การปฏิบัติธรรมนั้นควรเริ่มต้นด้วยความเคารพ และเสียสละความเห็น ความถือของตนออกเสียให้สิ้น... เพื่อสามารถรับฟังพระธรรมคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์ได้.. ให้ทดลองทำเสียก่อน แล้วความเข้าใจจะเกิดขึ้นเอง.. การปฏิบัติธรรมที่ถูกต้องนั้น ควรได้รับความเบากาย เบาใจ ความรู้สึกสละออกจากความยืดถือต่างๆออกเสีย จึงจะเรียกว่า ธรรมะคลายความทุกข์ ความหนักกาย หนักใจได้จริง.

 หากท่านปฏิบัติธรรมแล้วมีลักษณะความรู้สึกที่ตรงข้ามจากที่กล่าวไว้ข้างต้น จะเรียกว่าถูกต้องอย่างไรได้ เพราะ ธรรมชาติของพระพุทธศาสนา ศึกษา เพื่อละออกคลายออก เพียงอย่างเดียว มีความสุขเป็นผลเสมอ..