลืมไปต้องมีอีก อิ…สิถึงจะของแท้
ถึงพี่พนัส <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul>
สวัสดีครับ
ชอบภาพที่ 2 ครับ ภาพเห็นมิติความลึกดีครับ สวย
ดูแล้วรู้สึกอยากเดินไปปลายทาง
ถึงคุณ