GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ตาน้ำ น้ำตา แก้ปัญหาอย่างไร (6)

ผมคิดในใจว่าคงจบเห่แล้วทีนี้ จะเดินหน้าต่อไปยังไง มึนตึ๊บ50% บวก อึ้งกิมกี่50% นั่งเซ่อเงียบๆอยู่คนเดียว คิดว่าพอแล้วละ จบเสียทีวิชาดันทุรังศาสตร์

ผมไม่เคยพิศวาสชนิดไม้อะไรเท่ากับไม้พื้นเมืองของเราเอง เห็นคุณค่า ได้ประโยชน์รอบด้านในต้นเดียว ดอกหอม ดอกสวย ใบสวย ผลอร่อย เปลือก ราก ต้น ผล ใบ เป็นยารักษาโรค เนื้อไม้นำไปใช้สอยได้สารพัด ผึ้งมิ้ม มดแดง แมลงใช้เป็นเรือนอาศัยทำรัง เรียกว่าไม้ไทยๆที่ล้อมรอบบ้านเป็นเสมือนญาติ ช่วยเป็นพี่เลี้ยงดูแลเรามิห่างหาย ไปไหนมายืนเพื่อนยืนโบกใบผลิกไหวต้อนรับให้ชื่นใจ  

เมื่อคิดจะสร้างโลกอยู่เองด้วยสองมือเรา ก็ต้องคิดมากเพราะต้นทุนที่อยู่ที่เห็นล้วนติดลบ ต้องทำงานบนฐานไม่พร้อมอยู่ใต้เส้นยาแดงผ่าแปดเสียอีก แค่คิดจะปลูกต้นไม้มันก็ไม่ง่ายเสียแล้ว พื้นที่เสื่อมโทรม แห้งแล้งมาก ไม่มีน้ำ ไม่มีปุ๋ย ไม่มีทุน ไม่มีความรู้ มีแต่ปัญหา เงื่อนไข สภาพแวดล้อมที่ไม่พร้อมสักอย่าง อยู่ในสภาพโง่จนเจ็บแต่อยากจะขึ้นรถไฟฟ้า บีทีเอส .  

ดูแล้วผมไม่สามารถที่จะปลูกต้นไม้อะไรได้เลย นอกจากต้นตะบองเพชร จึงค้นหาไม้ทนแล้งหัวแข็ง มาเป็น ไม้เบิกนำ ปลูกนำร่องได้แล้วค่อยปลุกไม้พื้นเมืองแทรกลงไป ถ้าคิดแบบคุณหมอก็คงต้องใช้คำว่า พาหะของโรค ในภาคเกษตร พาหะของความแห้งแล้ง คืออะไร คิดทบทวนสาระตะแล้วเห็นแต่ เจ้ายูคานี่แหละพาหะของความเสื่อมโทรม ปลูกตรงไหนงามตรงนั้น มันทนรับสภาพความเสื่อมโทรมได้แทบทุกเรื่อง แล้งขนาดเรานี่ถามผู้รู้แล้วว่ามันขึ้นได้ !   

เมื่อเกิดความจำเป็นที่จะมีญาติต่างด้าวแดนไกลมาศัยอยู่ด้วย ก็คิดมากสิครับจะจับไปวางไว้ตรงไหน ประจวบกับช่วงที่ผมเริ่มปลูกต้นไม้นั้น พื้นที่เสื่อมโทรมมาก ผืนดินแห้งผากแดดยิบๆ ในสภาพอย่างนั้นขืนปลูกไม้พื้นเมือง ทำไม่ได้ครับ เพราะไม่มีใครให้ทุนวิจัยมาให้ชาวบ้านทำอะไรเล่นๆแบบนักวิชาการ ต้องเผชิญกับความจริง จะเตรียมดินยังไง วางแนวอย่างไร ปุ๋ยอยู่ไหน พันธุ์ไม้อยู่ไหน แรงงานปลูก นี่ยังมิต้องคิดถึงการผลิต ตลาด ราคา อะไรหรอกนะ เอาแค่ทำยังไงดินโล้นเกลี้ยงแห้งโหดนี้มันจะมีต้นไม้โผล่ขึ้นมาได้ โผล่มาแล้วมันต้องรอด สู้ภัยแล้งได้ ที่สำคัญ เอ็งไม่ได้มีเงินถุงเงินถังมาให้ผลาญเล่นนะเว้ย 30,000บาทที่กำอยู่สั่นระริก เป็นเงินก้อนสุดท้ายทั้งเนื้อทั้งตัว ถ้ามันล้มเหลวก็หมายถึงทุนหายกำไรหดแบบปัดก้นเกลี้ยงกระเป๋า  

มันยากมากที่จะตัดสินใจผ่าตัดวิถีชีวิตในสภาพที่ความรู้ไม่พอใช้  แต่สถานการณ์เข้าด้ายเข้าเข็มอย่างนั้น จะมานั่งถอดใจก็คงไม่ใช่ไอ้หมอนี้แน่ ถามตัวเองแค่ว่า ..ถ้าล้มพับไม่สำเร็จเอ็งจะเสียหายเท่าไหร่ แค่หมดตัวใช่ไหม ถึงตายไหม ถ้าหมดตัวแต่ไม่ตายทำโว้ย! ลุยเลย สู้มันด้วยกำปั้นและหัวใจที่ทระนงนี่แหละวะ ใครจะว่าบ้า ก็บ้าสิวะ อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนอีโต้มาโย้หัว  

ไม่มีน้ำใช่ไหม ไปเรียกมา ชาวบ้านคนไหนขุดบ่อน้ำเก่ง เป็นที่ยอมรับจับกลุ่มกันมา รับสมัคร 8 คน วันรุ่งขึ้น ตาแจ้ง ตาสนิท ตาย๋อย ไอ้ทิดแดง ทิดเบ้า ฯลฯ มายืนป๋อหล๋อ เฮียอุ๊ จะให้ทำอะไร พอบอกว่าให้ขุดบ่อน้ำทำตาเลิ๊กลัก มองหน้ากันเหมือนเห็นผีแม่นาค มันจะขุดได้อย่างไร เขาเคยทำกันมาแต่สมัยเตี่ยแล้ว ขุดแล้วไม่รู้กี่แห่ง ที่ตะลุกต่ำก็ขุดแล้วไม่มีน้ำ แถวๆนี้ทั้งขุดทั้งตอกบ่อบาดาล เจาะจนเสียมหัก ฝังท่อทิ้งไปไม่รู้เท่าไหร่  

เมื่อมีข้อเสนอก็ต้องรับฟัง ฟัง และฟัง แต่ก่อนหน้านั้นก็เตรียมใจแล้วว่าจะได้ยินเรื่องพวกนี้ แต่สิ่งที่ได้ยินมานั้นเป็นฝีมือของคนอื่นทำ ไอ้ผมที่ชาวบ้านเรียกเฮียอุ๊นี่มันยังไม่เคยขุดสักกะบ่อ ผมคิดไว้ในใจแล้วว่า ถ้าไม่มีน้ำ หาน้ำไม่ได้ ก็จะยกธงขาวเผ่นไปอยู่กับยาหยีที่เชียงใหม่ไม่ดีกว่ารึ แม่ยายใจดีจะตาย สบายกว่ากันเยอะเลย  

หลังจากเงียบ เงียบ มองหน้ากันพักหนึ่ง ผมก็ชี้ไปที่กองสัมภาระ มีเชือกมะลิลาขดใหญ่ รอก เสียม จอบ ปุ้งกี๋ ครุหลัง รอก เรียกให้น้ากำเปียนเอาศีรษะสุกร ไก่นึ่ง หมากพลู สุราขาว 1 ลัง ดอกไม้ธูปเทียน ปูสื่อ จัดวางของเซ่นไหว้ เอ้า! ตาแจ้งหัวหน้าทีม ทำหน้าที่บนบานสานกล่าว บอกเจ้าที่เจ้าทางให้เห็นดีเห็นชอบในการขุดบ่อครั้งนี้ ..ทุกคนนั่งล้อมวงพนมมือเต้ ปากว่าขมุมขมิบภาษาเขมรพื้นถิ่น แปลเป็นไทยคร่าวๆว่า ขอให้เจ้าที่เจ้าทางมาช่วยลูกช้างด้วย ช่วยให้เจอตาน้ำด้วย เออสินะ..สวรรค์มีตาไหมนะ สวรรค์ใส่แว่นตาแล้วใช่ไหม?  

7วันต่อมาเราได้หลุมขนาดใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางเกือบ3.50เมตร ลึก8เมตรเศษ กองดินรอบๆบ่อสูงเกือบถึงหน้าอก เหตุผลที่ต้องขุดกว้างเพราะข้างล่างอากาศอบอ้าว หายใจลำบาก เหนื่อยง่าย หมดเรี่ยวแรงไปตามๆกัน ยิ่งลึกลงไปเท่าใดนอกจากความปวดเมื่อย กล้ามเนื้อระบมแล้ว เป็นไข้กันระนาวแล้ว ความฮึกเหิมก็ค่อยๆหดหายไปเรื่อยๆ ล้าและละล้าละลัง..สุดท้ายก็มีประชามติออกมาว่า ..ยอมแพ้!!  

ผมเรียกประชุมด่วน ไล่เรียงความเห็นไปทีละคน คำตอบเหมือนนัดกันไว้ ว่ามันไม่มีทางเจอน้ำหรอก เฮียอุ๊หยุดเถอะ มันไม่ไหวแล้ว พวกผมเจ็บไปทั้งตัว กลางคืนนอนครางฮือๆทรมานมาก ต้องการอย่างนั้นใช่ไหม? ได้เลย ให้หยุดพัก 3วัน เอาน้ำมันมวยไปคนละขวด นวดเฟ้นให้ดีแล้วกลับมาใหม่ งานนี้ท้อได้ เหนื่อยได้ แต่ถอยไม่ได้ !

เอาตามนี้นะ   3 วัน ตามนัดหมาย ดูทุกคนสดชื่นขึ้น มีสมาชิกหายไป 2 คน ส่งลูกเขยมาแทน ก่อนลงมือ จับเข่าคุยกันว่าเราลงแรงไปเยอะแล้ว ถ้าถอยคอนนี้มันจะเสียประวัติ เพราะยังไม่ได้ทำจนถึงที่สุด ถ้าใครตายคาหลุมจะทำบุญให้เอง เอ้าลองดู เปลี่ยนกันบ่อยขึ้น ถ้าจำเป็นต้องการคนเพิ่มก็บอก วันนี้เตรียมน้ำสีเหลืองให้โด๊บ ยาสูบยาซองก็จัดไว้ให้ เหนื่อยก็พัก ไม่ว่ากัน มีปัญหาอะไรก็บอก!! เอ้า! เฮ้!!ดังๆเอาชัยหน่อย เฮ้ๆๆ  

ตอนบ่ายของวันที่ 2 ทิดเบ้าวิ่งหน้าตื่นมาบอกว่า หมดหวังแล้วเฮีย  เฮียไปดูหน่อย ใจร้อนจนลืมถามว่า มันหมดหวังเรื่องอะไร ไปถึงตาแจ้งรายงานแบบจะแจ่มแจ้งว่า ไอ้เนียมมันขุดไปเจอหิน คงขุดต่อไปไม่ได้อีกแล้วละ ผมมองไล่ดูสีหน้าแต่ละคนหมดอาลัยตายอยาก เอ้าพักแค่นี้ก่อน กินข้าวกินปลาเดี๋ยวค่อยว่ากัน   

ผมคิดในใจว่าคงจบเห่แล้วทีนี้ จะเดินหน้าต่อไปยังไง มึนตึ๊บ 50% บวก อึ้งกิมกี่50% นั่งเซ่อเงียบๆอยู่คนเดียว คิดว่าพอแล้วละ จบเสียทีวิชาดันทุรังศาสตร์ เรียกทุกคนมาประชุม กะว่าจะบอกเรื่องยกธงขาว แต่นึกได้จึงถามไอ้เนียมว่า มันเป็นยังไงชั้นหินที่แกขุดเจอ มันบอกว่าหินก็คือหินนะเฮียมันจะเป็นยังไงละ เออ มันตอบก็ถูกของมัน แต่ มันยังไม่ใช่คำตอบที่เคลียร์ใจ ไป๊ไปที่หลุมกัน เอาเชือกสอดรอก พวกแกดึงไว้เฮียจะลงไป พวกแกหย่อนชะแลงตามลงไปให้ด้วย พอได้ยินทิดจ่อยมันโยนชะแลงลงไปก่อนหน้าที่ผมจะลงไปก้นบ่อ  

ผมเอาชะแลงเจาะไปที่หิน มีสะเก็ดลูกรัง มันไม่ใช่หินแกรนิต หินภูเขา เป็นเพียงแผ่นหินลูกรัง คิดว่าถ้าเจาะเป็นช่องกลมๆขนาดถังสีน่าจะได้ แต่อากาศก้นบ่อที่ระดับ 10เมตร ร้อนเหงื่อออกเปียกโชกไปทั้งตัว จึงรีบขึ้นมา ตาแจ้งเสนอหน้าก่อนเพื่อน ผ้มบอกเฮียแล้ว ..เชื่อผ้มไม๊ ..ว่ามันไม่ด๊าย ไม่ด๊าย.. เออ, เชื่อแล้ว แต่เชื่อครึ่งเดียว เอ้าวันนี้หยุดได้ นี่เงินในซองคิดค่าแรงให้แล้ว เอาไป

แต่วันพรุ่งนี้ต้องมาขุดต่อ? !?!?!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 82595
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 17
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (17)

P
นาย ขจิต ฝอยทอง เมื่อ พฤ. 08 มี.ค. 2550 @ 11:05 จาก 203.158.4.151 ลบ
  • ผมคิดว่าพ่อกว่าจะได้น้ำนานมาก
  • จากประสบการณ์ที่ขุดบ่อน้ำลึกๆพออยู่ลึกๆๆหายใจไม่ค่อยออกครับผม
  • ต้องกระตุกเชือกให้คนข้างบนสาดน้ำลงไปให้
  • ไม่ทราบว่าที่บ้านพ่อเป็นไหม
  • จะรออ่านต่อครับ ว่ากว่าจะได้น้ำทำอย่างไร
  • คงต้อง save ไปให้ลูกศิษย์อ่านถึงความพยายามว่ากว่าจะได้น้ำต้องพยายามขนาดไหน
  • ขอบคุณมากครับ
  • คุณพ่อเก่งจังเลยค่ะ    เห็นความพยายาม...กว่าจะมาถึงวันนี้ของคุณพ่อ  ชื่นชมจริงๆเลยค่ะ

ครูบาครับ มีบริษัทมาติดต่อดารานำแสดงเรื่องพระ"นเรสวน" (ป่า) ตอน ยิงปืนใหญ่ข้ามแม่น้ำโขงชีมูน ครับ

ผู้แสดงจะต้องแสดงความกล้าขี่ช้างลุยฝ่าด่านกองหน้าข้าศึกเข้าไปถึงกองทัพหลวง ท่ามกลางข้าศึก แบบไม่มีผู้พิทักษ์จตุรงคบาท ในขณะเดียวกันต้องมีความสามารถในการยิงปืนระดับข้ามน้ำ ข้ามทะเลไปจนถูกแม่ทัพของข้าศึกที่กำลังนั่งบนหอคอยงาช้างได้อย่างแม่นยำด้วยครับ

งานแสดงนี้คาดว่าจะเริ่มประมาณเมษายน ไม่เกินพฤษภาคมนี้ครับ

ลุกปืนที่จะต้องยิงชื่อว่า "นโยบายน้ำ" ที่มีเป้าอยู่ที่ แม่ทัพ "กฏกระทรวง"

ครูบาพร้อมจะแสดงหรือยังครับ

แต่ผมในฐานะนายหน้า เซ็นสัญญาไปแล้วครับ

  • จะทำยังไงได้ละอาจารย์
  • เลือดสุพรรณ มันก็ต้องลุยด้วยกันเหละ
  • แต่ก็ยังดีกว่างานที่มองไม่เห็นฝั่ง
  • แม่น้ำสะโตงอยู่ที่ไหน
  • ปืนอยู่ที่ไหน
  • ศัตรูอยู่ที่ไหน
  • มันมึนตึบจนขี้เกียจจะวอแว
  • ไร้สาระ จนเลิกสาละวน
  • บท นะเรสวนอิ่มจนอืด
  • เหนื่อย ทอนกำลังใจไปเยอะ
  • หันไปทำเรื่องน้ำนั่นดีแล้ว
  • ชวนผมไปอัฟริกาที่เถอะ
  • ผมเบื่อตัวเอง เบื่อบทโง่ๆ เต็มที  

 

P

 คอยแต่จะมายอกันเอง ทำไมหนอ

ไปชี้ชวนคนปลูกต้นไม้เยอะๆ จะได้กุศลช่วยวิกฤติของโลก ปีนี้ ร้อน 40 องศาขึ้น

  • ยังไม่รู้เลยว่าต้นอะไรจะตายบ้าง
  • ไม้เล็กอ่อนแอใครจะช่วย
  • ใครจะเห็น
  • ใครจะเมตตา

เคยขุดบ่อน้ำที่บ้านเหมือนกันค่ะ...คนขุดบอกลาไปสงกรานต์ ขอเบิกเงิน แล้วก็ไม่กลับมาเลยค่ะ

เจาะน้ำบาดาล ลึกหลายสิบเมตร ได้น้ำมาแบบปั๊ม 3 นาทีหมด

ท้ายที่สุดไม่ได้น้ำเลยค่ะ......ต้องไปขอซื้อน้ำบาดาลจากบ้านอื่นมาใช้ค่ะ

  • สวัสดีครับ
  • เห็นด้วยกับการปลูกไม้ที่ทนแล้งน้ำ เพื่อให้เกิดสภาพที่เหมาะกับพันธุ์อื่นที่จะช่วยให้ไม่เกิดภาวะตายนึ่ง เมื่อปลูกต้นกล้าชนิดอื่นๆ
  • แล้วค่อยทะยอยปลูกพันธุ์ให้เยอะ ๆ ขึ้น แบบผสมผสานครับ คงต้องวางแผนว่าจะปลูกผสมผสานอย่างไร ศึกษาดิน น้ำ
  • ช่วงหลังฝนตก ผมว่าคงเป็นเวลาที่เหมาะจะลงต้นชนิดอื่นที่ไม่ทนแล้ง หรือทนแล้งปานกลาง
  • แล้วค่อยปลูกเพิ่มไปครับ
  • ผมมองการปลูกป่าแบบป่า มากกว่าการนำไปใช้สอย หรือปลูกแล้วขายครับ
  • แต่หากจะปลูกป่ายูคาล้วนๆ อันนี้ ลึกๆ ผมเองก็ยังกังวล ครับ แต่ว่าทดลองดูได้ครับผม ผลมันจะเกิดเองครับ แต่มีป่ายูคา ก็คงดีกว่ามีแต่ดินหรือเขาหัวล้านครับ
  • สรุปสั้นๆ คือ จะมีน้ำตา เมื่อไม่มีตาน้ำ
  • หากมีตาน้ำ ก็จะมีแต่น้ำตาแห่งความปิติ
  • ผมนึกภาพออกครับ
  • และผมก็ยกนิ้วให้ศาสตร์นี้จริงๆ
  • เป็นศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย Oxford ไม่มีสอนแต่มีที่มหาชีวาลัย
  • เพราะศาสตร์นี้เราจึงรู้
  • เพราะศาสตร์นี้เราจึงเห็น
  • เพราะศาสตร์นี้เราจึงเป็น
  • และมีชีวิตรอดมาได้
  • เป็นสถาบันการศึกษาแห่งเดียวในโลกร้อนแห่งนี้ที่ไม่ต้องสอบ โอเนท เอเนท ให้เมื้อยตุ้ม
  • ไม่ต้องสอบ Defense Thesis ออก
  • อยากออกก็ออกไปเลย
  • ใบประกาศนียบัตรเจ้าไปทำเอาเอง
  • เมื่อเจ้าปฏิบัติสำเร็จนั่นแหละคือใบประกาศนียบัตรที่แท้จริง ซึ่งเป็นของมหาชีวาลัยที่เจ้าทำขึ้นมาเอง กับมือ
  • ผมเห็นภาพนั้นครับครูบา

อ่านบทความของพี่ไพศาล

  • แล้วไม่ต้องพูดไรอีกครับ นั่นคือแนวทางที่ผมคิดว่าความยั่งยืนที่แท้จริง
  • วันก่อนนานแล้ว ผมดู คนค้นคน ตอน อรหันต์ชาวนาครับ แนวคิดพี่เค้าไม่ธรรมดา นั่นหล่ะแก่น
  • ผมเองก็ต้องมาสอบออก เป็นไปตามที่เค้าส่งมากันตามเป้าหมาย แต่ก็ต้องทำ ไม่ได้จะเอาไปอวดใคร หรือติดฝาบ้าน แต่เผื่อพูดแล้วมีมีคนฟังบ้าง ไม่อยากต้องเดินตามหลังฝรั่งตลอดเวลา (ไม่อยากให้ขายกุ้งหนึ่งรถสิบล้อ แล้วได้มือถือกลับมาไม่กี่เครื่อง) เพราะโลกแห่งความจริง มันซั้บซ้อนยิ่งนัก
  • อยากให้มีมหาชีวาลัยเยอะๆ ครับ อยากให้ครอบครัวทุกครอบครัวมีครับ จริงๆ จะชื่ออะไรก็ได้ แต่อ่านหลักการแล้ว น้อมรับครับ
  • ขอบคุณมากๆ นะครับ
P

ท่านบางทรายมาคราวนี้เป็นหลักเป็นฐานมาก

อ.แสวงคงชอบ เราให้คนอื่นมอง จึงจะเห็นจุดบอด

แต่คนก็ไม่ค่อยมอง บางที่ต้องแกล้งแสดงบทอวดดี ขี้โอ้ เพื่อให้คนหมั่นไส้ เขาจะได้เข้ามาเขม่นเราบ้าง

ไม่รู้เป็นไร ไม่ค่อยมีความเห็นแย้ง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ ยั่วอย่างไรๆๆๆ ก็ไม่แย้งๆๆๆ เลยไม่ค่อยสนุก รวมทั้งอีตาเม้งด้วย ดูจะยั้งยังไงชอบกล อัดมาเลย อัดด้วยความปรารถนาดี ไม่มีพิษมีภัย ดีใจเสมอ

  • ครูบาครับ คนมีหลายประเภท
  • บางคนไม่พูดพล่าม ไม่ทำเพลง บรรเลงเลย
  • บางคนก็จดจด จ้องจ้อง ไม่รู้ว่า ครูบา มาไม้ไหนเนี่ยะ
  • แต่ชื่อของครูบานี่นะ ครับ คน 95 ใน 100 อุ้มท่านวางบนโต๊ะที่ปูพรมไว้ก่อนแล้ว ก็นั่งพนมมือฟังเงียบกริบ
  • เอาไปคิด เอาไปขบ ที่เอาไปขันอาจจะมีบ้างก็ไม่รู้
  • ก็ท่านแก่กล้าบารมี ใครจะอาจหาญราญรอนละครับ
  • มหาชีวาลัยนี้ คือ เหมืองทอง ขุมทรัพย์ เฝ้าแต่จะขโมยทรัพย์ปัญญาไป
  • แค่เดินตามตูดท่านไกล เงียบๆ ไม่ให้ท่านรู้ด้วยซ้ำ ก็เก็บตกได้เต็มกำไม้กำมือ กระเป๋ากางเกงบอกแล้วครับว่า ..งอมแงม
  • ยิ่งวันไหน ฟ้าเหนืออาศรมพิโรจ วันนั้นทรัพย์หล่นมาเยอะด้วยซ้ำไป วิ่งเก็บแทบไม่ทันเชียว เอ้า จะบอกให้  อิ อิ
  • อิๆ ผมก็อยากจะอัดอยู่หรอกนะครับ หากความเห็นใดที่เกินไปครับ แต่หากท่านครูแสดงไปในทางที่ผมเห็นด้วยและมีเหตุมีผลตลอดจนการทำจริงเพื่อยืนยันผมจะอัดได้อย่างไรครับ ในความเป็นจริงของสังคมแล้วอาจจะมีคนไม่มากก็ได้ที่เปิดใจยอมรับคิดเด็ก
  • ไว้ลองท่านครูลองเสนอให้ประชาชนทั่วประเทศปลูกยูคาทั่วประเทศซิครับ ผมจะช่วยอัดครับ อิๆ
  • รางวัลที่ท่านครูได้มา คนพิจารณาเค้าเห็นควรค่าแก่การให้คนนี้และไว้ใจได้ว่าคนๆนี้คงเป็นหลักให้คนอื่นยึดได้เช่นกัน แม้ว่าท่านครูอาจจะไม่ประทับใจหรือไม่หรือไม่ยึดติดกับสิ่งนั้นก็ตามครับ
  • เป็นกำลังใจให้สร้างงานดีๆ ในงานวิจัยเน้นปฏิบัติแล้วเขียนมาเล่ากันต่อนะครับ ผมก็จะพยายามในส่วนที่ผมทำได้เช่นกันครับ แม้อยู่ไกลกันแต่ใช่ว่าจะสร้างเครือข่ายร่วมกันไม่ได้
  • อยากทราบว่ามีการนำยูคาไปปลูกในพื้นที่ดินเค็มบ้างยังครับ เพื่อดูดซับเกลือออกจากพื้นที่จนระดับความเค็มเหมาะแก่การปลูกพืชชนิดอื่นนะครับ เพราะว่ายูคานี้มีข้อดีที่ผมเคยเขียนว่าใช้ในการดูดสารโลหะหนักออกจากดินเพื่อทำความสะอาดดินได้เป็นอย่างดี
  • รบกวนผู้รู้ช่วยตอบด้วยนะครับ
  • พี่ก็ไม่ใช่ผู้รู้ แต่เป็นผู้สอดรู้มากกว่า น้องเม้ง เห็นคำถามต่อท่านครูบาเลยเข้ามาขยับด้วย
  • ที่ทุ่งกุลา เคยมีโครงการปลูกยูคาเพื่อแก้ปัญหาดินเค็มนี่แหละ ตรงคำถามเป๊ะเลย ทราบว่าท่านครูบาก็รู้เรื่องนี้ดี เดี๋ยวท่านก็คง ตอบ (อัด..) ครับ  เดี๋ยวนี้ยูคายังอยู่เต็มทุ่งกุลาเลย  แต่ผลรายละเอียดเป็นอย่างไรไม่ทราบ นักวิชาการดิน อย่างท่าน อ.ดร.แสวงท่านก็รู้เรื่องดีครับ
  • ทุ่งกุลาเป็นที่ผลิตข้าวหอมมะลิที่ดีที่สุดในโลก และข้าวหอมมะลิเป็นพืชที่ต้องการขึ้นในพื้นที่มีความเค็มบ้าง  มันลงตัวพอดีเลย ช้าวหอมมะลิกับทุ่งกุลา  ถึงกับจัดงานวันหอมมะลิโลกขึ้นที่ร้อยเอ็ด ริมทุ่งกุลาโน้น
  • พี่ก็ชอบกินข้าวหอมมะลิซ้อมมือครับ
  • เค้าปลูกถาวรเลยหรือครับ ในทุ่งกุลา อิๆ ปลูกให้ดินพอดี หรือให้ดินจืดครับ (สนุกๆ ครับ) หรือว่าดินเค็มอยู่ตลอดเวลาครับ
  • อยากให้ อ.แสวง แนวร่วมอีกคนของผมมาแสดงความเห็นเรื่องยูคาบ้างจัง ในมุมมองของนักวิชาการดิน กับระบบหมุนเวียนของวัฏจักรดินครับ หรือท่านครูต่อยอดด้วยเรื่องดินครับ
  • ยังรอติดตามบทยูคาจนถึงบทต่อๆไป เรื่องยูคาของท่านครูอยู่ครับ เพราะคิดว่าท่านเขียนไว้เยอะครับ แล้วมีอีกหลายๆ ตอนครับ ผมนับว่าโชคดีครับ ที่ได้อ่านอะไรจริงๆ บ้างนอกจากหนังสือที่เป็นเล่มๆ วันหนึ่งอยากให้ท่านครูเขียนเป็นเล่มหนังสือจริงก็ได้ครับ (งานอดิเรก)นะครับ ในเชิงข้อดีข้อเสียด้วยครับ
  • อีกประเด็นเราจะทำไงให้หลายๆ ฝ่ายไม่เห่อในการปลูกพืชแต่ละชนิดกับแบบเห่อปลูกนะครับ ผมมองในระดับกว้างของระบบนิเวศน์นะครับ แต่ใช่ว่าให้ชาวบ้านมีกินมีใช้ด้วยครับ
  • ขอบคุณพี่ไพศาลและท่านครูมากครับ การได้ไปเยี่ยมอีสานสำหรับผมคือความใฝ่ฝันครับ คาดว่าซักวันคงได้เห็นจริงทำจริง
  • ต้นไม้จะเจริญได้ดี ก็ต้องดินดี อากาศดีเหมาะ
  • คนจะเจริญดีได้ดี ก็ต้องมีอะไรบ้างครับ (คิดกันเล่นๆ แต่เอาจริง)
  • เขาปลูกกันตามคันนา  เมื่อโตมากๆก็ตัด มันก็แตกใหม่ วนเวียนอย่างนี้ไปเรื่อยๆ
  • หากเราขับรถจาก อ.ท่าตูม จ.สุรินทร์มายัง อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด ถนนผ่านทุ่งกุลา สองข้างทางเราจะเห็นยูคาบนคันนามากเลยครับ

โอ้น้ำตาหรือจะแก้ปัญหาใจ

หาตาน้ำต่อไป  กันเถอะนะพวกเรา

อิอิ  ตามลุ้นตอนต่อไปค่ะ พ่อครูฯ ขา