GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความทะเยอทะยาน อีกข้อสำหรับ “บุคลากรในองค์กร”

"การทำงานต้องทำด้วยฝีมือ ทำด้วยใจ ไม่ได้อาศัยความฟลุ้ค... ถ้าไม่เก่งอนาคตขององค์กรก็มืดมน..."

บุคคลใดก็แล้วแต่  ที่คิดจะเข้ามาอยู่ในองค์กรใดองค์กรหนึ่ง  เมื่อก้าวเข้ามาแล้ว  สิ่งที่บุคคลเหล่านั้นจะต้องทำนั่นก็คือ  “ปักใจเชื่อมั่นในองค์กรของตน  และทำดีให้ถึงที่สุดเท่าที่จะทำได้” 

คนบางคนอาจคิดว่า  มันไม่ใช่...  งานบางงานน่ะ...  ไม่ต้องทำดีที่สุดก็สามารถเห็นผลแล้ว

นั่นแหละ...  เป็นความคิดที่ผิด...

เพราะมีองค์กรไม่กี่องค์กรหรอกที่ฉาบฉวยสิ่งเหล่านี้ได้...  แต่ส่วนมากจะทำไม่ได้  เพราะการทำงานต้องทำด้วยฝีมือ  ทำด้วยใจ  ไม่ได้อาศัยความฟลุ้ค...  ถ้าไม่เก่งอนาคตขององค์กรก็มืดมน  ผลที่ตามมานั่นก็คือหน้าที่การงานของบุคลากรในองค์กรนั้นก็จะมืดมนตามไปด้วย

บุคลากรในองค์กรจะต้องมีความสามารถ  และที่ขาดไม่ได้นั่นก็คือ  “ความทะเยอทะยาน”  ถ้าบุคลากรขาดความความทะเยอทะยาน  พลังในการสร้างสรรค์งานให้กับองค์กรก็จะไม่เกิดขึ้นเลย  ถึงแม้ว่าบุคลากรจะมีพรสวรรค์ก็ตาม  แต่ถ้าขาดข้อนี้ไปก็ไม่สามารถแสดงศักยภาพได้อย่างเต็มที่

บุคลากรในองค์กรทุกองค์กร  จึงจำเป็นต้องตั้งความหวังสูง ๆ  เข้าไว้  เช่น  ไม่จำเป็นต้องเป็นคนเก่งที่สุด  แต่เป็นคนที่สามารถพัฒนาองค์กรก้าวเดินอย่างราบรื่น  ก็สุดยอดแล้ว....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): องค์กรบุคลากร
หมายเลขบันทึก: 83038
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 5
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (5)

ผมมองว่าเป็นเรื่องก้ำกึ่งกันนะ ระหว่าง "ความทะเยอทะยาน" ที่ว่า กับ "แรงบันดาลใจ (Passion)"

สองสิ่งอาจเชื่อมโยงกันได้ ณ ช่วงเวลาที่ลงตัว โดยแรงบันดาลใจ ส่งผลต่อการเกิดความทะเยอทะยาน ข้อสังเกตคือว่า  ...จู่ๆ แล้วคนจะทะเยอทะยานได้ง่ายๆ นั้นหาได้ยาก อาจต้องใช้ แรงบันดาลใจ ช่วยอีกแรง

ขอบคุณ  พี่
P
ครับที่เข้ามาอ่าน...  แน่นอนครับ  สิงสิ่งนี้ท่าทางจะตัดขาดจากกันไม่ได้เลยจริง ๆ  นะครับ...

ความทะเยอทะยานของคนทำงานนั้น อาจเป็นเพราะมีเป้าหมายในการทำงานของตนเอง ซึ่งเป้าหมายนี้เองที่เป็นแรงผลักดันในการทำงานให้ดียิ่งขึ้นค่ะ เพื่อบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ค่ะ

ปล. ภาพที่ใส่ไว้ ไม่แสดงนะค่ะ

ขอบคุณ  คุณ
P
ที่เข้ามาอ่านครับ...  บางคนเห็นความทะเยอทะยานเป็นเรื่องเกินตัว...  แต่จริง ๆ  แล้วมันก็เหมือนความฝัน  ประเภท  "ฝันให้ไกล  ไปให้ถึง"  อะไรประมาณนี่...

ความทะเยอทะยานเปรียบเสมือนดาบสองคมครับ มีมากก็เครียด ตรงกันข้ามมีน้อยก็ไม่ก้าวหน้าครับ