โครงการที่ผู้ป่วยช่วยเหลือผู้ป่วยกันเอง เป็นกลุ่มที่เราสนใจคะ

 

   เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลไปตัดไหมที่แผลผ่าตัดเมื่ออาทิคย์ที่แล้ว....

เจอพยาบาลใจดีด้วย  ตัดไหมแป๊บเดียว แล้วพยาบาลก็ทำความสะอาดอีกรอบ ปิดผ้าก็อชเอาไว้ บอกว่า ตอนเย็นค่อยอาบน้ำได้...ได้อาบน้ำทั้งตัว ดีจัง

      ฉันได้รับโทรศัพท์ จาก ประธานชมรมโรคไตที่ กรุงเทพฯ  บอกว่า เขาเห็น โครงการ ชมรมเพื่อนช่วยเพื่อนโรคไตของ หน่วยไตเทียมสุรินทร์ ที่ฉันเป็นคนเขียนร่วมกับกรรมการชมรมฯ

  ไม่เห็นโทร.บอกผมมั่งเลยว่าเสนอโครงการมา ตอนนี้อยู่ที่ ท่านผอ. กำลังพิจารณา น่าจะใกล้ๆนี้แหละ รู้เรื่อง คุณเขียนดีกว่าผมมากเลย ทางกรุงเทพฯต้องขอลอกบ้างแล้ว  

      ช่วงกลางมีนาคม ฉันเสนอโครงการของ หน่วยไตเทียมสุรินทร์ และผ่านไปทาง สาธารณสุขจังหวัด แต่ ที่นี่ บอกว่า

     ไม่เข้าเกณฑ์  และงบประมาณเกินแล้ว.....ขอให้ส่งเรื่อง ในปีหน้าก็แล้วกัน....

   ฉันกลับมาบ้าน นอนก่ายหน้าผาก  คิดอยู่ว่า

     เราอุตส่าห์เขียน และคนในชมรมโรคไต ก็ฝากความหวังว่า ปีนี้เราน่าจะมีกิจกรรม ทั้งงานเสวนา และงานอบรมปฏิบัติธรรมของผู้ป่วย ...ทำไมมาตัดเราออก ใครตั้งกฎเกณฑ์  ว่า กลุ่มนี้ส่งได้ กลุ่มนี้ส่งไม่ได้ ก็มีแต่กลุ่มผู้ป่วยทั้งนั้น  

   ุ่งขึ้น ฉันตื่นแต่เช้าเตรียมเอกสารโครงการการขอรับทุนสนับสนุน เรื่อง

การบริการข้อมูลแก่ผู้ป่วยโรคไตและประชาชนทั่วไป จ.สุรินทร์   ....วันนี้ไม่มีรถใช้ซะอีก ฉันก็เลยต้องต่อรถ นั่งสองแถวเข้าเมือง ไปที่ ไปรษณีย์

เพื่อส่ง EMSส่งตรงไปที่ สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ที่ กรุงเทพฯ

ฉันหวังว่า  คงจะยังไม่หมดเขตของการส่งโครงการ หรอกนะ

      โครงการที่ฉันส่งๆโดยไม่ผ่าน หน่วยงานของจังหวัดและมีเพียง

     ลายเซ็น ที่มีชื่อฉันซึ่งเป็นเลขาฯ และชื่อรองประธาน ที่เป็นผู้ป่วยด้วยกัน เท่านั้น  ไม่มีผู้รับรอง   ไม่มีผู้อนุมัติ....

   คุณลุงสุบิล ประธานชมรมโรคไตที่ กรุงเทพฯ ก็เป็นหนึ่งในกรรมการ ที่อยู่ในขั้นตอนหนึ่ง จริงๆฉันไม่รู้ว่าใครเป็นกรรมการ และไม่รู้จักใครด้วย รู้แต่ว่า  สุรินทร์ ก็มี ชมรมโรคไต นี่เป็นครั้งแรกและเป็นกลุ่มเดียวที่ต้องการ

ทำงานเพื่อผู้ป่วยด้วยกัน

    พี่ชื่อ จุ๊ คะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ โครงการดีมากเลยคะ มีปฏิบัติธรรมด้วย และที่สำคัญเป็นโครงการที่ผู้ป่วยช่วยเหลือผู้ป่วยกันเอง เป็นกลุ่มที่เราสนใจคะ ...  พี่พยาบาล ที่ คุณลุงสุบิลแนะนำให้ฉันรู้จักและคุยทางโทรศัพท์....

   ฉันรีบโทร.ไปรายงาน พี่หัวหน้าพยาบาลที่ไตเทียมสุรินทร์  พี่บอกว่า 

   เป็นกำลังใจอย่างมากที่จะทำงานของหน่วยไตเทียมต่อไป  .... ฉันรู้ว่าพี่จะยิ้ม และมีความสุขมาก จนกระทั่งคุยไม่หยุดในกลุ่มไตเทียม