ติดต่อ

  ติดต่อ

การท่องเที่ยวโดยชุมชน แก้ไขปัญหาการท่องเที่ยวกระแสหลัก

การขับเคลื่อน งานสังเคราะห์การท่องเที่ยวโดยุชมชน ของแม่ฮ่องสอน  เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลในการพัฒนาการท่องเที่ยวโยชุมชน ที่ผมเป็นหัวหน้าโครงการวิจัยอยู่ กำลังอยู่ในช่วงการดำเนินงานในระยะที่ ๑ ครับ

 

ในขั้นตอนนี้ส่วนหนึ่งเป็นการสังเคราะห์การท่องเที่ยวในภาพรวม ในพื้นที่ศึกษา วิจัย ทั่วทั้งจังหวัดแม่ฮ่องสอน  และผมได้พบข้อมูลที่น่าสนใจ นำมาแลกเปลี่ยนกันในตรงนี้ครับ    <ul>

  • จุดเริ่มต้นของ CBT ชุมชนควรหันกลับมามองและประเมินชุมชนของตนเองก่อน
  • แกนนำ นักพัฒนา CBT ควรสร้างความเข้าใจร่วมกับชุมชนเพื่อปรับฐานคิดชุมชน
  • ก่อเกิดกลุ่มทำงานร่วมกัน วางบทบาทตามความสามารถเหมาะสมของสมาชิก
  • ร่วมค้นหา ต้นทุน (ทรัพยากรท่องเที่ยว) เพื่อเข้าใจคุณค่า/ความหมาย ร่วมกับสมาชิกชุมชน
  • คำนึงว่า ทรัพยากรท่องเที่ยว จัดการโดยชุมชนหรือระหว่างชุมชนเพื่อสร้างข้อตกลงร่วมกันในการจัดการ
  • คำนึงถึงการสืบทอด และความยั่งยืน ทรัพยากรท่องเที่ยวของชุมชน เพื่อคนรุ่นหลังมากกว่ารายได้ซึ่งเป็นเพียงตัวเสริม
  • จัดสรรผลประโยชน์รายได้ จากกิจกรรมการท่องเที่ยวอย่างยุติธรรม แบ่งปันสู่ชุมชน โดยยึดหลักว่าทรัพยากรท่องเที่ยวคือ ทรัพยากรส่วนรวม (สมบัติสาธารณะ)
  • มีการเรียนรู้และปรับกิจกรรมการท่องเที่ยวผลิตภัณฑ์ในชุมชน ตามสถานการณ์การท่องเที่ยวที่เปลี่ยนไป
  • สร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างชุมชน /พื้นที่ /หน่วยงานต่างๆ
  • กระบวนการ CBT แก้ไขปัญหาที่เกิดจากการท่องเที่ยวแบบเดิม
  • แลกเปลี่ยนเรียนรู้ขยายแนวคิดแนวทางร่วมกับสมาชิกชุมชนหลากหลายวิธีการ
  • หาโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดูงาน CBT ต่างชุมชนเพื่อศึกษารูปแบบวิธีการจัดการ นำมาประยุกต์ใช้ในชุมชน
  • สร้างสัมพันธ์ที่ดีระหว่างนักท่องเที่ยวกับชุมชน การแลกเปลี่ยนเรียนรู้
  • </ul>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทั้งหมดเป็นการถอดบทเรียน จากงานสังเคราะห์การท่องเที่ยวของแม่ฮ่องสอน เป็นเพียงส่วนหนึ่งของข้อมูลที่น่าสนใจ งานชิ้นนี้จะสรุปช่วงแรกภายใน เมษายน ๒๕๕๐ นี้ครับ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="right">จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="right">เชียงใหม่</p>

    บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

    หมายเลขบันทึก: 82571, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก

    ความเห็น (6)

    ผมให้ความสำคัญกับการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนเป็นอันดับหนึ่ง  ซึ่งหมายถึงการมีส่วนร่วมเป็น "เจ้าของ"  ในสมบัติอันเป็น "มรดกร่วมทางสังคม"  หรือ สมบัติสาธารณะ 

    จากนั้นก็การเชื่อมไปสู่เครือข่ายในระดับภาครัฐ , ชุมชน, หรือแม้แต่เอกชนก็เป็นสิ่งสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกัน  เพื่อให้ภายนอกเข้าใจและเป็นพลังในการประสานความร่วมมือในแง่ต่าง ๆ ที่อาจจะเกิดขึ้น  ทั้งเพื่อการอยู่รอด, ต่อยอด  และขยายยอด  แต่ก็ต้องอยู่บนพื้นฐานของการมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นที่ตั้ง

    ขอบคุณครับ

    สวัสดีครับคุณพนัส

    P

    ผมสนับสนุนความเห็นข้างต้นครับ

    การลุกขึ้นมาจัดการทรัพยากรของตนเอง เป็นการพึ่งตนเองรูปแบบหนึ่

    ซึ่งการท่องเที่ยวโดยชุมชน เกิดกระบวนการแบบนี้

    หมายถึง CBT. เป็นเครื่องมือของการพัฒนา

    ขอบคุณครับ...

    แวะมาให้กำลังใจสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวค่ะ 

    ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมายุ่งมาก ๆ อยากจะบอกคุณเอกด้วยว่า เมื่อต้นเดือนมกราคม พี่ไป ปาย มาแล้ว ค้าง 2 คืน ที่ ณ ปายกับ Bulun Buri เป็นช่วงที่คุณเอกไปประชุมที่เชียงรายน่ะค่ะ

    เตรียมเสื้อผ้าไป 3 ลังใหญ่ ๆ ระหว่างทางก่อนถึงปาย มองเห็นป้ายรับบริจาคเสื้อผ้าหน้าวัด....  (จำชื่อวัดไม่ได้) แต่คุ้นว่าเคยเห็นในบันทึกของคุณเอก ก็เลยแวะเอาของลงที่วัดนั้นเลยค่ะ ก็เลยไม่ได้โทรไปรบกวนคุณเอก

    โอกาสหน้า จะแวะไปเยี่ยมเยียนค่ะ

    P
    พี่ visitsri
    เสียดาย...ที่ไม่ได้เจอกันนครับ

    แต่ยังระลึกถึงน้ำใจที่แสนดี  ที่เคยฝากของมาให้ผู้ขาดแคลนที่ปายครับ

    ช่วงนั้นไปสนุกสนานที่เชียงรายครับ

    เข้าใจว่าวัดนั้น เป็นวัดพระธาตุดอยจอมแจ้ง ใช่หรือเปล่าครับ

    ต้องขอบคุณอีกหลายๆครั้งครับ

    น้ำ
    IP: xxx.151.232.70
    เขียนเมื่อ 

    ปัญหาการท่องเที่ยวที่ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมที่พักแรม

    ฟาง
    IP: xxx.142.6.28
    เขียนเมื่อ 

    พอดีกำลังศึกษาเรื่องการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนอยู่ค่ะ อยากกลับไปพัฒนาบ้านเกิดตนเอที่เชียงราย ซึ่งอ่านบทความคุณเอกแล้ว ได้เความรู้อีกเยอะ ถ้าจะให้ดี อยากรู้จักและขอคำแนะนำจากคุณเอกหน่อยอะค่ะ ตอนนี้ก็กำลังทำวิจัยชุมชนบ้านห้วยน้ำขุ่นอยู่ ศักยภาพทางการท่องเที่ยวค่อนข้างมีมาก แต่ความรู้ความเข้าใจในการจัดการการท่องเที่ยวของชุมชน ไม่มีเลยก็ว่าได้ ผู้นำขาดความรู้ความสนใจ เลยเหนื่อยค่ะ ซึ่งชาวบ้านต้องการการท่องเที่ยวเข้าสู่ชุมชนสูงมากกกกกกกกกกกกกกกกก