ว่าจะเลือกเรียนสัตวแพทย์หรือว่าแพทย์ดี

เมื่อวาน...ช่วงที่ผมพาครอบครัวไปทานอาหารเวียดนาม(เพราะภรรยาผมเชื่อว่าจะได้กินผักเยอะ ๆ ...555) ผมก็ถูกต้อนให้มีสติกลับคืนมาบ้าง...หลังจากที่กำลังเกิดอาการหลงมัวเมากับปฏิบัติการใหม่ ๆ ที่ท้าทายความสามารถอยู่ไม่น้อย...

 

เราคุยกันบนรถ(ไม่รู้เป็นไร การเรียนรู้ของครอบครัวเกิดขึ้นเวลาอยู่บนรถเป็นส่วนใหญ่...555)ภรรยาผมสะท้อนให้ผมฟังว่า...ระยะนี้พ่อคล้ายนอนหลับไม่สนิทนะ...นอนดิ้นกระสับกระส่ายตลอดเลย...555(ผมนึกถึงช่วงที่คนอื่นคิดว่าผมมีปัญหา...ผมกลับนอนหลับสนิทเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น...แต่พอคนอื่นคิดว่าผมกำลังจะได้อะไรดี ๆ...ช่วงนี้กลับนอนกระสับกระส่าย...) นี่ถ้าผมไม่เล่าให้เธอฟังว่าผมทำอะไรมาบ้าง...สงสัยหาว่าผมเรียนวิชาคณิตคิดนอกใจแน่ๆ...555

 

อยู่ ๆ น้องเมก็พูดขึ้นมา... คุณพ่อคุณแม่ขา...น้องเมตัดสินใจไม่ถูกค่ะ...ว่าจะเลือกเรียนสัตวแพทย์ หรือว่าจะเรียนแพทย์รักษาคนดี...

ผม ภรรยา และพี่เติ้ล ต้องหยุดฟังแล้วหันไปมอง...เพราะอะไรน้องเมถึงตัดสินใจไม่ถูกล่ะลูก...ผมถามด้วยความสงสัยจริง ๆ (ระคนกับรอยยิ้มของภรรยา...ที่พยายามปลูกฝังให้ลูกมีเป้าหมายชีวิตเสียเหลือเกิน...นี่แค่ ป.2 ก็คิดถึงเป้าหมายในอนาคตแล้วหรือเนี่ย...555)

ถ้าน้องเมเป็นสัตวแพทย์...น้องเมก็จะรักษาน้องแบล็ค(สุนัขตัวเดียวที่เราเลี้ยงไว้...โดยที่เป็สุนัขที่เกิดจากสุนัขบ้านข้าง ๆ กัน...น้องเมอุ้มตั้งแต่แรกคลอด...เราไม่ได้เลี้ยงกันอย่างจริงจัง...แต่เมื่อถึงเวลาที่เขาจะตาย...เขาก็มานอนหน้าบ้านผม...น้องเมร้องไห้อ้อนวอนให้ผมพาไปรักษาจนรอดชีวิตมาได้...ขณะนี้กำลังเป็นเรื้อน...555) ถ้าน้องเมเป็นแพทย์....น้องเมก็จะดูแลคุณพ่อคุณแม่...

 

พี่เติ้ลอุทานทันที...โห...นี่เอาพ่อแม่ไปเปรียบเทียบกับสุนัขเชียวเหรอน้องเม...55555

 

น้องเมรีบบอกว่าไม่ใช่...  ผมกับภรรยาหัวร่อก๊ากกก...

 

แต่ผมก็กลับมาทบทวนตัวเองอีกครั้ง...หรือน้องเมกำลังสะท้อนความรู้สึกบางอย่างให้กับผม...เอางานมากไปกว่าความรักที่เคยมอบให้เธอหรือปล่าวนะ...