การที่จะคิดยากหรือง่ายเพียงใดนั้น อยู่ที่การตั้งโจทย์ให้กับชีวิตของคุณเอง

มีคนตั้งข้อสงสัยกับนายบอนว่า ทำไมบันทึกหลายเรื่องของนายบอน เขียนยาวจังเลย คิดได้อะไร เอาอะไรมาเขียนนักหนา คนอื่นกว่าจะคิด และเขียนออกมาได้ ทั้งคิด กลั่นกรองและจินตนาการสารพัด กว่าจะไดสัก 1 บันทึก

เมื่อนายบอนเขียนได้บ่อยเช่นนี้ ย่อมแสดงว่า มีจินตนาการสูงมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

เอ้า ใส่ ”ไม้ยมก” เข้าไปตามที่ต้องการละกัน

หลายคนมักจะเอาเกณฑ์ของตัวเองมาตัดสินคนอื่นโดยไม่รู้ตัว ในขณะที่พยายามให้เหตุผลกับตัวเองว่า คนเรานั้นมีความแตกต่างกัน แต่ก็คิดเปรียบเทียบกับตนเองไม่ได้



<h2> วิธีการคิดของคนเรานั้น สามารถคิดได้หลายแบบครับ ตั้งแต่คิด ทำ หรือฝันตามแบบของใคร หรือคิด และทำในแบบฉบับของตัวเอง</h2>
เมื่อคิดอยากที่จะกินหอยทอด + ออส่วน แต่คุณทำไม่เป็น  เมื่ออยากกิน ก็เดินไปที่ตลาด ซื้อมาทานก็สิ้นเรื่องหรือมีคนในครอบครัวที่สามารถทำให้ทานได้ ก็ขอให้เขาทำให้ทานเสียก็สิ้นเรื่อง หรือคุณจะไปซื้อตำราอาหารมาหัดปรุงด้วยตัวเอง ก็ย่อมได้

ถ้าเอาแต่นั่งคิด นั่งฝัน ไม่มีทางได้กินอย่างแน่นอน

ในการเขียนบันทึกก็เช่นกัน หลายคนมีประเด็นในการเขียนบันทึก จากความคิด ประสบการณ์ เหตุการณ์ที่พึ่งผ่านพ้นไป  จากจินตนาการ และเรื่องสำคัญที่อยากจดจำ หรือนำมาแบ่งปันเล่าสู่กันฟัง

ดังนั้น การเขียนบันทึกของหลายคน ถ้าเปรียบกับความอยากรับประทาน ออส่วน และ หอยทอด
คนที่คิดประเด็นที่จะเขียนบันทึกไม่ออก หรือกว่าจะเขียนได้นั้น ใช้เวลาพอสมควร เหมือนคนที่อยากทานออส่วน แล้วไปหาซื้อตำราอาหารมาเปิดดูและหัดปรุงอาหารด้วยตัวเอง, บางท่านก็นั่งจินตนาการ คิดสูตรขึ้นมาเอง ทดลองทำจนได้อาหารออกมา 1 จาน

ในขณะอีกหลายคนที่คิดประเด็นที่เขียนบันทึกได้ง่าย คล้ายกับการเดินไปซื้อหอยทอดที่ตลาด แล้วมาทานที่บ้านได้ทันที หรือจะนั่งทานที่ร้านก็ย่อมได้

<h2>ความจริงแล้ว ชีวิตเรามีทางเลือกหลายทาง เพื่อให้บรรลุจุดหมายนั้น แต่หลายคนกลับไม่ค่อยที่จะคิดทางเลือกให้กับตัวเองมากนัก มักจะคิดออกเพียงแค่ 2 ทาง ที่ตรงกันข้ามกันเท่านั้น ระหว่าง ดำกับขาว จึงทำให้ชีวิต วิธีคิดของหลายคน เกิดทางตัน</h2>
....ตันในการเขียนบันทึก

<h3>การที่จะคิดยากหรือง่ายเพียงใดนั้น อยู่ที่การตั้งโจทย์ให้กับชีวิตของคุณเอง</h3>แล้วคุณตั้งโจทย์ให้ชีวิตของคุณ ง่าย หรือยาก เกินไปล่ะครับ